| |
| Presentación |
|
| |
|
|
| |
|
Nacido en 2001 como resposta cidadá ó Foro Económico
Mundial de Davos, o Foro Social Mundial (FSM) de Porto Alegre ten amosado nestes tres anos un crecente éxito
de convocatoria que correu parello á creación de grandes espectativas e esperanzas. Bastante máis
realista que en edicións anteriores, Porto Alegre 2003 semella o último chanzo dunha primeira etapa,
e, malia a festa, desprende menos optimismo.
Precisamente agora que o proceso conta cunha victoria electoral moi importante -o propio Lula, en Brasil-, a autonomía
do FSM é cuestionada por algúns dos seus membros organizadores e o consenso entre as múltiples
sensibilidades de esquerda que abrangue é máis complicado de xestionar que en 2001. Por esta razón,
ou pola necesidade de deslatiniza-lo Foro, a organización ten decidido celebrar a edición 2004 na
India. Hai tamén outros cambios: o Foro Social Mundial non terá que celebrarse necesariamente ó
mesmo tempo que o Foro Económico Mundial (WEF) de Davos.
Debatéronse, aínda en Porto Alegre, as formas de rexeitamento ó neoliberalismo e a súa
falla de equidade, o ALCA, a situación en Venezuela, as perspectivas cos gobernos de Lula ou Lucio Gutiérrez,
a solidariedade co movemento palestino ou o papel dos movementos sociais, pero o rexeitamento á guerra contra
Iraq converteuse no eixo central que moveu a protesta.
Curiosamente, amén da presencia de Lula, o pesimismo ante as consecuencias dun novo ataque contra Iraq marcou
tamén a celebración do Foro Económico Mundial en Davos. Certo ton-antiWashington acadou a
súa máxima expresión coa comparecencia do primeiro ministro malasio, quen advertiu que os
intentos estadounidenses para acabar co terrorismo poden conducir a un período de odio, venganza e codicia,.
A preocupación ante o unilateralismo americano foi xeralizada entre tódolos participantes, se ben
a lista de ausencias incluíu os dirixentes de Gran Bretaña, Francia e Alemaña.
Recoñecido xa por case tódolos líderes occidentais que a crise económica vai ser máis
longa “do que pensabamos”, hoxe case todos están de acordo en que é a incerteza o elemento determinante
da actual debilidade económica mundial. A OPEP non baixa os prezos do petróleo porque o que fai subi-los
prezos non é a falla de crú, senón a ameaza da guerra, e ninguén se atreve a predecir
o efecto que pode ter nos subministros un ataque contra Saddam. Ante tan pouca capacidade de iniciativa, o Foro
Económico quedou certamente desnaturalizado. A diferencia do pasado ano pasou por alto os temas sociais,
e o tema máis presente, a seguridade e o terrorismo, desatendeu aspectos coma o control dos fluxos financeiros
que o alimentan, para centrarse nas contas do que pode custar finalmente á maltreita economía mundial
unha nova guerra no Golfo. |
| |
|
|
| |
|
|
| Índice |
|
| |
|
|
| 1 |
|
“Portoalegre
y la izquierda responsable”, por Andrés Oppenheimer,
en The Miami
Herald, 26 de xaneiro de 2003.
Contrariamente a lo que muchos piensan,
las marchas de más de 60,000 activistas antiglobalización en Puerto Alegre este fin de semana --muchos
de ellos portando banderas de Irak, Cuba y Venezuela-- podrían ser un símbolo de una tendencia mundial
antilibre mercado que está en retirada, en lugar de una que está creciendo. |
| |
|
|
| 2 |
|
“Portoalegre
en Davos”, editorial de El País, 27 de xaneiro de 2003.
Más que remedios, Lula ha llevado
a Davos esperanzas y ganas, algo que falta en una reunión dominada por el pesimismo económico, acentuado
por la incertidumbre sobre una guerra en Irak y por una fisura sin precedentes entre Estados Unidos y Europa. |
| |
|
|
| 3 |
|
“Lula
en Davos”, editorial de La Vanguardia, 27 de xaneiro de 2003.
El III Foro Social Mundial de Portoalegre
se está celebrando este año bajo el impacto de dos acontecimientos: la crisis iraquí, que
amenaza con otra guerra en el Golfo trece años después de la invasión de Kuwait, y la victoria
de Luíz Inácio Lula da Silva, cuyo acceso a la presidencia de Brasil es contemplada en América
Latina como una oportunidad de promover cambios radicales en el combate contra el subdesarrollo. |
| |
|
|
| 4 |
|
“Construir
confianza en Davos”, editorial de El Periódico de Catalunya, 27 de xaneiro de 2003.
El Foro Económico Mundial que hoy
acaba en la estación suiza tenía que enfrentar la pérdida de confianza en el sistema capitalista,
como consecuencia de los escándalos financieros, las crisis económicas en los países preferidos
por el modelo neoliberal y la amenaza de la guerra irracional e injusta contra Irak. |
| |
|
|
| 5 |
|
“Davos ovationne Lula”, por Vittorio
de Filippis, en Libération, 27 de xaneiro de 2003.
Il a demandé à la communauté
internationale de réfléchir à la création d'un fonds mondial contre la pauvreté
alimenté par des financements publics et privés. Avant d'ajouter que son pays était tout entier
prêt à relever ce défi de «la guerre contre la pauvreté». «Mais pour
cela il faut un changement, un nouvel ordre économique mondial, a-t-il exhorté. Ici à Davos,
il est d'usage de vénérer qu'un seul dieu, le marché. Mais cette liberté de marché
suppose la liberté et la sécurité des citoyens». |
| |
|
|
| 6 |
|
“Lula, passeur de Porto Alegre à Davos”, en Le Monde,
26 de xaneiro de 2003.
"Les pays riches défendent âprement
leur politique protectionniste, mais nous ne devons pas leur faire de concessions et nous allons nous battre",
a-t-il averti. "Nous n'acceptons pas l'idée que le libre échange soit bon seulement pour les
pays développés... nous ne voulons pas être traités comme des citoyens de seconde zone
(mais) en égaux", a-t-il ajouté. |
| |
|
|
| 7 |
|
“A Davos, le Forum économique tente de retrouver
une confiance perdue”, en Le Monde, 23 de xaneiro de 2003.
La présence de 2000policiers et de
1500soldats dans la petite station de ski des Grisons symbolise les incertitudes de la situation internationale.
D'ailleurs, malgré son nom, le Forum économique mondial devrait être dominé cette année
par des thèmes politiques, plus particulièrement l'Irak, le conflit israélo-palestinien et
la lutte antiterroriste. L'intitulé des 270séminaires prévus à Davos reflète
ce contexte international exceptionnel: "La psychologie de la terreur"; "L'Islam politique et la
relation entre le pétrole et les conflits"; "Le conflit israélo-palestinien, une vision
pour l'avenir"; "L'omniprésence américaine"; et aussi: "Al-Qaida, les pièces
manquantes". |
| |
|
|
| 8 |
|
“Fuimos a Davos a conversar y discutir en un pie
de igualdad”, por Eduardo Duhalde, en Clarín, 27 de xaneiro de 2003.
Esta gran crisis mundial no es la sumatoria
de esas crisis locales. Es el fracaso de un orden que aún no encuentra su rumbo. La globalización,
recién nacida como proceso, enfrenta su primer y grave desafío: o mantener las actuales políticas
mundiales y poner en peligro la paz y la estabilidad del planeta o marchar hacia nuevos diseños que permitan
superar los problemas del presente y garantizar así un futuro de paz y bienestar para la humanidad. |
|