|
Habida conta da profunda reestructuración da economía internacional, a acción exterior
de Galicia introduciuse como obxectivo no seu Programa Cuadrienal (1998-2002), observar e seguir de preto os cambios
que se están producindo en semellante contexto, visualizando prospectivamente aquelas áreas do mundo
que presentan expectativas, inmediatas ou potenciais, idóneas para a satisfacción dos seus intereses.
As dúas áreas principais son as de Asia-Pacífico, e Países de Europa Central e Oriental
(PECO), Rusia e os Novos Estados Independentes (NEI). Respecto á primeira, Galicia desenvolve dende hai
uns anos políticas e programas de aproximación a diferentes mercados, con significativa primacía
do nipón (visita de Manuel Fraga en marzo de 1996 para inaugura-la feira de Galicia e presidi-la sinatura
dun convenio entre o Instituto Industrial de Yokohama e o IGAPE).
Respecto á segunda, aínda que parten dunha orixe común, distínguense dous bloques
diferenciados: os países de Europa Central e Oriental e a área Rusia-Nei. No primeiro caso, as prioridades
céntranse en Polonia e na República Checa. En ambos países as relacións remóntanse
a 1992 (visita a Cracovia en maio e a Praga en xuño) e no caso de Polonia recibiron un importante pulo en
1999 coa sinatura das cartas de intencións entre a rexión de Opole e Galicia. Pola súa parte,
a fraxilidade da maior parte de países integrantes da área Rusia-NEI, aínda que con cadros
ven diferenciados e ampla riqueza de matices, non favorece o desenvolvemento de intercambios.
En toda a rexión oriental de Europa, Rusia e Polonia son os mercados principais para Galicia. Desde a
Xunta de Galicia, promóvese unha misión institucional centrada no fomento do diálogo político,
a coordinación das súas liñas de actuación coas existentes a nivel estatal e comunitario
e a habilitación de vías propias en apoio dos principais sectores productivos.
Por último, no que se refire a África, o presidente da Xunta efectuou unha viaxe a Tunicia (1997)
e outro a Libia (1998). O comercio de Galicia cos países africanos é escasamente significativo no
ámbito exportador pero si destacable no importador, superior, por exemplo, ó mantido con Asia ou
coa Europa non comunitaria. Libia –abastecemento de petróleo–, Namibia e Guinea ocupan posicións
relevantes. Os productos pesqueiros ou a madeira representan os seus contidos máis esenciais.
|