Presenza-Opinión / Outros

Por diante da crise Xulio Ríos (AGN, 26/10/2008)

Henry Paulson, o secretario estadounidense do Tesouro, sinalou recentemente que Pequín debía proseguir as reformas. Así será, con seguridade, pero cando pasou o que pasou, sóbranlles razóns para ir con cautela, coidando de curarse en saúde e garantindo a solidez dos piares básicos do sistema fronte ás turbulencias.   Ignoramos ata onde chegará a onda expansiva da actual crise, que se nos presenta como financeira, pero que vai moito máis alá (económica, alimentaria, etc). O director xeral da Organización Internacional do Traballo (OIT), Juan Somavia, prognosticou que o número de desempregados roldará os 210 millóns a finais de 2009. Polo momento, no xeográfico, os impactos nas economías emerxentes semellan menores, aínda que non están totalmente fóra de risco. A economía chinesa, por exemplo, a máis dinámica do planeta e na que moitos confían para seguir tirando do carro da economía mundial, medrou un 9,9% no último trimestre, amosando un índice decrecente con respecto ao 11,7% en que rematou o 2007. Non obstante, cómpre ter en conta que o obxectivo de crecemento das autoridades orientais, dado a coñecer en marzo último, situouse arredor do 8% cun índice de inflación do 4,8 %. Ambos obxectivos semellan preto, a pesar mesmo da crise mundial (que incide de forma notoria nas súas exportacións), das graves xeadas de comezos de ano e do terremoto rexistrado en Sichuan a escasas semanas do inicio dos Xogos Olímpicos. Pese a tantos reveses, a capacidade de crecemento de China, coas bolsas á baixa e o emprego e o sector inmobiliario directa e visiblemente afectados pola crise, non deixa de xerar asombro. China está mellor protexida fronte ao contaxio por mor do reducido nivel de integración no sistema financeiro internacional e pola subsistencia de numerosos mecanismos de intervención pública na economía dos que nunca chegou a desprenderse de todo pese á tenaz insistencia da UE, EEUU e outros actores (FMI, BM) que néganlle, por iso, o consideración como economía de mercado. Agora, pola contra, moitos países calibran a idoneidade de contar con algúns deses instrumentos, cualificándoos de reguladores, e ata Sarkozy propón a creación de fondos soberanos para dispor de pancas públicas que permitan prever e encarar riscos con maior cintura e efectividade. Henry Paulson, o secretario estadounidense do Tesouro, sinalou recentemente que Pequín debía proseguir as reformas. Así será, con seguridade, pero cando pasou o que pasou, sóbranlles razóns para ir con cautela, coidando de curarse en saúde e garantindo a solidez dos piares básicos do sistema fronte ás turbulencias. Certo que o proteccionismo non será solución no mundo actual, pero preservar o logrado con tanto esforzo nas economías emerxentes en continentes periféricos, tanto en Asia como en África ou América Latina, nesta altura, semella un acto de responsabilidade inescusable.

Xulio Ríos, director do Igadi.

Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional www.igadi.org ÚLTIMA REVISIÓN: 25/10/2008 Fernando Pol

Subscríbete á lista de correo do Igadi e recibe notificación das novas informacións, artigos, documentos, convenios, publicacións, etc, que ofrece o Igadi na súa páxina web Igadi na Rede. Para comprender o Mundo desde aquí ... ... para proxectar a Galicia no contexto internacional.     Apúntate en: http://www.elistas.net/lista/igadi/alta