Actualidade Exterior / nº 98-06/2003 de 17 de marzo Volver ó índice
Cambio de líderes en China
 
 
Presentación

     
    Reunido en Beijing, o Parlamento chinés sesiona ao completo durante dúas semanas cada ano. O resto do exercicio, o labor lexislativo recae nun Comité Permanente que fai as veces de auténtica Cámara. Nesta ocasión, os delegados, chegados de todo o país, afrontan dúas tareas fundamentais.

En primeiro lugar, dar novos pasos adiante na reforma, desta vez centrados na reducción do papel da Comisión Central de Planificación para reforzar o papel do mercado e da iniciativa empresarial privada que agora, despois do XVI Congreso do Partido, ten todas as portas abertas para incorporarse á xestión do sistema, sen máis limitacións que as políticas. Os últimos impedimentos foron eliminados coa aprobación da “teoría das tres representacións” que Jiang Zemin promoveu no citado encontro partidario.

En segundo lugar, culminar o relevo na máxima dirixencia, favorecendo o ascenso de Hu Jintao ata a xefatura do Estado, de Wen Jiabao ao cargo de primeiro ministro, e de Wu Bangguo á presidencia do Parlamento. Jiang Zemin, segundo as previsións, continuará exercendo o cargo de Presidente da Comisión Militar Central e, como fixera Deng Xiaoping, supervisando entre bambalinas a evolución dos acontecementos.

A rixidez do sistema político chinés non impide sen embargo que un asunto tan esencial como a sucesión nun país habitado por máis de mil cincocentos millóns de persoas, poida facerse de forma ordenada, facilitada pola imposición da regla de “dous mandatos como máximo” para todos os órganos de poder.

O relevo, nesta ocasión, ten o valor engadido dun cambio xeracional, dando paso a dirixentes cun alto nivel de preparación política e técnica, distanciados da vella gloria revolucionaria e implicados a fondo na construcción dun país moderno e próspero. O pragmatismo de Deng Xiaoping e dos seus sucesores atopará no novo equipo un terreo fecundo para medrar e desenvolverse plenamente.
     
     
Índice

     
1   Retos y esperanzas en la China de Hu Jintao”, en Asia red, marzo de 2003.

Sin que Jiang Zemin suelte realmente los resortes del poder, el secretario general del Partido Comunista Chino, Hu Jintao, alcanza la presidencia de una República Popular que, a pesar de mostrar orgullosa un fuerte crecimiento, hace frente a serios desafíos económicos y políticos.
     
2   Cambios personales de alto nivel: Foco de atención dentro y fuera del país”, en Beijing Informa, 11-2003.

En esta Asamblea, la dirigencia superior se relevará en su totalidad. Como la primera acerca de cambios personales de alto nivel celebrada en el nuevo siglo, esta APN tendrá significados particulares.
     
3   Work gets underway at Chinese party meeting”, en Financial Times, 7 de marzo de 2003.

The congress les not all show, of. Course. Though it. Has long been derided as a rubber-stamp body for The Communist party, some analysts say it. Les gradually acquiring legitimacy and could some day be a central institution in wider political reform.
     
4   Room at the top?”, en The Economist, 1 de marzo de 2003.

The National People’s Congress convenes to complete China’s leadership changes.
     
5   The People's Technocrat”, por William Dobson e Paul Mooney, en MSNBC News, 11 de marzo de 2003.

As China’s legislature anoints The next generation of. Leaders, The country’s new economic czar mai be The one who will finally begin to bridge The gap between rich and poor.
     
6   China's government restructuring plan adopted”, en China Daily, 10 de marzo de 2003.

According to The plan, adopted by a large majority vote at The third plenary meeting of. The on-going first session of. The 10th NPC, one ministerial-level department has been struck from The list to reduce The total number from 29 to 28.
     
7   La larga década de Jiang Zemin”, por Xulio Ríos, en Política Exterior nº 90, novembro-decembro de 2002.

Con el XVI Congreso del Partido Comunista, China afronta el maior relevo generacional en el poder desde la creación de la República Popular. Es momento de realizar un balance político del principal líder de la tercera generación: Jiang Zemin.
Volver ó índice

Volver ó principio


Ir á páxina de inicio
Instituto Galego de Análise e
Documentación Internacional
www.igadi.org

ÚLTIMA REVISIÓN: 19/03/2003
Fernando Pol