| Presenza-Opinión |
||||||||
| Pola porta de atrás Xulio Ríos (AGN, 19/10/2008) |
||||||||
|
É certo que India, dada a súa condición de potencia económica emerxente, ten enormes necesidades de enerxía. Estimase nuns 30 mil millóns de dólares o investimento que prevé realizar nos próximos quince anos na modernización da súa infraestrutura nuclear e na construción de vinte novos reactores. Para 2050, Nova Delhi pretende que a cuarta parte da súa produción de electricidade sexa de orixe nuclear. Hoxe é do 3%. Pero non só se trata de enerxía. O acordo con Washington, asinado inicialmente en 2005, xerou sorpresa e polémica. Compre ter en conta, en primeiro lugar, que India non subscribiu o tratado de non proliferación nuclear e, polo tanto, o comercio desta natureza estalle prohibido. Facendo a vista gorda sobre tal circunstancia, EEUU o que fai é alentar a outros países (lease Irán, por exemplo) a seguir o mesmo camiño. Por outra banda, a tradicional alianza con Rusia e o entendemento con China ten neste eido unha limitación referencial de gran calado e con fortes implicacións, dando azos ao inestable avispeiro paquistaní. No plano interno, a clase política hindú está moi dividida a este respecto. En xullo pasado, os comunistas retiráronse da coalición gobernamental criticando a deriva proestadounidense do primeiro ministro Manmohan Singh. A esa crise poden suceder outras, abrindo un delicado abano de tensións arredor do rumbo exterior que fende o tradicional consenso existente na materia. |
||||||||
|
||||||||
|
Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional www.igadi.org ÚLTIMA REVISIÓN: 18/10/2008 |
||||||||
|
||||||||