Distribuir contido

Diáspora

Distribuir

Distribuir contido

Boa parte do traballo do IGADI plásmase en numerosos artigos e colaboracións en prensa e revistas especializadas.

Para unha mellor clasificación e localización dos actuais 1915 artigos que integran a sección de Análise e Opinión, temos dividido estes nos seguintes apartados temático/xeográficos:

18/12/2016
02/01/2017
ECO

A relación da Galicia territorial coa diáspora reclama novos enfoques. As comunidades galegas no exterior organizadas arredor dos centros galegos encaran non só o reto do relevo xeracional senón tamén a renovación da súa propia misión. Concibidos como expresión da preservación da identidade e do fomento da solidariedade, o certo é que a súa problemática é moi diversa pero seguen constituíndo un referente da nosa marca-país. Os centros galegos, a relación coa Galicia territorial e a aprehensión da nova realidade global, precisan un salto cualitativo que os asocie máis coa nosa creatividade a todos os niveis e a proxección do país no mundo. É por iso que sen minguar nas súas funcións tradicionais, os centros galegos deben abrirse ás sociedades de acollida e converterse en centros onde se poida Vivir Galicia no exterior, é dicir, en espazos onde se dea conta desa nova realidade que é Galicia e desa outra propia Galicia que no exterior vive á marxe dos propios centros por consideralos anquilosados. Cómpre por iso especialmente sumar a eles dous activos, o dos galegos relevantes que están fóra e as novas olas de profesionais que emigraron produto da crise. Que calquera cidadán, sen importar a súa nacionalidade de orixe, poida vivir Galicia achegándose aos centros.

30/04/2016
04/05/2016
Sermos Galiza

Comprobamos hai pouco con certo asombro e non pouca envexa como os peruanos podían votar fóra do país en urnas nas súas eleccións xerais. Outro tanto aconteceu en febreiro co referendo boliviano. Levan tempo facéndoo. Os galegos e galegas da diáspora seguen sen poder facelo debidamente, vítimas dun asistencialismo de baixa intensidade e dunha incompetencia interesada que reduce as súas posibilidades de participación na política do seu propio país. Dinnos que algo tan simple é moi complicado. Falamos desa diáspora que representa un capital de primeira orde para a nosa acción exterior e que de cando en cando, como agora aconteceu na visita do presidente Feijóo a Arxentina e Uruguai, amosa a súa sólida penetración nas sociedades de acollida, cun talento e unha vitalidade alarmantemente desaproveitada por nós. Xa quixeran outros países contar con esa rede de capital humano.

02/06/2015
28/05/2015
IGADI

Estamos hoxe en Ferrol recordando a Fernando, unha persoa que naceu aquí e na que Ferrol influiu moito. Fernando sentiu e entendeu desde moi cedo a complexidade das sociedades nas que viveu, e a primeira delas,  a que tivo pegada mais forte nel, foi a de Ferrol. Tamen contou moito para el Viveiro, de onde era a sua familia paterna e coa que tivo unha relacion profunda; e tamen a Galiza mais rural e isolada, a Galiza de montaña que coñeceu nas longas estadías na Toca, o lugar entre Ferrol e As Pontes onde seus pais fixeran unha casa que nalguns momentos valeulles de refuxio durante a Guerra Civil.  Outro, nas mesmas circunstancias e coas mesmas oportunidades de ver e coñecer ambientes distintos, podía non se ter interesado por nada do que a vida lle oferecía nese sentido, pero Fernando era intelectual e poeta, e esa combinacion pouco frecuente abriulle inmensos horizontes e levouno a estar no mundo querendo ver, con todos os sentidos agudizados para entender o que tiña arredor cando era novo, e adeviñar o que ainda non tiña e viría depois; e a saber, desde o fondo do seu ser, que o mundo era diverso e tiña moitas facetas e complexidades que o facían mais interesante.  Isto deulle unha extraordinaria capacidade para falar con calquer persoa de calquer lugar, de calquer clase social e de calquer país, sen velos nen desde arriba nen desde abaixo. Lembro que os campesinos da Toca apreciábano porque dicían: ¨fala con nós como se fósemos coma el¨.  E para Fernando eran, efectivamente, como el, eles e calquer outra persoa coa que entrase en contacto.  A relacion de dominio e de superioridade e inferioridade para el non existia, e esa elegancia natural e finura espiritual fixo que por ondequer que andivese, por Galicia ou por Londres, tudo o mundo o descrebese como un gentleman e un cabaleiro.

27/01/2013
29/01/2013
Praza Pública

Semella querer reabrirse novamente a cuestión do dereito ao sufraxio da diáspora. A modificación introducida recentemente derivou, como cabía esperar, nun arredamento total dos colectivos da diáspora do proceso electoral. Apenas algo máis do sete por cento solicitou votar nas últimas eleccións (fronte ao trinta e un por cento que participou nos comicios autonómicos de 2009).

02/11/2012
02/11/2012
IGADI

(Intervención no II Seminario Internacional “Emigración e exilio nos EE.UU.: Experiencias de Galicia e Açores”)

A diáspora, como a lingua ou a nosa condición atlántica, entre outros, é un dos sinais de identidade de Galicia como comunidade e un valor diferencial a ter en conta para o desenvolvemento de calquera estratexia de proxección exterior baseada no irrenunciable principio de universalización. Sen dúbida, esa bagaxe diaspórica que nos define como país co seu ronsel de memoria e reflexión constitúe, a primeira vista, un valor que Galicia ten a obriga de compartir coa sociedade internacional contemporánea, dentro e fóra das estruturas que lle dan forma.

Tempo exterior: Revista de análise e estudos internacionais