Presenza-Opinión / Rusia

Os desafíos de Medvedev Por Xulio Ríos (Xornal, 04/03/2008)

Medvedev logrou o 70,23 por cento dos sufraxios, seguido de Guennadi Ziuganov, do Partido Comunista (17,7%); Vladimir Zhirinovski, do Partido Liberal Democrático (9,37%); e de Andrei Bogdanov, do Partido Democrático (1,29%). A participación foi do 69,1%.   A comisión electoral rusa anunciou de forma oficial a abrumadora vitoria de Dmitri Medvedev nas quintas eleccións presidenciais de Rusia, celebradas o pasado domingo. Medvedev logrou o 70,23 por cento dos sufraxios, seguido de Guennadi Ziuganov, do Partido Comunista (17,7%); Vladimir Zhirinovski, do Partido Liberal Democrático (9,37%); e de Andrei Bogdanov, do Partido Democrático (1,29%). A participación foi do 69,1% (fronte ao 64,3% do 2004 e ao 63,78% dos comicios lexislativos do pasado decembro). Mesmo segundo o presidente da comisión electoral, Vladimir Churov, en sete entidades federativas o índice de participación superou o 90%, entre elas, Chechenia, Daguestán, e outras. O índice de participación é un dato especialmente relevante porque o transcurso da campaña electoral, coa opción de Medvedev sen posible alternativa, invitaba ao desánimo e a abstención, que o propio Putin intentou atallar con chamamentos á participación. Igual de sorprendentes son os índices de participación nalgunhas repúblicas caucásicas onde sigue latente o conflito con Moscova. Segundo a delegación de observadores da Organización de Cooperación de Xangai, as eleccións foron “lexítimas, libres e transparentes”. Outro tanto aseguraron os delegados dos países da CEI. A Asemblea Parlamentaria do Consello de Europa dixo que os resultados reflicten a vontade dos electores pero non o seu potencial democrático, asegurando que se reproduciron as mesmas deficiencias de episodios anteriores, poñendo en cuestión o grado de liberdade destes comicios. A partir de agora, dous centros de poder afloran na política rusa. E os dous claramente ubicados na esfera executiva. Putin e Medvedev aseguran compartir o mesmo proxecto político, pero a experiencia indica que as desavenencias entre ambos son posibles. A primeira fronte de Medvedev será a economía, que nos anos de Putin experimentou un crecemento rápido e estable, pero que presenta como característica esencial a extrema dependencia das exportacións de enerxía e de armamento fronte a unha moi reducida capacidade de innovación e exportación doutros produtos. No eido político, a corrupción xeralizada, a escasa independencia do poder xudicial ou a inhibición democrática son claros síntomas da parálise que gangrena a vida rusa. No social, a xeración de maiores posibilidades para que a cidadanía rusa poida acceder a unhas mínimas cotas de dignidade e benestar constitúe un dos retos substanciais, asentando as tímidas melloras dos últimos anos e reducindo as abismais desigualdades. En materia de política exterior, a fronte máis delicada é a xestión das relacións con Occidente (escudo antimísiles, Cosova, prezo do gas, ampliación da OTAN), e a inestabilidade das relacións con algúns países do seu entorno próximo, nomeadamente Ucraína e Xeorxia. Como plataforma resume do seu mandato, Medvedev afirma querer situar a economía rusa entre as cinco primeiras do mundo nun prazo de 10 ou 15 anos, o que esixirá unha transformación sen precedentes do país. Fantasías aparte, máis ambicioso sería concentrarse na elevación das condicións da depauperada vida da inmensa maioría dos rusos.

Xulio Ríos, director do Igadi.

Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional www.igadi.org ÚLTIMA REVISIÓN: 05/03/2008 Fernando Pol

Subscríbete á lista de correo do Igadi e recibe notificación das novas informacións, artigos, documentos, convenios, publicacións, etc, que ofrece o Igadi na súa páxina web Igadi na Rede. Para comprender o Mundo desde aquí ... ... para proxectar a Galicia no contexto internacional.     Apúntate en: http://www.elistas.net/lista/igadi/alta