Distribuir contido

Acción exterior de Galicia

Distribuir

Distribuir contido

Boa parte do traballo do IGADI plásmase en numerosos artigos e colaboracións en prensa e revistas especializadas.

Para unha mellor clasificación e localización dos actuais 2046 artigos que integran a sección de Análise e Opinión, temos dividido estes nos seguintes apartados temático/xeográficos:

25/08/2018
25/08/2018
Praza/Sermos

Casa de América (Madrid), Casa Asia (Barcelona e Madrid), Casa África (Las Palmas), Casa Árabe (Madrid e Córdoba), Casa Mediterráneo (Alicante), Centro Sefarad-Israel (Madrid)…. Non falta algo? O Ministerio de Asuntos Exteriores y Cooperación leva anos promovendo esta figura das casas para estimular as relacións de España con determinados ámbitos, como unha ponte con diversos mundos de especial interese. Nada dese esquema pendura en Galicia. Anos atrás, houbo a posibilidade de dotármonos dunha delegación da Casa Asia, asentada en Barcelona, pero quedou nunha de tantas promesas incumpridas, unha actitude facilitada polo noso propio desleixo. En tempos, tamén tentamos dende o IGADI que a Casa de América habilitara Baiona como sede complementaria para algunhas actividades, habida conta do papel da vila erizana na “xesta colombina”. Recordo que para as nosas autoridades locais era como falar vegliota (aquela fermosa invención de Reimundo Patiño) …

20/08/2018
20/08/2018

Alexandre Bóveda e Plácido Castro mantiveron nos anos trinta unha relación de especial afecto, amizade e camaradería, como así o testemuña algunha correspondencia común hoxe coñecida. Os afáns na militancia galeguista solidificaron esa relación. Ambos os dous participaron na asemblea galeguista de Pontevedra e formaron parte da mesa presidencial do encontro.

25/04/2018
25/04/2018
IGADI

A virulenta situación en México, que bateu tódolos rexistros sobre homicidios o pasado 2017, está a supor unha crecente ameaza para a comunidade galega asentada no país. Nos últimos dous anos foron recorrentes as noticias de emigrantes vítimas de asaltos e secuestros que, en moitos casos, rematarían en tráxicos falecementos, nunha espiral poucas veces experimentada para a consolidada diáspora galega.

01/03/2018
01/03/2018
ECO

Este marzo cúmprense quince anos xa do falecemento en Madrid de Lois Tobío (Viveiro, 1906), unha personalidade fecunda que mantivo sempre un elo de xeneroso compromiso co país sen prexuízo de servir nas mais variadas encomendas. Eu mesmo definíao nunha monografía para Ir Indo (Galegos na Historia, 2004) como “o diplomático que quixo e soubo exercer de galego no mundo”. E así foi sempre neste galego de lei, curioso, culto, aberto e receptivo e ao tempo valedor dunhas orixes ás que nunca renunciou.

15/02/2018
15/02/2018
Praza

Desde finais dos anos noventa, a Xunta de Galicia  foi quen de instrumentar unha acción exterior a cada paso mais xenuína impartindo certo maxisterio ata respecto a outras comunidades máis avanzadas noutros terreos.

01/02/2018
01/02/2018
ECO

Moi tristes as noticias que chegan de Bos Aires. Ninguén sabe a ciencia certa que será do inxente legado do Centro Gallego e, probablemente con razón, hai quen teme o peor. O Consello da Cultura sumouse recentemente a moitas outras voces que demandan das nosas autoridades unha mobilización urxente para cumprir coas obrigas morais e legais respecto deste importante capítulo da nosa memoria colectiva. Pero a xulgar polas reaccións non parece que ninguén pense aquí nas opcións de alcance que serían esixibles. Hai de todo menos palabras claras. Cun goberno desvitalizado e unha sociedade sen músculo cívico, todo parece quedar en mans da divindade. En verdade, bótaselle en falla un conselleiro como Aurelio Miras (tamén do PP, pero con outra altura de miras) coa sensibilidade e o enxeño precisos para acalar tanto silencio e esa falta de propostas cun mínimo de ambición que caracteriza o comportamento do noso goberniño.

11/08/2017
11/08/2017
Sermos Galiza

Teño o meu propio parecer a propósito da concesión da medalla de ouro de Galicia ao ex presidente portugués Cavaco Silva pero con independencia diso o que chama a atención do xesto das autoridades galegas cara Portugal é a insistencia unha vez mais no simbolismo sen que isto teña unha correspondencia coa dotación dunha axenda construtiva. Ata unha persoa tan pouco sospeitosa de hipercriticismo como o secretario xeral do Eixo Atlántico, Vázquez Mao, recoñecíao non hai moito neste mesmo dixital ao comentar os resultados do último cumio hispano-luso. Por certo que o Eixo xa se adiantara á propia Xunta ao lle outorgar a Cavaco unha medalla de ouro hai un par de anos.

11/08/2017
11/08/2017
ECO

China semella estar de moda en Galicia. O alcalde da Coruña estivo por alá recentemente, antes fora o de Pontevedra. E moito antes, Orozco, cando exercía o bastón de mando en Lugo. Entre outros líderes da tribo. Agora tocoulle a quenda ao presidente da Xunta. Primeira vez. Chegar a China corenta anos despois de comezar a política de reforma e apertura que a transformou na segunda economía do mundo é un mérito a destacar. Ir da man de empresas poderosas nese modelo de relacionamento non gobernamental que constitúe a marca senlleira da nosa paradiplomacia tampouco é cousa menor, certamente propio das sociedades con institucións febles e que teñen dificultades para establecer relacións de goberno a goberno pero tamén propio de quen fai causa da segmentación por principio, diferenciando entre comenencias a corto prazo e estratexias de alcance con certa altura de miras.

23/06/2017
23/06/2017
ECO

Luís de Camões dedica unha boa parte do Canto III de Os Lusiadas á figura de Inés de Castro, a nobre galega con orixes en Monforte de Lemos e “soberana que reinou despois de morta” en Portugal. Nun país normal, a súa lenda e a súa historia debería ser sobradamente coñecida. Moito me temo, sen embargo, que se un pregunta agora mesmo entre os mais próximos, poucos galegos saberán dela. A bo seguro, Hollywood non desaproveitaría a ocasión con tan tráxico relato (paixón, morte, intereses de estado) e tería feito del un éxito de pantalla.

03/06/2017
13/05/2017
Praza

Todos os gobernos se trabucan. Algúns rectifican, aínda que a maioría non o fan se a cidadanía non protesta. Pero para que poidan protestar, os afectados antes teñen que saber que o goberno vai tomar unha decisión que lles vai molestar. Canto máis tarde a cidadanía en saber desa decisión, máis tardará en protestar, e polo tanto máis vai tardar o goberno en mudala. En ocasións, cando moita xente xa sufriu os seus efectos.

23/03/2017
23/03/2017

Este venres 24 de marzo o Presidente da Xunta de Galicia, Alberto N. Feijoo, recibirá en Santiago de Compostela en visita institucional ao Presidente da República de Cabo Verde, Jorge Carlos Fonseca. Servirá a visita para escenificar en Galicia a sinatura do Memorando de Entendemento Galicia-Cabo Verde (a partir de agora MOU, polo acrónimo en inglés[i]) que hai un ano asinaron en Praia (capital de Cabo Verde) o Vicepresidente A. Rueda e a anterior[ii] Ministra caboverdiana de Turismo, inversións e desenvolvemento empresarial, Leonesa Fuertes.

18/12/2016
02/01/2017
ECO

A relación da Galicia territorial coa diáspora reclama novos enfoques. As comunidades galegas no exterior organizadas arredor dos centros galegos encaran non só o reto do relevo xeracional senón tamén a renovación da súa propia misión. Concibidos como expresión da preservación da identidade e do fomento da solidariedade, o certo é que a súa problemática é moi diversa pero seguen constituíndo un referente da nosa marca-país. Os centros galegos, a relación coa Galicia territorial e a aprehensión da nova realidade global, precisan un salto cualitativo que os asocie máis coa nosa creatividade a todos os niveis e a proxección do país no mundo. É por iso que sen minguar nas súas funcións tradicionais, os centros galegos deben abrirse ás sociedades de acollida e converterse en centros onde se poida Vivir Galicia no exterior, é dicir, en espazos onde se dea conta desa nova realidade que é Galicia e desa outra propia Galicia que no exterior vive á marxe dos propios centros por consideralos anquilosados. Cómpre por iso especialmente sumar a eles dous activos, o dos galegos relevantes que están fóra e as novas olas de profesionais que emigraron produto da crise. Que calquera cidadán, sen importar a súa nacionalidade de orixe, poida vivir Galicia achegándose aos centros.

18/11/2016
01/12/2016
ECO

O recoñecemento do Consello da Cultura Galega por parte da CPLP (Comunidade de Países da Lingua Portuguesa), agora co estatus de Observador Consultivo, representa unha gran oportunidade para levar adiante unha acción exterior con acento na lingua mais transcendendo o agre debate que arredor dela queima tantas enerxías na nosa sociedade. Tralo franqueo desa porta, cabe agora armarse de ideas e propostas para alentar a cooperación e a reciprocidade. Con mais ou menos posibilidades, a cultura e a lingua poden ser as pontes para achegar vínculos noutras ordes. Para iso precisamos  unha estratexia integral que poña o foco no esqueleto da CPLP e  identifique as principais áreas de interese. Oxalá que non cheguemos exhaustos e sexamos quen de seguir concitando unanimidades como a expresada pola Iniciativa Paz Andrade dándolle o impulso que merece. Ata agora pouco se fixo.

04/11/2016
04/11/2016
Tempos Novos

O anunciado desembarco de capital chinés no Real Clube Celta de Vigo trouxo de novo á actualidade a presenza do xigante asiático en Galicia. Os investimentos do país oriental veñen medrando nos últimos anos de forma relativamente discreta pero sostida. O interese polo fútbol é unha anécdota. Ou non. Non responde exclusivamente a intereses deportivos ou económicos. Que tamén. Na primavera deste ano, as autoridades chinesas presentaron un plan que ten por obxectivo convertir o país nunha “superpotencia mundial do fútbol” en 2050. En tres lustros, segundo as estimacións do Partido Comunista, China –onde hai varios séculos xa se xogaba a algo similar, o cuju- participará nunha Copa do Mundo, organizará un Mundial e estará en condicións de gañalo. En tres anos, a selección masculina debe ser a mellor de Asia. E en pouco máis haberá uns cen potentes equipos noutras tantas cidades do país. En China hai plans, tamén para isto. En Galicia?

22/10/2016
01/11/2016
ECO

Sentimentalmente, o Celta é dos seus seareiros; materialmente, é dos seus accionistas. Un negocio. Industria deportiva pura e dura que polo tanto opera no mercado, agora global. Nesas coordenadas, está “exposto” ao capital internacional, sexa do país que sexa. Non sei se as reaccións de desconfianza vistas en Galicia serían as mesmas caso de tratarse de investimento doutro país, pero o caso é que é China quen está desenvolvendo unha ambiciosa estratexia para posicionarse neste segmento da industria do deporte. Ao líder chinés Xi Jinping gústalle o fútbol, pero alén diso e dos propios obxectivos crematísticos, trátase de sumar un deporte de tanta repercusión global como o fútbol ao seu poder brando. Nese investimento, no Celta ou noutros equipos, hai interese económico pero tamén doutra natureza ata o punto de ser a súa motivación inicial.

Tempo exterior: Revista de análise e estudos internacionais