| |
| Presentación |
|
| |
|
|
| |
|
O Cumio de Johannesburgo 2002 -Cumio Mundial sobre o Desenvolvemento
Sostible- reune a milleiros de participantes, entre os que se inclúen os xefes de Estado e de Goberno, os
delegados nacionais e os dirixentes das organizacións non gobernamentais (ONG), empresas e outros grupos
co obxectivo de centrar a atención do mundo e a acción directa na resolución de complicados
retos, como a mellora da calidade de vida dos cidadáns e a conservación dos nosos recursos naturais
nun mundo no que a poboación crece cada vez máis, aumentando así a demanda de alimentos, auga,
vivenda, saneamento, enerxía, servicios sanitarios e seguridade económica.
No Cumio para a Terra de 1992, que tivo lugar en Río de Janeiro, a comunidade internacional adoptou o Programa
21, un plan de acción global sen precedentes a favor do desenvolvemento sostible. Pero as mellores estratexias
soamente son boas se a súa execución tamén o é. Dez anos despois, o Cumio de Johannesburgo
presenta outra oportunidade magnífica para que os dirixentes de hoxe en día adopten medidas concretas
e identifiquen obxectivos cuantificables para unha mellor execución do Programa.
Perdeuse unha década, como afirma Mijail Gorbachov. Os sucesivos Cumios non impediron que a situación
global do planeta empiorase seriamente. Agora, existe tamén o temor ao fracaso. A atmósfera é
positiva e constructiva entre os asistentes, pero a ausencia do Presidente de Estados Unidos compromete a viabilidade
dos asuntos clave que afectan á enerxía, seguridade alimentaria, acceso a auga potable, protección
de bosques e océanos ou débeda externa. O deterioro social e ecolóxico do planeta é
unha cuestión global que esixe da asociación de todos nun mesmo empeño, pero o nivel de conciencia
política e de vontade económica presenta unha faciana moi desigual entre países.
Pero de Johannesburgo non pode saír unha declaración máis e de Europa depende en boa medida
que asi non sexa e que en África comece un tempo novo para conciliar Norte e Sur, países desenvolvidos
e en vías de desenvolvemento. Sen máis palabras e con máis respostas. |
| |
|
|
| |
|
|
| Índice |
|
| |
|
|
| 1 |
|
“Cumbre de la Tierra: la acción”, por Mijail
Gorbachov, en La Vanguardia,
9 de agosto de 2002.
Los intereses colectivos de la humanidad
imponen que se pase a la acción. No obstante, hay quien duda y se pregunta si las medidas para tutelar la
Tierra, su naturaleza, no dañarán los intereses privados, en primer lugar los del mundo de los negocios. |
| |
|
|
| 2 |
|
“Cumbre medioambiental de un planeta agobiado”, editorial en El País, 25 de agosto de 2002.
De momento, en Johanesburgo habrá
una fuerte pugna entre quienes aspiran a obtener resultados concretos, con medidas específicas, calendarios
y compromisos para controlar que se cumple lo pactado, y quienes harán todo lo posible para que no haya
compromisos concretos. |
| |
|
|
| 3 |
|
“Sommet de la Terre, la crainte d'un échec”, editorial en Le Monde, 25 de agosto de 2002.
Le monde ne peut pas se permettre un échec
au sommet de la Terre à Johannesburg et l'Union européenne (UE) est déterminée à
oeuvrer pour parvenir à un consensus entre tous les participants, a déclaré dimanche le commissaire
européen au Développement, Poul Nielson. |
| |
|
|
| 4 |
|
“El éxito de la Cumbre de la Tierra, en manos
de la Unión Europea”, por Gustavo Catalán,
en El Mundo, 24 de agosto de 2002.
Bush renuncia acudir a la cita de Johannesburgo,
donde su buscarán salidas al deterioro social y ecológico del planeta. |
| |
|
|
| 5 |
|
“Johannesburgo: una operación global”, por Romano
Prodi, en El País, 21 de agosto de 2002.
Lo que está en juego en Johannesburgo
es conseguir un decisivo salto cualitativo en materia de cooperación internacional. Hace diez años,
la Conferencia de Río planteó correctamente el problema e indicó las oportunas orientaciones.
Pero desde entonces no es mucho lo que hemos avanzado. Al mismo tiempo, la economía mundial se ha ido globalizando
cada vez más. |
| |
|
|
| 6 |
|
“Il Papa chiede uno sviluppo rispettoso dell'ambiente”, en La Repubblica,
25 de agosto de 2002.
L'umanità, ha osservato il Papa,
è destinataria “di un messaggio d'amore che invita alla responsabilità: gli uomini infatti sono posti
da Dio come amministratori della terra, per coltivarla e custodirla. Di qui -ha aggiunto- discende quella che potremmo
chiamare la loro 'vocazione ecológica', divenuta più che mai urgente nel nostro tempo”. |
| |
|
|
| 7 |
|
“Sustaining the planet”, editorial en International Herald Tribune,
26 de agosto de 2002.
With the American president a conspicuous
exception, leaders from nearly 100 nations bejín assembling this web in Johannesburg to address the future
of life on this planet... Bush's opposition to Kyoto means that global warming will not get the attention it did
10 years ago in Rio. |
| |
|
|
| 8 |
|
“Summit talks will go to the wire”, Guardian Online-Johannesburg,
26 de agosto de 2002.
The current standoff between rich and poorer
countries on issues of good governance and access to world markets is likely to continue until the “last minute”
of the World Summit on Sustainable Development, officials said on Sunday. |
| |
|
|
| 9 |
|
“Champagne specials for delegates discussing famine”, por Anthony
Browne, en The Times,
26 de agosto de 2002.
The oil companies Chevron Texaco and BP,
the mining giant Anglo-American, Bayer Corp Science and the Standard Chartered Bank all proudly show off their
green credentials. |
| |
|
|
| 10 |
|
“Cumbre
de la Tierra: la conferencia con más delegados en la historia de las Naciones Unidas”, en Clarín,
26 de agosto de 2002.
El agrandamiento de la brecha entre ricos
y pobres es un relato de ciencia ficción. Doscientos años atrás, el ingreso per cápita
del país más rico del mundo, Gran Bretaña, era sólo tres veces mayor que el promedio
de los países africanos, entonces la región más pobre del planeta. Hoy, Suiza es el país
más rico y sus habitantes gozan per cápita de un ingreso 80 veces mayor que los de la región
más pobre, el sur de Asia. |
| |
|
|
| 11 |
|
“End 'global apartheid' call heralds Earth Summit”, en China Daily,
26 de agosto de 2002.
Protesters accuse the United States and
European Union of pushing the interests of globalized big business at the expense of the very poor. Some activists
have already confronted police, who clamped down hard and have warned they will not tolerate the kind of mayhem
seen at summits in Seattle, Genoa and elsewhere. |
| |
|
|
| 12 |
|
“Ciencia, ingeniería y desarrollo sostenible”, por María Jesús Prieto Laffargue, en El País, 15 de maio de 2002.
El término “desarrollo sostenible”
se introdujo por vez primera en la Declaración de Río (1992), adoptada por la Conferencia de Naciones
Unidas sobre Medio Ambiente y Desarrollo. Fue un documento básico, de estrategia global, que con rango internacional
formuló políticas ambientales y de desarrollo que comprometían a las partes signatarias. |
| |
|
|
| 13 |
|
“Muerte de pobres, responsabilidad de ricos”, por Jeffrey D. Sachs, en El País, 23 de xuño de 2002.
Los países ricos tendrán una
vez más la oportunidad de ser verdaderos compañeros de los pobres. |
|