China e o mundo chinés

Festa da Primavera Por Xulio Ríos (AGN, 05/02/2008)

A intensidade con que os chineses celebran a Festa da Primavera indica ás claras o forte apego da identidade no imaxinario colectivo. Os chineses aceptan as marcas, usos, comportamentos, etc, procedentes do exterior e que acompañan o seu vertixinoso proceso de transformación, en especial no eido urbano, pero non por iso deixan de celebrar as súas tradicións, que non substitúen polas nosas, aínda que estas sexan máis globais. (Traballadores engalanan un templo de Beijing con motivos referentes ao novo Ano da Rata, que comeza o 7 de febreiro).   Os chineses apréstanse a celebrar a chegada do novo ano lunar. Co Ano da Rata comeza un novo ciclo do seu calendario, toda unha evocación do proceso que está a vivir o xigante oriental, onde atrás queda o modelo baseado na captación de investimentos, man de obra barata e produción cara a exportación, que permitiu unha asombrosa expansión de crecemento durante tres décadas, para deixar paso a un novo tempo da reforma no que priman os factores ambientais e de cohesión social, a vertebración dun mercado interno, o impulso ás empresas chinesas a ir cara fóra, unha ambiciosa política de investimentos no exterior aguilloada pola disposición das maiores reservas de divisas do mundo, e unha aposta pola innovación científica e tecnolóxica liderada polo proxecto espacial. Con eses vimbios estase a construír a China do século XXI, pero os seus habitantes, sexan residentes no continente ou non, evitan dar as costas aos seus costumes máis ancestrais, produto dunha cultura rural, hoxe en retroceso como consecuencia do auxe do imparable proceso de urbanización. A intensidade con que os chineses celebran a Festa da Primavera indica ás claras o forte apego da identidade no imaxinario colectivo. Os chineses aceptan as marcas, usos, comportamentos, etc, procedentes do exterior e que acompañan o seu vertixinoso proceso de transformación, en especial no eido urbano, pero non por iso deixan de celebrar as súas tradicións, que non substitúen polas nosas, aínda que estas sexan máis globais. Mesmo entre a mocidade, que acolle con máis ímpeto as novidades que chegan de fóra, as celebracións tradicionais gozan de gran predicamento. Chegaremos nós a celebrar estas festas chinesas como nos afixemos a celebrar outras procedentes de EEUU, por exemplo? Cando o mercado vexa o negocio é probable que tamén. Mentres, a presenza de comunidades chinesas en todo o mundo seguirá contribuíndo a divulgar os seus costumes. Non obstante, cabe admitir que moitos aspectos da cultura chinesa (dende as artes marciais á ópera de Pequín) precisan aínda de intérprete para poder gozar dos seus ricos matices. O diálogo cultural entre Oriente e Occidente está dando aínda os seus primeiros pasos.

Xulio Ríos, director del Igadi y del Observatorio de la Política China (Casa Asia-Igadi) y autor de “Mercado y control político en China” (La Catarata, 2007).

Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional www.igadi.org ÚLTIMA REVISIÓN: 04/02/2008 Fernando Pol

Subscríbete á lista de correo do Igadi e recibe notificación das novas informacións, artigos, documentos, convenios, publicacións, etc, que ofrece o Igadi na súa páxina web Igadi na Rede. Para comprender o Mundo desde aquí ... ... para proxectar a Galicia no contexto internacional.     Apúntate en: http://www.elistas.net/lista/igadi/alta