| Presenza-Opinión / Balcáns |
||||||||
| A partición de Cosova Por Xulio Ríos (A Nosa Terra, 13/09/2007) |
||||||||
|
No semanario albanés Shekulli, o escritor Ismail Kadaré facía recentemente un chamamento á independencia cosovar, apelando á conciencia europea para que non dea marcha atrás nin tolere o retorno á situación anterior a 1999, cando a campaña aérea da OTAN contra Serbia puxo fin ao control de Belgrado sobre esta provincia. Esa negativa á volta atrás é outro dos principios clave da negociación. Os representantes serbios, que tamén o aceptan, só admiten, non obstante, a concesión dunha ampla autonomía. Ante a falta de avances, facéndose eco das palabras do representante europeo, o alemán Wolfgang Ischinger, declaracións oficiosas rusas recentes non rexeitaron a hipótese da partición. O actual bloqueo diplomático (os albaneses soamente queren falar de independencia mentres os serbios a rexeitan de plano e Rusia ameaza co seu veto no Consello de Seguridade da ONU) agravase pola ameaza albanesa de proclamar a independencia de modo unilateral o próximo 28 de novembro, día da bandeira e festa nacional de todos os albaneses dos Balcáns. De entrada, a partición suporía que o norte de Cosova pasaría a Serbia. Aínda así quedarían en territorio cosovar uns 60.000 serbios que viven no sur do país. En Macedonia, os albaneses matinan en organizar referendos sobre a posible adhesión a unha Cosova independente ou ao estado albanés que resulte do proceso. A cuarta parte da poboación macedonia é albanesa. A partición pode ter efectos catastróficos sobre o futuro deste pequeno país. Por outra banda, é impensable que a partición, realizada sobre a base da homoxeneidade étnica, non inflúa nunha redefinición global da fronteiras que vaia máis alá de Serbia e Macedonia, e afectando á propia Albania e mesmo a Montenegro (que conta cun 7% de albaneses). Os negociadores cosovares, a priori contrarios á hipótese da partición, defenden que non pode haber un cambio nas fronteiras de Cosova sen que se produzan alteracións noutros países, o cal abre un escenario incerto e perigoso. Non soamente se trata dos albaneses que residen noutros estados balcánicos, senón tamén das comunidades serbias que se atopan en idéntica situación, especialmente en Bosnia. A complexidade da fórmula e as súas consecuencias aventuran unha negociación tensa e moi difícil nos próximos meses. |
||||||||
|
||||||||
|
Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional www.igadi.org ÚLTIMA REVISIÓN: 09/09/2007 |
||||||||
|
||||||||