Presenza-Opinión Volver a TitularesVolver a Presenza/Latinoamérica/ Latinoamérica
Lindezas mexicanas
Por Xulio Ríos (ECO, agosto/2006)
 
 

  Propaganda eletoral López Obrador, clic para aumentar
Mal que lle pese, a López Obrador non lle queda outra opción que aceptar a derrota, anque, efectivamente, utilice todos os recursos legais que estime pertinentes para denunciar as fraquezas e corruptelas dun sistema electoral que reclama a berros unha profunda reforma, poñendo fin á escandalosa pasividade das autoridades encargadas de evitalos e sancionalos.
 
As eleccións do pasado 2 de xullo foron as máis pechadas e decisivas da historia recente de México. Algo así, dirán moitos, pensouse tamén hai seis anos, cando Vicente Fox, do Partido de Acción de Nacional (PAN), arrebatou a presidencia ao PRI (Partido Revolucionario Institucional), despois de sete décadas continuadas determinando a vida política do país. Fox, coma Toledo en Perú, resultou unha absoluta decepción. As promesas de cambio axiña se transformaron en rancio continuísmo, deixando pendentes, seis anos despois, as grandes reformas estruturais que o país precisa. Fox foi o PRI sen PRI. E da vitoria de Calderón podería facerse agora unha idéntica lectura.

A elección entre Calderón (PAN) e López Obrador (PRD), confrontaba dous proxectos políticos, económicos, sociais e de inserción internacional de México, claramente diferenciados. Unha vitoria de López Obrador, un personaxe carismático, populista segundo algúns, máis comprometido cunha afirmación latinoamericana específica, incorporaría a México, non ao bloque de Chávez ou Evo Morales, pero si ao de Bachelet e Lula e sen incomodar excesivamente a EEUU, ideolóxicamente máis proclives a entusiasmarse cunha vitoria de Calderón, pero sen temer o compromiso de Obrador para superar as desigualdades sociais, a corrupción e un maior apoio á economía e o mercado nacional. Unha política moderada nese sentido podería alixeirar a presión migratoria que tanto divide á sociedade estadounidense.

Pero non pudo ser. A UE reaccionou de inmediato á proclamación oficial de Felipe Calderón como gañador da contenda. Bruxelas descarta totalmente o fraude e reafirmou a confianza nas institucións mexicanas encargadas de velar pola limpeza do escrutinio. Non obstante, o que realmente quedou en cuestión na longa campaña mexicana foi o proceso electoral en si mesmo, máis que o reconto. Ás acusacións infundadas e ataques furibundos do goberno e do PAN durante toda a campaña, uníronse outros feitos graves, denunciados en tempo e forma pola oposición, coma o manexo de información confidencial. O propio cuñado de Calderón, Diego Hildebrando, dono dunha empresa informática, prestou servizos ao Instituto Federal Electoral, accedendo a múltiple información dos electores, que puso en exclusiva a disposición do PAN. As presións, as irregularidades, os delictos electorais, cóntanse por milleiros en México, pero a volta atrás é impensable. Mal que lle pese, a López Obrador non lle queda outra opción que aceptar a derrota, anque, efectivamente, utilice todos os recursos legais que estime pertinentes para denunciar as fraquezas e corruptelas dun sistema electoral que reclama a berros unha profunda reforma, poñendo fin á escandalosa pasividade das autoridades encargadas de evitalos e sancionalos.

No día despois, a división política que presenta México pode ter importantes consecuencias para o futuro. A correlación de forzas que expresa o resultado electoral, cun PAN como forza maioritaria, pero cunha oposición hostil e resentida, augura un horizonte de dificultades para garantir unha gobernabilidade democrática e a superación das desigualdades económicas e sociais, das moitas miserias que habitan neste México lindo, mais alá do que poidas imaxinar, como di a súa Secretaría de Turismo. A escasa diferenza de votos entre os dous candidatos tamén implica unha chamada á reflexión daqueles sectores críticos do sistema, dende o subcomandante Marcos ata colectivos sociais en conflito co goberno, que apelaban ao boicot ou decidían protestar absténdose na xornada como medida de denuncia da súa situación.

 
 

Xulio Ríos,
director do Igadi.

Clic para aumentar
 
Volver a TitularesVolver a Presenza/Latinoamérica



Ir á páxina de inicio
Instituto Galego de Análise e
Documentación Internacional
www.igadi.org

ÚLTIMA REVISIÓN: 10/07/2006
Fernando Pol


Subir

 

Subscríbete á lista de correo do Igadi e recibe notificación das novas
informacións, artigos, documentos, convenios, publicacións, etc, que ofrece
o Igadi na súa páxina web Igadi na Rede.


Para comprender o Mundo desde aquí ...
... para proxectar a Galicia no contexto internacional.

   

Apúntate en: http://www.elistas.net/lista/igadi/alta