Actualidade Exterior / nº 84-19/2002 de 16 de setembro Volver σ νndice
Ataque a Iraq: razóns e senrazóns
 
 
Presentación

     
    Cando se cumple o primeiro ano desde os ataques terroristas en Estados Unidos, en Washington semella gañar terreo, no marco da guerra global contra o terrorismo, o criterio respecto á necesidade dun ataque preventivo contra Iraq. Este eventual ataque poría en serio perigo a integridade da coalición internacional forxada tra-lo 11-S, e podería ter consecuencias impredicibles en Oriente Medio e o mundo islámico en xeral.

Rusia xa manifestou en repetidas ocasións a súa oposición a un ataque sobre Iraq antes de esgotar a vía diplomática (é dicir, retorno dos inspectores de Nacións Unidas), que xunto co veto de China e Francia no Consello de Seguridade poderían bloquear unha proposta norteamericana nese sentido. Precisamente a Unión Europea está tratando de levar cunha única voza súa oposición ao ataque, ao menos de forma unilateral e sen un mandato claro por parte de Nacións Unidas. Bush tampouco atopou no mundo islámico aliados dispostos a acompañalo nunha "aventura sobre Iraq" tal e como a cualificou o chanceler alemán Schröeder. Arabia Saudí, país do que procedían a maioría de secuestradores do 11-S e exportadora dunha interpretación fundamentalista do Islam (o wahabbismo), pasou a ser considerada como un amigo pouco fiable por parte dalgúns sectores da Casa Branca. Paquistán se atopa sumido nun precario equilibrio debido ás súas conflictivas relacións coa India e á inestabilidade no Afganistán post-talibán, a pesar do despregamento militar aliado.

Turquía, o único país islámico da OTAN se atopa inmersa nun proceso electoral do que os islamistas parecen ser os principais beneficiarios, ademáis de temer as consecuencias dun desmembramento de Iraq que podería conducir á creación dun Estado curdo. Xordania, pola súa banda, expresou o seu rexeitamento explícito a unha eventual intervención militar sobre Iraq, que podería acender a mecha nos campos de refuxiados palestinos. Neste contexto, tan só o Reino Unido, en virtude da súa relación especial con Washington e non sen algunhas reticencias, e Israel apoian abertamente a operación militar.
     
     
Índice

     
1   “Si Irak tuviera la bomba...”, por Darío Valcárcel, en ABC, 12 de setembro de 2002.

Bush recurrirá en la Asamblea al lenguaje que le conviene utilizar, sin matices: la asamblea puede crear el consenso necesario (alusión a la alianza que dé su respaldo). Si ese consenso no llega, dirá Bush, abordaremos el problema solos.
     
2   “Nueva guerra contra Irak”, por Lluís Foix, en La Vanguardia, 12 de setembro de 2002.

La presidencia Bus no se caracteriza, como en el caso de Kennedy, por escuchar las voces académicas. Se inclina más bien hacia soluciones rápidas, concluyentes y definitivas.
     
3   “Inquietante disenso sobre Irak, inquietante justificación del ataque”, editorial de El Mundo, 12 de setembro de 2002.

No está nada claro, sin embargo, como ayer reconoció Jorge Dezcallar, responsable de los servicios de inteligencia, que haya vinculación alguna entre Al Qaeda y Bin Laden con Sadam Husein.
     
4   “Este es el arsenal de Sadam”, por Richard Norton-Taylor, en Página 12, 12 de setembro de 2002.

La referencia de Chipman en entrevistas a la sugerencia que Irak podría ensamblar un arma nuclear en meses si obtiene material fisible fue tomada rápidamente por los medios.
     
5   “Iraq War Plan III: Operation Desert Slice”, en Stratfor.com, 11 de setembro de 2002.

Operation Desert Slice can be viewed as a follow-on plan to an unsatisfactory Desert Stun, a potential precursor operation to it or as a stand-alone plan.
     
6   “Estados Unidos, Irak y el petro-populismo”, en Miami New Herald, 8 de setembro de 2002.

Pero el petro-populismo le costó caro a América latina. Cuando los precios petroleros comenzaron su inevitable caída, la región se encontró con una deuda externa inmanejable de 320.000 millones de dólares, que se ha duplicado desde entonces y hasta el día de hoy es la principal causante de la miseria en que vive una buena parte de su población.
     
7   “Irak: au risque d'un combat douteux”, por Cormac Murphy-O'Connor, en Le Monde, 9 de setembro de 2002.

Une partie essentielle du catéchisme de l'Eglise catholique nous recommande, étant donné les malheurs et les injustices qui accompagnent toute guerre, de prier et de faire tout notre possible pour ne pas être entraînés dans un conflit armé.
     
8   “Do American generals really think it will be easy?”, por Nicholas D. Kristof, en International Herald Tribune, 9 de setembro de 2002.

The American fleet confidently steamed off to war in the Gulf recently -and promptly got creamed. This was an elaborate war game, not the real thing, but it reminds us that an invasion of Iraq won´t necessarily be a cakewalk.
     
9   “Our Insane Focus on Iraq”, por William Raspberry, en The Washington Post, 9 de setembro de 2002.

To say such a thing is, I know from hard experience, to invite the incredulity of those who wonder if you are proposing to wait until Hussein does something before you take care of that weasel. Well, actually, yes.
     
10   “According to Bush and Blair”, editorial en Haaretz Daily, 9 de setembro de 2002.

The most obvius precursor of this gesture is the president's meeting with British Prime Minister Tony Blair at Camp David. Whenever America is reluctant to carry out unilateral military moves, Britain's support is always the first to be sought. British disapproval of an American operation is an obstacle for any president.
     
11   “Drain the swamp and there will be no more mosquitoes”, por Noam Chomsky, en The Guardian, 9 de setembro de 2002.

Post-Setember 11 surveys in the Arab world reveal that the same reasons hold today, compounded with resentment over specific policies. Strikingly, that is even true of privileged, western-oriented sectors in the region.
     
12   “Bush y los principios del buen gobierno”, por William Pfaff, en El Periódico, 9 de setembro de 2002.

En la guerra contra el terrorismo, que no es realmente una guerra en el sentido formal, se plantean muchos interrogantes. El origen es la intención de encubrir lo que realmente está haciendo el gobierno. Se justifica con el argumento de mantener fuera del alcance del enemigo la información más valiosa, una racionalización que siempre se ofrece cuando los gobiernos imponen medidas excepcionales de reserva.
     
13   Mapa de Iraq.
Volver σ νndice

Volver σ principio


Ir α pαxina de inicio
Instituto Galego de Análise e
Documentación Internacional
www.igadi.org

ÚLTIMA REVISIÓN: 17/09/2002