| |
| Presentación |
|
| |
|
|
| |
|
Cando se cumple o primeiro ano desde os ataques terroristas en
Estados Unidos, en Washington semella gañar terreo, no marco da guerra global contra o terrorismo, o criterio
respecto á necesidade dun ataque preventivo contra Iraq. Este eventual ataque poría en serio perigo
a integridade da coalición internacional forxada tra-lo 11-S, e podería ter consecuencias impredicibles
en Oriente Medio e o mundo islámico en xeral.
Rusia xa manifestou en repetidas ocasións a súa oposición a un ataque sobre Iraq antes de
esgotar a vía diplomática (é dicir, retorno dos inspectores de Nacións Unidas), que
xunto co veto de China e Francia no Consello de Seguridade poderían bloquear unha proposta norteamericana
nese sentido. Precisamente a Unión Europea está tratando de levar cunha única voza súa
oposición ao ataque, ao menos de forma unilateral e sen un mandato claro por parte de Nacións Unidas.
Bush tampouco atopou no mundo islámico aliados dispostos a acompañalo nunha "aventura sobre
Iraq" tal e como a cualificou o chanceler alemán Schröeder. Arabia Saudí, país do
que procedían a maioría de secuestradores do 11-S e exportadora dunha interpretación fundamentalista
do Islam (o wahabbismo), pasou a ser considerada como un amigo pouco fiable por parte dalgúns sectores da
Casa Branca. Paquistán se atopa sumido nun precario equilibrio debido ás súas conflictivas
relacións coa India e á inestabilidade no Afganistán post-talibán, a pesar do despregamento
militar aliado.
Turquía, o único país islámico da OTAN se atopa inmersa nun proceso electoral do que
os islamistas parecen ser os principais beneficiarios, ademáis de temer as consecuencias dun desmembramento
de Iraq que podería conducir á creación dun Estado curdo. Xordania, pola súa banda,
expresou o seu rexeitamento explícito a unha eventual intervención militar sobre Iraq, que podería
acender a mecha nos campos de refuxiados palestinos. Neste contexto, tan só o Reino Unido, en virtude da
súa relación especial con Washington e non sen algunhas reticencias, e Israel apoian abertamente
a operación militar. |
| |
|
|
| |
|
|
| Índice |
|
| |
|
|
| 1 |
|
Si Irak
tuviera la bomba..., por Darío
Valcárcel, en ABC,
12 de setembro de 2002.
Bush recurrirá en la Asamblea al
lenguaje que le conviene utilizar, sin matices: la asamblea puede crear el consenso necesario (alusión a
la alianza que dé su respaldo). Si ese consenso no llega, dirá Bush, abordaremos el problema solos. |
| |
|
|
| 2 |
|
Nueva guerra contra Irak, por Lluís
Foix, en La Vanguardia, 12 de setembro de 2002.
La presidencia Bus no se caracteriza, como
en el caso de Kennedy, por escuchar las voces académicas. Se inclina más bien hacia soluciones rápidas,
concluyentes y definitivas. |
| |
|
|
| 3 |
|
Inquietante disenso sobre Irak, inquietante justificación
del ataque, editorial de El Mundo, 12 de setembro de 2002.
No está nada claro, sin embargo,
como ayer reconoció Jorge Dezcallar, responsable de los servicios de inteligencia, que haya vinculación
alguna entre Al Qaeda y Bin Laden con Sadam Husein. |
| |
|
|
| 4 |
|
Este es el arsenal de Sadam, por Richard
Norton-Taylor, en Página 12,
12 de setembro de 2002.
La referencia de Chipman en entrevistas
a la sugerencia que Irak podría ensamblar un arma nuclear en meses si obtiene material fisible fue tomada
rápidamente por los medios. |
| |
|
|
| 5 |
|
Iraq
War Plan III: Operation Desert Slice,
en Stratfor.com, 11 de setembro de 2002.
Operation Desert Slice can be viewed as
a follow-on plan to an unsatisfactory Desert Stun, a potential precursor operation to it or as a stand-alone plan. |
| |
|
|
| 6 |
|
Estados Unidos, Irak y el petro-populismo, en Miami New Herald,
8 de setembro de 2002.
Pero el petro-populismo le costó
caro a América latina. Cuando los precios petroleros comenzaron su inevitable caída, la región
se encontró con una deuda externa inmanejable de 320.000 millones de dólares, que se ha duplicado
desde entonces y hasta el día de hoy es la principal causante de la miseria en que vive una buena parte
de su población. |
| |
|
|
| 7 |
|
Irak: au risque d'un combat douteux, por Cormac
Murphy-O'Connor, en Le Monde, 9 de setembro de 2002.
Une partie essentielle du catéchisme
de l'Eglise catholique nous recommande, étant donné les malheurs et les injustices qui accompagnent
toute guerre, de prier et de faire tout notre possible pour ne pas être entraînés dans un conflit
armé. |
| |
|
|
| 8 |
|
Do American generals really think it will be easy?, por Nicholas
D. Kristof, en International Herald Tribune, 9 de setembro de 2002.
The American fleet confidently steamed off
to war in the Gulf recently -and promptly got creamed. This was an elaborate war game, not the real thing, but
it reminds us that an invasion of Iraq won´t necessarily be a cakewalk. |
| |
|
|
| 9 |
|
Our Insane Focus on Iraq, por William Raspberry, en The Washington Post,
9 de setembro de 2002.
To say such a thing is, I know from hard
experience, to invite the incredulity of those who wonder if you are proposing to wait until Hussein does something
before you take care of that weasel. Well, actually, yes. |
| |
|
|
| 10 |
|
According
to Bush and Blair, editorial en Haaretz Daily, 9 de setembro de 2002.
The most obvius precursor of this gesture
is the president's meeting with British Prime Minister Tony Blair at Camp David. Whenever America is reluctant
to carry out unilateral military moves, Britain's support is always the first to be sought. British disapproval
of an American operation is an obstacle for any president. |
| |
|
|
| 11 |
|
Drain the swamp and there will be no more mosquitoes, por Noam
Chomsky, en The Guardian, 9 de setembro de 2002.
Post-Setember 11 surveys in the Arab world
reveal that the same reasons hold today, compounded with resentment over specific policies. Strikingly, that is
even true of privileged, western-oriented sectors in the region. |
| |
|
|
| 12 |
|
Bush
y los principios del buen gobierno, por
William Pfaff, en El Periódico,
9 de setembro de 2002.
En la guerra contra el terrorismo, que no
es realmente una guerra en el sentido formal, se plantean muchos interrogantes. El origen es la intención
de encubrir lo que realmente está haciendo el gobierno. Se justifica con el argumento de mantener fuera
del alcance del enemigo la información más valiosa, una racionalización que siempre se ofrece
cuando los gobiernos imponen medidas excepcionales de reserva. |
| |
|
|
| 13 |
|
Mapa de Iraq. |
|