| |
| Presentación |
|
| |
|
|
| |
|
Sen unha lóxica aparente, os sucesos se precipitan en Corea
do Norte. En abril do pasado ano, Kim Jong-il estaba disposto a relanzar o proceso de acercamento a Corea do Sur
e a reanudar as negociacións con Estados Unidos, despois da visita a Pyongyang do emisario sudcoreano, Lim
Dong-won, o arquitecto da política de distensión. Ata ese momento, Pyongyang viña esixindo
de Washington o abandono de toda retórica hostil antes de reemprender calquera contacto.
Uns meses máis tarde, sen embargo, as dúas Coreas protagonizaban a maior batalla naval no Mar Amarelo
nos tres últimos anos. O enfrontamento se producía xusto despois de que Estados Unidos fixara unha
data para reanudar as conversas bilaterais con Corea do Norte.
E agora, despois do anuncio da reanudación do programa nuclear, os inspectores da Axencia Internacional
da Enerxía Atómica, abandonan Corea do Norte, a requerimento das autoridades de Pyongyang que aducen
como causa da súa decisión a suspensión do subministro de petróleo pesado por parte
de Estados Unidos, segundo se estipulaba no chamado Acordo Marco de 1994 que contemplaba a clausura dos seus reactores
de grafito moderado, a cambio de dous reactores de auga lixeira e 500.000 toneladas de petróleo ao ano.
Pasados máis de dous anos do encontro histórico entre os líderes de Corea do Norte e do Sur,
o proceso de reconciliación está seriamente ameazado. O cambio de orientacióbn na política
estadounidense conlevaba o serio risco de provocar o abandono de Pyongyang da moratoria nas probas de míseis
nucleares e a reanudación da producción de plutonio. O goberno de Bush viña perseguindo anular
calquer oportunidade de reconciliación entre ambas Coreas coa fin de manter a ameaza dun Estado paria que
xustifique a construcción e o despliegue do novo sistema de defensa antimíseis.
Lonxe das intrigas internacionais, a poboación de Corea do Norte, azoutada pola fame, despois de 50 anos
de réxime autárquico, padecedendo a represión e o racionamento, asume as privacións
inevitables dunha economía que destina a cuarta parte da riqueza nacional a manter un Exército e
unha defensa nuclear que conducen a ningures. |
| |
|
|
| |
|
|
| Índice |
|
| |
|
|
| 1 |
|
“US Faces
Obstacles in Strategy on North Korea”, por Peter S. Goodman,
en The
Washington Post, 31 de decembro de 2002.
North Korea's dire economic conditions have,
however, forced Kim to alter some policies. When the famine peaked, he reluctantly accepted aid shipments from
his biggest enemies: the United States, Japan and South Korea. Since then, he has experimented with economic reforms
reminiscent of China's market-opening moves of two decades ago, allowing some private enterprise to take root and
foreign businesses to set up operations. |
| |
|
|
| 2 |
|
“South Korea Criticizes US Plan for Exerting Pressure
on North”, por James Brooke,
en The
New York Times, 31 de decembro de 2002.
President Kim Dae Jung of South Korea said
today that pressure and isolation would not persuade North Korea to end its nuclear arms program, pointing up the
South's differences with the United States. |
| |
|
|
| 3 |
|
“The United States has to lead”, por Jackson
Diehl, en International Herald Tribune, 31 de decembro de 2002.
As the United States enters the new year
facing crises and the potential for war in Iraq and North Korea simultaneously, an obvious question presents itself:
Did the Bush administration bring all this trouble on itself? |
| |
|
|
| 4 |
|
“Koreas:
Washington Sends Message Through United Nations Command”,
en Stratfor.com, 27 de decembro de 2002.
The United Nations Command, which oversees
the armistice on the Korean peninsula, said Dec. 27 that North Korean soldiers brought 7.62 mm light machine guns
into the demilitarized zone six times in December -- first on Dec. 13 and then each day from the 16th through the
20th, removing the guns each night. South Korean military officials notified the UNC, triggering an investigation
and several attempts to discuss the issue with Pyongyang. |
| |
|
|
| 5 |
|
“Une dictature paranoïaque, née d'un
mélange de stalinisme, de nationalisme et de 'despotisme oriental'”, por Philippe
Pons, en Le Monde, 31 de decembro de 2002.
Une économie en banqueroute, dont
les usines tournent à 30% de leurs capacités; une population de 22millions d'habitants, en grande
partie affamée, dont un tiers vit grâce à l'assistance internationale et qui souffre d'un froid
sibérien en raison de la pénurie d'énergie... Pourtant, la République populaire démocratique
de Corée (RPDC) paraît soudée derrière son dirigeant, Kim Jong-il, pour défier
le monde. |
| |
|
|
| 6 |
|
“El programa nuclear de Corea del Norte y las perspectivas
de reunificación peninsular”,
por Rafael Bueno, en Análisis del Real Instituto Elcano, 4 de decembro de 2002.
La revelación oficial por Corea del
Norte de su programa nuclear (de enriquecimiento de uranio) no ha supuesto grandes sorpresas, pero sí ha
despertado varios interrogantes. En primer término, por qué Pyongyang ha decidido admitir, aunque
de forma ambigua, su programa nuclear, que contradice los acuerdos KEDO de 1994 y, en segundo lugar, por qué
lo ha hecho precisamente ahora, cuando la guerra contra Irak, otro de los integrantes del club del “eje del mal”,
sigue siendo posible. Igualmente, la nueva situación creada tras esa admisión afecta seriamente al
proceso de reunificación de la península coreana, que se encuentra en un momento complicado debido
a la conjunción de varios factores, como son el ocaso de la sunshine policy, o “política de mano
tendida”, las elecciones presidenciales en Corea del Sur en diciembre de 2002, el acercamiento de Japón
a Pyongyang, el cambio de liderazgo en China y la nueva postura de Washington respecto a Corea del Norte. La incertidumbre
vuelve a presidir el proceso intercoreano y, sobre todo, recupera la tensión y la amenaza de un conflicto
armado en la zona. |
| |
|
|
| 7 |
|
“La guerre sans règles”, por Pierre
Hasner, en Le Nouvel Observateur, 10 de outubro de 2002.
Si les Etats-Unis s'arrogeaient le droit
de frapper les premiers au nom de la sécurité absolue, le monde entrerait dans un état permanent
d'insécurité. |
|