Distribuir

Distribuir contido
OPCh 16 de Abril de 2016 Ríos

Cruzamento de reproches no Estreito de Taiwan

dscn4476.jpg

Desde o pasado 16 de xaneiro, cando o PDP venceu en toda regra ao KMT nas eleccións lexislativas e presidenciais, a axenda de diferenzas a través do Estreito non fai senón crecer. 

O último episodio condúcenos a Kenia. Taipei denunciou o “secuestro e repatriación” a China continental de ata 45 taiwaneses sospeitosos de fraude no país africano que foron absoltos por un tribunal local. A acción abre unha vía para que calquera taiwanés inmerso nun proceso xudicial noutras partes do mundo sexa susceptible do mesmo tratamento. É a primeira vez que China logra repatriar desde África un continxente tan numeroso de sospeitosos de fraude. O seu argumento é dobre: as vítimas da súa acción son continentais e Taipei é “demasiado indulxente” con estes supostos delincuentes.

O caso remítenos a outro similar que involucrou a 14 taiwaneses en Filipinas, devoltos a Taiwan por Beijing cinco meses máis tarde tras arduas negociacións. Outro caso en curso involucra a 31 taiwaneses sospeitosos de delitos cibernéticos en Indonesia. Andrew Hsia e Zhang Zhijun, máximos responsables das relacións a través do Estreito, falaron do caso kenyano a través do teléfono vermello. O asunto Kenia prodúcese tan só uns días despois de que a ministra taiwanesa de Xustiza, Luo Ying-shay, encabezase unha delegación ao continente para impulsar as relacións bilaterais nesta materia.

Á recente decisión de Beijing de restablecer relacións diplomáticas con Gambia súmase o feito de que Taipei non recibiu aínda a invitación para participar na Asemblea Xeral da OMS. Estas invitacións se cursan uns 60 días antes do inicio da asemblea, prevista para o 23-28 de maio en Xenebra. Taiwan vén participando desde 2009. Por outra banda, os rumores de que o Vaticano podería iniciar pronto conversacións con China para establecer relacións diplomáticas son cada vez máis insistentes. A tregua diplomática non oficial parece ameazada…

No plano bilateral, o Yuan lexislativo taiwanés prohibiu a Lin Join-sane, presidente da SEF (Fundación para os Intercambios a través do Estreito), viaxar ao continente para reunirse a primeiros de abril con funcionarios da ARATS, a entidade homónima, coa escusa de que liquidaría a maior parte do orzamento anual de viaxes da fundación. A decisión non sentou nada ben alén, cualificándoa de “obstrucción”. Ambas entidades teñen encomendado desde os anos 90 o desenvolvemento dos contactos regulares. Tras unha suspensión de dez anos, renováronse en 2008 con base no Consenso de 1992. A confusión rodea igualmente a celebración do VIII Foro a través do Estreito previsto para xuño en Fujian.

Igualmente, a participación de Taiwan no Banco Asiático de Investimento en Infraestruturas está máis no beirado que nunca. Fontes do mesmo indicaron que Taipei debería realizar a súa solicitude a través do Ministerio de Finanzas de China, seguindo a ruta de Hong Kong. Taipei responde que “de ningún xeito” porque esa vía dana a súa dignidade. Xi Jinping declarou en 2015 que Taiwan entraría usando un nome “apropiado” que nunca se especificou. Taipei quere unirse en calidade de membro do Banco Asiático de Desenvolvemento….

Beijing parece optar por sumar advertencias. Nas lianghui do pasado marzo, Li Yihu, do Instituto de Taiwan de Beida, suxeriu sancionar aos empresarios taiwaneses con intereses no continente que apoien a independencia. A redución do número de turistas, negada oficialmente, é un feito que podería afianzarse nos próximos meses.

Este enrarecemento pode relacionarse coa falta de avances nas negociacións do Acordo de Comercio de Bens a través do Estreito e algunhas accións impulsadas polo PDP no Lexislativo, entre eles, o reforzamento dos controis que poden complicar a cooperación política entre ambas partes do Estreito afectando de cheo ao papel dos ex altos cargos. Beijing reaccionou opoñéndose aos intentos de impoñer “barreiras artificiais” que minan a base das negociacións e que poden ser un obstáculo para futuros acordos…

Nun recente encontro cunha delegación estadounidense (que incluíu a R. Armitage e E. Medeiros, con gran coñecemento na zona), Tsai reiterou a súa intención de reforzar a comunicación pero sen unha base mutuamente aceptable para a interacción parece pouco probable. 

As miradas diríxense ao discurso de toma de posesión de Tsai (20 de Maio). A presión de Beijing suscítalle a disxuntiva de eludir ou non as súas esixencias. Tralo fracaso da reforma electoral en Hong Kong, o PCCh non quere abrir outra fronte e parece disposto a facer canto estea ao seu alcance para disuadir á presidenta electa de seguir os pasos de Chen Shui-bian (presidente entre 2000-2008). 

 

Tempo exterior: Revista de análise e estudos internacionais