China e o mundo chinés

As sectas (chiao, en chinés) teñen unha longa tradición no Imperio Celeste. Trátase de sociedades secretas que forman parte da súa peculiar complexidade social. Nelas conflúen factores ideolóxicos, políticos, relixiosos e mesmo criminais (caso das populares tríadas). Nalgún momento, sobretodo durante os séculos XIX e XX, destacaron polo seu carácter de oposición total ós poderes constituídos. Un proverbio aseguraba entón que “as armas protexen ó emperador; pero as sociedades secretas protexen ó pobo”. En 1936, o propio Mao Zedong recorría a algunha delas para loitar contra o invasor nipón. Sun Yat-Sen, o fundador da República de China, e numerosos integrantes da dirixencia republicana figuraban entre os seus membros. As clases máis desfavorecidas, os campesiños, o proletariado industrial, son os principais compoñentes dunha base social que tende a medrar en situacións de certo distanciamento ou crise. En suma, son parte da cultura ancestral e esa mesma lectura histórica indica que, nunha sociedade como a chinesa, poden ser o mellor instrumento para desafiar o poder establecido.