|
Acuarela Divina
Illas no mar azul,
illas no ar azul...
¿Serán as Casitérides, as illas lexendarias,
efímeras, posibres, cecáis imaxinarias?
Uns fantasmas de illas, unhas illas de fadas,
esvaidas remotas, míticas, ensoñadas,
disolución de illas nos azules do mar,
transparencia de illas nos azules do ar...
¿Azules de Cobalto, de Prusia, Cianino,
Alizarín, Amberes, Cerúleo, Ultramarino?
¿Viridiano, Esmeralda, nos verdes da ribeira?
¿E que? Nomes de cores, de terra de poeira,
pra pintar un ensoño, un feitizo amatista.
¡Oh, divina acuarela! ¡Meu Deus, meu Deus, qué artista!
Praia
Voume embebedar coas vagas,
bebendo champán do mar
en copa verde esmeralda.
Voume enxabronar coas vagas,
para logo me afeitar
co agudo fío da iauga.
Darme unha masaxe de escuma,
dende o cabelo ata os pés,
unha fricción de burbullas.
Vou dar unhas cantas voltas
no tiovivo do mar,
tomándolle o pulso ás ondas.
E nas augas transparentes,
como si fose arroás,
construír túneles verdes.
Logo no berce flotante,
méntralas ondas o arrolan,
cabecear un instante.
Pentearme cunha brisa,
e secarme con toalla
de febras de sol tecida.
Deitarme na area quente,
e no seu molde facerme
como unha estatua xacente.
Fumar a pipa do opio
da brétema do solpor,
fundindo na noite o corpo.
Sentirme como atraído
pra alén do borde da Lúa,
por vértigo do infinito.
I en silenzo de veludo,
adormecer, cando as ondas
morren nun doce marmullo.
Cereixas Vermellas
Estas cereixas vermellas
teñen o gosto do incerto,
son doces e son acedas...
Dúbida no seu sabor,
contraste de arela e medo,
ledicia e tamén door...
E iste seu ton de vermello,
e iste gosto do impreciso,
fanme pensar nos teus beizos,
fanme lembrar os teus beizos...
|
