Ríos

Distribuir

Distribuir contido
Vinculación

Ríos, Xulio

Nome: 
Xulio

Fundador e Presidente de Honra do IGADI. Director do Observatorio de la Política China. Secretario da Fundación Plácido Castro

Autor de “Taiwán, el problema de China” (La Catarata, 2006). Autor-editor de “Política exterior de China” (Bellaterra, 2005).

xrios@igadi.org


921 artigos publicados
Praza
27/02/2019
A foto en comandita de Juan Guaidó, o presidente colombiano Iván Duque e o vicepresidente norteamericano Mike Pence lembrou inevitablemente o trío das Azores no contexto da guerra de Iraq. Guaidó apelou á comunidade internacional para manter “todas as opcións abertas”. A negativa dalgúns países do Grupo de Lima e da UE a secundar unha eventual intervención militar desbaratou o guión.
Eixo Atlántico
02/02/2019
A conxunción do fin da guerra fría e do mundo bipolar, a conseguinte aceleración da mundialización económica, o alargamento europeo e a progresiva vertebración do Estado das Autonomías en España, abriron espazos para desenvolver unha acción exterior innovadora, complexa e especialmente atenta á fluidez e cambios que condicionan dende entón a evolución estatal e internacional. O Estado, tradicional depositario de competencias exclusivas a este nivel, veuse na obriga de compartir con outros actores o protagonismo exterior e as entidades subestatais fóronse consolidando como actores internacionais singulares ao abeiro dunha transformación que suxire a paulatina liquidación daquelas fronteiras que establecían valados insalvables entre a política exterior e a interior.
Praza Pública
31/01/2019
O asesor de seguridade nacional estadounidense, John Bolton, compareceu ante os medios cun caderniño coa anotación do envío de 5.000 soldados a Colombia, país onde o Pentágono ten á súa disposición ata sete bases militares, no seu día, por certo, mediante un acordo autorizado inicialmente polo presidente Álvaro Uribe coa democrática forma de tan sequera pasar o acordo polo Congreso. O mesmo Bolton, ao día seguinte, confesaba abertamente e sen andrómenas que o petróleo venezolano era unha grande oportunidade de negocio e que as multinacionais estadounidenses do sector andaban xa traballando arreo no asunto. Engadindo: “é moito o que nos xogamos procurando que isto saia correctamente”. A Casa Branca, tan preocupada polo presente e futuro da democracia en Venezuela e en todo o mundo, amosa unha insolencia e arrogancia ilimitadas.
Grial 219/2018
31/01/2019
José Castedo Carracedo (1914-1982) foi unha figura destacada no mundo dos chamados “expertos estranxeiros” que nos anos sesenta e setenta exerceu como profesor no Instituto de Linguas Estranxeiras de Beijing, China.
Faro de Vigo
30/11/2018
Seguía os ecos da recente visita de Xi Jinping a España no telexornal da noite pola 1 cando asomou no televisor un titular: “Identificado por si era opositor de Jinping”. Aínda que puidera parecelo, a broma non era o dispositivo policial posto en marcha na Porta do Sol da capital Madrid para identificar a un disfrazado de Winnie the Poop por si se trataba dun presunto crítico co presidente chinés, senón que se referiran a el como “Jinping”. A desgraza non acaba aí. No discurso de gala ofrecido ao ilustre visitante no Palacio Real nada menos que polo rei Felipe VI este aludiu igualmente ao “Presidente Jinping”. Despois de 45 anos de relacións diplomáticas e séculos de relacións múltiples e diversas, nas mais altas instancias informativas e políticas non están ao tanto aínda de algo tan elemental como que na China os apelidos van primeiro e os nomes, despois.
Tempos Novos
01/10/2018
Os BRICS (plataforma intergobernamental integrada por Brasil, Rusia, India, China, Sudáfrica) cumpriron a súa primeira década. Nesa hora do inevitable balance conflúen dúas perspectivas. Uns, en liña coa visión dos países máis desenvolvidos, insisten na dilución progresiva daquela vivacidade inicial que emerxía en 2009, cos primeiros acenos da crise, como materialización efectiva dunha orde multipolar na que as chamadas economías emerxentes lideradas por China e Rusia establecían un contrapeso xeopolítico ao liderado occidental. Outros, en liña coa ambición manifestada polos países en vías de desenvolvemento, sen negar as dificultades que pesan na súa axenda, acreditan aínda na posibilidade de conformar, a un ritmo realista, outra opción que evite as rixideces do FMI e do Banco Mundial e abra camiño a unha eficaz cooperación Sur-Sur e a unha mellor representación dos seus intereses nunha gobernanza global en transición.
Sermos Galiza
27/09/2018
A hexemonía global reside aínda nos EUA como primeira potencia indiscutible tanto no plano militar como no económico ou cultural. Soamente a China pode aspirar a esa posición en virtude do seu crecemento e da mellora do seu poder militar sen pasar por alto o fortalecemento das súas capacidades tecnolóxicas.
Praza
24/09/2018
Ben que tamén tardiamente, o Ministerio de Fomento tense mobilizado para situar os portos españois no mapa da Ruta Marítima da seda que impulsa China. A Iniciativa da Franxa e a Ruta (IFR), lanzada en 2013, é a principal estratexia exterior promovida desde Beijing para consumar a súa longa carreira para volver situarse no epicentro do sistema internacional.
Sermos Galiza
16/09/2018
85
Castelao explica no Sempre en Galiza que somos unha nacionalidade “e como tal foi recoñecida en Berna polo IX Congreso das Minorías Nacionais Europeas, adscrito á Sociedade das Nacións”. Naquela altura, en 1933, Plácido Castro, representante galego no conclave do Hotel Savoy, sinalaba a transcendencia do feito dende as páxinas de El Pueblo Gallego nunha serie de tres artigos: “Calquera que sexa o réxime político en que Galicia viva, a nosa terra autónoma, ou non, está xa proclamada moralmente como unha nación”.
Praza/Sermos
25/08/2018
Casa de América (Madrid), Casa Asia (Barcelona e Madrid), Casa África (Las Palmas), Casa Árabe (Madrid e Córdoba), Casa Mediterráneo (Alicante), Centro Sefarad-Israel (Madrid)…. Non falta algo? O Ministerio de Asuntos Exteriores y Cooperación leva anos promovendo esta figura das casas para estimular as relacións de España con determinados ámbitos, como unha ponte con diversos mundos de especial interese. Nada dese esquema pendura en Galicia. Anos atrás, houbo a posibilidade de dotármonos dunha delegación da Casa Asia, asentada en Barcelona, pero quedou nunha de tantas promesas incumpridas, unha actitude facilitada polo noso propio desleixo. En tempos, tamén tentamos dende o IGADI que a Casa de América habilitara Baiona como sede complementaria para algunhas actividades, habida conta do papel da vila erizana na “xesta colombina”. Recordo que para as nosas autoridades locais era como falar vegliota (aquela fermosa invención de Reimundo Patiño) …
Tempo exterior: Revista de análise e estudos internacionais