|
| |
 |
| Co horizonte da celebración duns novos
comicios europeos e o previsible incremento da tensión en Ucraína, a axenda de Praga inclúe
o impulso das negociacións a un novo alargamento (neste caso, aos Balcáns Occidentais) e do acordo
de asociación con Rusia, o relanzamento das relacións cos EEUU de Obama, e a ratificación
do Tratado de Lisboa, asunto delicado tendo en conta que o presidente checo Vaclav Klaus (na foto)
é un declarado detractor do mesmo, chegando a consideralo “insignificante” e “imposible” de ratificar. |
| |
A UE deixa 2008 con mal sabor de boca. Pensabamos que a falta de capacidade para desenvolver unha acción
exterior eficiente, tan esencial nos tempos que vivimos, podía ter, cando menos, certa compensación
na facilidade de coordinación das súas economías dado que, a fin de contas, a UE tiña
máis que demostrada a súa vontade e capacidade para funcionar como un mercado homoxéneo e
unificado, con políticas consensuadas de principio a fin nos eixes básicos. Pero a crise financeira,
coa subseguinte resposta fragmentada dos países membros, abalou esa idea dando a impresión de aparente
desorde e confusión. A tardía coordinación, anunciada en París en outubro, deixou paso
á recesión na eurozona e ese escenario incidiu de novo en que os diferentes países buscaran
camiños propios para estimular as respectivas economías. Con Alemaña indo por libre e deixando
importantes decisións en carteira para a reunión de primavera dos ministros de finanzas, a UE segue
a perder credibilidade e abrindo grandes interrogantes sobre a solidez da súa unidade.
Achegará a presidencia checa algunha solución? Non parece que dispoña nin dos medios nin
das intencións. Co horizonte da celebración duns novos comicios europeos e o previsible incremento
da tensión en Ucraína, a axenda de Praga inclúe o impulso das negociacións a un novo
alargamento (neste caso, aos Balcáns Occidentais) e do acordo de asociación con Rusia, o relanzamento
das relacións cos EEUU de Obama, e a ratificación do Tratado de Lisboa, asunto delicado tendo en
conta que o presidente checo Vaclav Klaus é un declarado detractor do mesmo, chegando a consideralo “insignificante”
e “imposible” de ratificar. Agora xa non será tan así, mesmo no seu propio país, onde está
pendente aínda de aprobación, pero o pouso queda. A maiores, a revolta grega e o debate sobre a xornada
de 65 horas semanais pon de novo de actualidade o inevitable debate social nun contexto de afondamento da crise
económica que en maior ou menor medida terá repercusións notables en todos os países
da Unión.
|
/ Europa
