Distribuir contido

Turquía

Distribuir

Distribuir contido

Boa parte do traballo do IGADI plásmase en numerosos artigos e colaboracións en prensa e revistas especializadas.

Para unha mellor clasificación e localización dos actuais 1935 artigos que integran a sección de Análise e Opinión, temos dividido estes nos seguintes apartados temático/xeográficos:

17/04/2017
17/04/2017
Praza Pública

A pesar do axustado do resultado electoral (51%), unha lectura preliminar do referendo constitucional en Turquía celebrado o 16 de abril evidencia unha nova vitoria política para o presidente Recep Tayyip Erdoĝan. Non obstante as denuncias de presuntas irregularidades no escrutinio, da brutal e intensa represión post-golpe e dos obstáculos gobernamentais para o acceso das organizacións internacionais (principalmente europeas) á hora de verificar a transparencia do proceso electoral, Erdoĝan avanza decidido a preservar a súa hexemonía a través dun proxecto absolutista laminado por unha enorme polarización social, que pode resultar contraproducente a mediano e longo prazo por mor da crise socioeconómica e da frustración das expectativas políticas. Así e todo, e tras este referendo, pódese falar da asunción dunha república “erdoĝiana” e do eventual final da república “atatürka” herdeira do seu fundador, Mustafá Kemal Atatürk?

21/03/2017
21/03/2017
Praza Pública (Galicia)

No antigo calendario romano, as Idus de Marzo (Iduus Martiae) anunciaban os días de bo augurio, precedidos por festividades relixiosas en honor a Marte, deus da guerra. En perspectiva histórica, esta onomástica corresponde tamén ao asasinato do cónsul Xulio César, un punto de inflexión que deu paso á transición da República romana cara o Imperio. Pode que, dun xeito subxectivo, esta referencia histórica serva de precedente á hora de observar a decidida pretensión do presidente turco Recep Tayyip Erdoĝan de afianzar un sistema de cesarismo vitalicio, lexitimado a través do referendo constitucional pautado para o próximo 16 de abril.

24/11/2016
24/11/2016
Palavra Comum (Galicia)

Son cada vez maiores as especulacións enfocadas nunha presunta invasión militar turca a Siria, a través da denominada “Operación Escudo do Éufrates”. De eventualmente certificarse, asistiríamos á primeira invasión militar en Siria por parte dun país membro da OTAN que, ironicamente, ten reorientado nos derradeiros meses un xiro xeopolítico de cariz “euroasiático”, especialmente manifestado coa súa entente con Rusia. Alén das pretensións xeopolíticas establecidas polo cada vez mais autocrático presidente turco Recep Tayyip Erdoĝan, cuxa masificación da represión interna consolídase ante a opaca reacción occidental, este súbito xiro dos acontecementos por parte de Erdoĝan en Siria supón un cambio de ecuación de carácter disuasivo e preventivo, a fin de asegurar os intereses turcos ante a próxima asunción presidencial de Donald Trump e para neutralizar as inquietudes atlantistas sobre a definición xeopolítica de Ankara. 

02/11/2016
02/11/2016
Anuario CEID (Arxentina) 2016-2017

Formalizada a reconciliación turco-rusa durante a visita do presidente turco Recep Tayyip Erdogan ao seu homólogo ruso Vladimir Putin o pasado 9 de agosto en San Petersburgo, pode intuírse con maior nitidez a concreción de pasos máis decididos no relativo a recrear unha especie de entente entre Ankara e Moscova que, progresivamente, permita definir as potencialidades dun eixe euroasiático, cun radio de amplitude tentativamente identificado entre o Cáucaso, Oriente Próximo, Asia Central e o sueste asiático. Con todo, xorden algunhas interrogantes a este repentino contexto xeopolítico: estamos ante a posibilidade de observar un audaz xiro xeopolítico anti-atlantista nun país membro da OTAN como Turquía?; Como incidirán estas expectativas dentro do laberíntico conflito sirio?; E de cara á sucesión post-Obama na Casa Branca?; Cabe agardar unha inmediata reacción contraria por parte do eixe atlantista? Todas estas interrogantes planean a gran escala dentro dun imprevisible contexto xeopolítico con capacidade de alterar substancialmente diversos intereses afirmados dentro do estratéxico (e non menos inestable) establishment euroasiático.

05/08/2016
05/08/2016
Tempos Novos (Galicia), Agosto de 2016

A intensa purga post-golpe que leva actualmente a cabo o presidente turco Recep Tayyip Erdogan revela unha serie de intrigantes escenarios aínda por clarificar sobre as verdadeiras razóns detrás do intento de golpe militar acaecido o pasado 15 de xullo en Turquía. Cun Erdogan visiblemente reforzado e convencido en afondar o seu cada vez mais autocrático poder, as consecuencias do contexto post-golpe dan igualmente a entender a tramitación de diversos intereses xeopolíticos contrapostos dentro do estratéxico espazo euroasiático.

04/08/2016
04/08/2016
Mundiario (Galicia-España)

Con vistas á reconciliación turco-rusa prevista na visita que realizará o presidente Recep Tayyip Erdoğan ao seu homólogo ruso Vladimir Putin o próximo 9 de agosto en San Petersburgo, pódese intuír o fortalecemento das bases de concreción dunha entente entre Ankara e Moscova que progresivamente permita definir as potencialidades dun eixe euroasiático, cun radio de extensión identificada entre o Cáucaso, Oriente Próximo, Asia Central, China e o sueste asiático. Con todo, estamos ante a posibilidade de observar unha audaz viraxe xeopolítica anti-atlantista nun país membro da OTAN como Turquía? Como incidirán estas expectativas dentro do labiríntico conflito sirio? E de cara ás eleccións presidenciais estadounidenses? Cabe agardar unha inmediata reacción contraria por parte do eixe atlantista? Todas estas interrogantes planean a gran escala dentro dun imprevisto contexto xeopolítico, con capacidade de alterar substancialmente diversos intereses afirmados dentro do estratéxico establishment euroasiático.

18/07/2016
18/07/2016
Praza Pública (Galicia)

Non deixa de ser inquietante a confusión e as inevitables especulacións, non menos intrigantes, sobre o que realmente sucedeu en Turquía co inesperado intento de golpe militar do pasado 15 de xullo. Como tampouco é unha boa noticia para a súa democracia e sistema político que o goberno de Recep Tayyip Erdogan alimente as especulacións detrás do golpe, acusando prematuramente ao movemento Gülen e a unha trama exterior presuntamente enraizada en EUA, toda vez lanza unha represiva purga a todos os niveis que supera os 6.000 detidos. Sendo evidente a importancia estratéxica de Turquía, non deixa de ser inevitablemente preocupante observar cómo a súa deriva implica visualizar síntomas de inestabilidade e confusión tanto en Oriente Próximo como no inquietante espazo euroasiático.

01/07/2016
01/07/2016
Praza Pública (Galicia)

Nun momento de recomposición das alianzas xeopolíticas turcas (UE, OTAN, Rusia, Israel), toda vez intensifícanse os impulsos para os proxectos personalistas do seu presidente Recep Tayyip Erdogan, o atentado terrorista desta semana acaecido no aeroporto de Istambul (con saldo preliminar de 43 mortos e decenas de feridos) implica observar con maior prudencia sobre o que realmente está acontecendo en Turquía e na contorna rexional. Se ben as autoridades turcas e os medios occidentais concordan en atribuír este atentado ao Estado Islámico (Daesh) sen existir aínda reivindicación do mesmo por parte do grupo xihadista, neste confuso contexto aparecen diversas variables expresamente manifestadas pola presumible redefinición dun novo status quo rexional. A súbita parálise na dinámica do conflito sirio, coas incertezas sobre o futuro do réxime de Bashar al Asad e as expectativas que se abren sobre o futuro dos curdos, avanzan nunha conxuntura onde a administración Obama entra na súa recta final, polarizada entre a necesidade de consolidar un histórico legado (apertura con Irán) que choca irremediablemente coa crúa realpolitik rexional. No epicentro deste complexo conglomerado de intereses atópase Turquía, cuxas decisións están excesivamente determinadas por complicados escenarios de actuación.   

30/11/2015
30/11/2015
IGADI

A reiterada reprodución nos mass media dunha matriz de opinión tendente a considerar a súbita confrontación entre Rusia e Turquía tralo recente abatemento dos cazas rusos Su-24 en territorio turco como un pulso directo entre o presidente ruso Vladimir Putin e o seu homólogo turco Recep Tayyip Erdogan, cualificados sen ambigüidades  como se de “zares” e “sultáns” se trataran, desestima as implicacións xeopolíticas trazadas por unha OTAN contemporizada por un conflito sirio cada vez mais degradado, en particular ante as confusas e contraditorias alianzas existentes na loita contra o “yihadismo” do Estado Islámico. No trasfondo da inesperada crise turco-rusa anúnciase un pulso de varias dimensións, orientado a trazar un novo equilibrio estratéxico dentro do espazo euroasiático, escenario onde Rusia e Turquía asúmense como pezas imprescindibles nun taboleiro xeopolítico que ten a Siria como epicentro de tensión e á OTAN como actor expectante.

30/11/2015
30/11/2015
IGADI

         El conflicto que hoy arropa a Siria se originó en marzo de 2011, cuando las protestas asociadas a la Primavera Árabe en ese país evolucionaron hacia una guerra civil. Hasta el presente dicha confrontación ha cobrado alrededor de 250.000 vidas y el exilio de millones de seres humanos. Como resultado de la misma, Europa no sólo confronta la mayor crisis de refugiados desde la Segunda Guerra Mundial sino que se ha convertido en objetivo del terrorismo de allí emanado.

27/11/2015
27/11/2015
Revista ZETA (Venezuela)

La tensión causada por el abatimiento de dos cazas rusos en la frontera turca con Siria, presuntamente provocado por milicias turcomanas, añade más leña al fuego al conflicto sirio, generando una confusión general que amenaza con recrear una de las peores crisis en las relaciones entre la OTAN, Turquía y Rusia. Mientras el presidente ruso Vladimir Putin consideraba este incidente como una “puñalada en la espalda”, en Washington el presidente Barack Obama, reunido de emergencia con su homólogo francés François Hollande, reconocía el derecho turco a defender su espacio aéreo, toda vez instaba a Moscú a someterse a los designios de la alianza internacional contra el Estado Islámico. Con la guerra siria entrando en un laberinto peligroso, sin desestimar las secuelas sociales de la crisis de refugiados en Europa o las amenazas de un nuevo atentado yihadista, el enrarecido clima actualmente existente entre Turquía y Rusia parece más bien indicar un pulso por el control de esferas de influencia no sólo dentro del conflicto sirio, con la OTAN en tono expectante.

03/11/2015
03/11/2015
Praza Pública (Galicia)

A pesar de non obter a maioría absoluta na repetición dos comicios parlamentarios celebrados o pasado 1º de novembro, a nova e contundente vitoria electoral do presidente turco Recep Tayyip Erdogan e do seu partido islamita da Xustiza e do Benestar (AKP) certifica a consolidación dunha hexemonía política e electoral que, ironicamente, aséntase nun país cada vez mais fortemente polarizado, particularmente por aqueles labirínticos camiños trazados pola contrariedade entre sectores laicos e relixiosos, que premen pola súa primacía nun país estratexicamente localizado no corredor euroasiático. 

21/10/2015
21/10/2015
Praza Pública (Galicia)

Europa semella redescubrir no presidente turco Recep Tayyip Erdogan ao seu “xendarme necesario”. E a Turquía como o seu policía fronteirizo. Incapaz de acometer con celeridade a peor crise de refuxiados desde o final da II Guerra Mundial, Bruxelas, da man da chanceler alemá Ánxela Merkel, prefire “cortar polo san” e blindar a Turquía como unha especie de freo represivo da vaga de inmigrantes que foxen de conflitos nos que Occidente ten unha elevada responsabilidade. E, de paso, asegurar que Turquía, aliado estratéxico da OTAN, non se incline cara outros horizontes, alleos aos intereses occidentais, nin descarrile cara unha perigosa inestabilidade.

30/07/2015
30/07/2015
Praza Pública (Galicia) e Revista ZETA (Venezuela)

Existen unha serie de complexas variables detrás da repentina decisión do presidente turco Recep Tayyip Erdoğan de romper as negociacións de paz coa comunidade kurda en Turquía, revitalizando a opción militar a través dunha serie de ataques contra bases do Partido dos Traballadores do Kurdistán (PKK) no Norte de Iraq. Paralelo a esta ofensiva, Turquía iniciou por vez primeira unha serie de ataques contra posicións do Estado Islámico en Siria, facendo causa común coa estratexia estadounidense impulsada por Barack Obama en outubro de 2014, consolidada co permiso turco outorgado a Washington e a OTAN para utilizar a súa estratéxica base aérea na localidade de Incirlik. En chave interna, e se ben o complexo contexto postelectoral turco e o recente atentado terrorista na localidade de Suruç na fronteira con Siria son factores que poden explicar algunhas destas variables detrás da inesperada decisión de Erdoğan, a mesma moi probablemente estaría mediatizada pola reconfiguración de intereses estratéxicos que se están observando actualmente en Oriente Próximo, particularmente impulsada por Washington, tomando en perspectiva a aceleración dos plans de ataque contra o Estado Islámico e o efecto xeopolítico traducido polo recente acordo nuclear con Irán e as expectativas de distensión con Teherán. 

11/06/2015
12/06/2015
Revista Zeta

A pesar de ganar las elecciones legislativas del pasado domingo 7, el islamista Partido de la Justicia y el Desarrollo (AKP por sus siglas en turco) del presidente Recep Tayyip Erdogan, no podrá conservar la mayoría absoluta necesaria para modificar la Constitución, viéndose en la disyuntiva de tener que gobernar en coalición. Este freno a las tentativas autocráticas de Erdogan se ve igualmente polarizado ante el avance significativo del partido pro-kurdo HDP, el cual parece aglutinar el voto de descontento de las nuevas clases medias turcas hacia el estilo político del AKP. Si bien el resultado electoral refleja un necesario equilibrio de poderes en la nueva Asamblea Nacional turca, los síntomas de atomización y polarización social y política post-electoral amenazan con recrear un clima de inestabilidad en un país emergente y estratégico para los intereses geopolíticos occidentales, en especial por su condición fronteriza con el conflicto sirio y la consolidación del Estado Islámico en pleno corazón de Oriente Medio.

Tempo exterior: Revista de análise e estudos internacionais