Distribuir contido

desenvolvemento

Distribuir

Distribuir contido

Boa parte do traballo do IGADI plásmase en numerosos artigos e colaboracións en prensa e revistas especializadas.

Para unha mellor clasificación e localización dos actuais 1859 artigos que integran a sección de Análise e Opinión, temos dividido estes nos seguintes apartados temático/xeográficos:

25/09/2016
25/09/2016
Público e Rebelión

O primeiro ministro chinés Li Keqiang visita Cuba. Ambos países exhibiron nos últimos lustros unha clara proximidade política pasando páxina dos diferendos ideolóxicos que lles distanciaron durante a guerra fría. En China sempre existiu certa admiración pola Revolución Cubana e os seus líderes, manifestada desde o primeiro momento do triunfo co recoñecemento diplomático da República Popular, o primeiro dun país de América Latina, e a histórica visita do Che a Beijing. Hoxe, con ambos países gobernados por partidos comunistas, o respecto ás especificidades mutuas e á libre elección do camiño de desenvolvemento representa o núcleo dunha relación baseada no dereito ao exercicio dunha heterodoxia con desiguais signos de pragmatismo.

27/09/2015
01/10/2015
Tempos Novos

A pesares do moito que as cousas mudaron no mundo nos últimos lustros, a ONU, pese tamén ás súas eivas,  segue a ser un referente insubstituíble do sistema internacional. A celebración do seu 70º aniversario fíxose coincidir cun cumio de desenvolvemento sostible co obxectivo de adoptar formalmente a Axenda 2030 que debe guiar o devalar da comunidade internacional nos próximos 15 anos. Nesta Axenda inclúense 17 Obxectivos que substitúen os 8 Obxectivos do Milenio cun horizonte de vida que remata neste 2015. Desta maneira, quíxose salientar o seu papel na promoción dun modelo de desenvolvemento mais en consonancia coas demandas da sociedade civil global e afastado dos imperativos da eficiencia requiridos polos mercados. Por primeira vez na historia desta organización mundial, un Papa dirixiuse aos delegados plenipotenciarios. E ademais un Papa de orixe latinoamericana, de nome Francisco. 

20/03/2015
20/03/2015
Sermos Galiza

Unha reflexión de Soledad Cruz, escritora e ex representante de Cuba ante a UNESCO

As relacións con Estados Unidos son un mal necesario e o maior risco para a Revolución cubana na súa máis de media centuria de historia. Só poderán estabelecerse se se elimina o bloqueo e outras medidas agresivas do gran imperio contra a illa porque sería un disparate abrir embaixadas para darlle facilidades a Estados Unidos para o seu labor subversivo interno, o cal declarou abertamente a actual administración.

20/03/2015
20/03/2015
Sermos Galiza

En Cuba, a Revolución deulle a volta á orde social estruturada no país. Producíronse dúas profundas reformas agrarias, en 1959 e en 1963, rexeitadas polo veciño anglosaxón, e as nacionalizacións da industria, da banca, do comercio, dos servizos, dos transportes... Unha política que culminou na derrota da invasión de Praia Girón (1961). A Revolución encamiñouse cara ao socialismo. A propiedade estatal sustentou o futuro socioeconómico de Cuba. A elección producía na Illa un salto no tempo. Ironías do destino,  o socialismo xurdía onde as condicións económicas non eran as máis propicias.

24/11/2014
24/11/2014
IGADI

Unha análise de Sara Collazo Santaclara (USC)

Unha de tantas consecuencias da tan cacarexada globalización é a imposición, por defecto, do neoliberalismo nos mercados de todo o mundo, funcionando todos eles como pequenos titiriteiros dirixidos pola misteriosa “man invisíbel”. A quen non lle gustaría definir as regras do xogo financeiro e social do mundo por un día? Semella ambicioso… O poder do neoliberalismo fíltrase ata á medula espiñal das sociedades contemporáneas. O seu poderío é tal que xa corrompeu en moitísimas ocasións o que entendíamos por inmaculado Estado de Benestar, tornando as regras do comportamento social e chegando a influír de forma imperativa nas nosas decisións. E tanto poder non podía ser saudable e menos, se aínda por riba, se concentra en tan poucas maos.

19/04/2013
02/05/2013
ECO

África posúe arredor do 12 por cento das reservas de petróleo do mundo, 40 por cento das de ouro e entre o 80 e 90 por cento das de cromo e platino. Dispón tamén, entre outros, do 60 por cento das terras arables non utilizadas do planeta. Tanta abundancia, obxecto de cobiza universal en tempos de crecente demanda global de materias primas debería ser aproveitada a plenitude para sumar valor engadido, promover un crecemento sostido, crear emprego e reducir a pobreza. O modelo predominante na rexión, non obstante, non é ese. Só China, o principal socio comercial do continente, extrae nas súas costas un total de 3,1 millóns de toneladas de peixe, o 64% de canto pesca en todo o mundo. Ata o 90 por cento das rendas totais xeradas polo café africano reverte nos países consumidores. Outro tanto poderiamos dicir do cacao. Por iso, o crecemento do PIB non se reflicte na situación da maioría dos africanos.

11/02/2013
11/02/2013
IGADI

Desde que a República Popular de China abriu á súa economía en 1978 aos mercados internacionais, ven experimentando un crecemento vertixinoso do seu PIB ano após ano, arredor dos dous díxitos, e con grandes taxas de aforro, situándose xa como a segunda economía mundial, tras superar á tradicional potencia económica da rexión asiática: o Xapón.

19/11/2012
19/11/2012
IGADI

Nos últimos tempos, se hai un país africano que, sen dúbida, ven pisando forte na estrutura económica mundial (deixando de lado a África do Sur que sempre gozou dun grande desenvolvemento e progreso) e que cada vez está a medrar máis, esa é a República de Angola, quen actualmente ostenta o mérito de se-lo 2º maior produtor de petróleo de África (só superado pola Nixeria), sector que atinxe máis de dous terzos do PIB do territorio e un estreito amigo da puxante República Popular China (hospitais, escolas, vivendas…, a China agora mesmo está a enviar un amplo continxente de traballadores para que lle dean pulo ás infraestruturas do país). (1)

13/11/2012
13/11/2012
Praza Pública

Hai quen fala de hipercrise no sector da cooperación ao desenvolvemento, xa que ademais de ser a política pública máis afectada polas reestruturacións de gasto dos últimos anos, a propia base filosófica da súa acción e utilidade como sector institucional está posta en cuestión, erosionada nos últimos tempos desde diferentes e amplos ángulos.

Tempo exterior: Revista de análise e estudos internacionais