Actualidade Exterior / nº 79-14/2002 de 24 de xuño Volver ó índice
Brasil: ¿de Cardoso a Lula?
 
 
Presentación

     
    Tres intentos consumiu Luiz Inacio Lula da Silva tentando chegar á presidencia do Brasil nos anos 1989, 1994 e 1998. Nos tres, a súa candidatura foi perdendo gas a medida que se achegaba ó final da contenda electoral, para rematar sempre en segunda posición. Pero nunca, a catro meses das votacións, a súa estimación de voto roldou o 40 por cento, superando en 20 puntos aos seus rivais. Cando se aproxima o momento decisivo e máis clara se perfila a opción Lula, máis incertezas debuxan as entidades financieras internacionais sobre o Brasil. Merrill Lynch, JP Morgan, ABN Amor e Santander xa recomendaron aos seus clientes reducir os investimentos no Brasil.

Transcorridos 22 anos de existencia do Partido dos Trabalhadores, farto de agradar pola presidencia que non chega, un Lula máis pragmático e posibilista impulsa a confluencia electoral co magnate do centrodereita e senador liberal, José Alencar. O novo aliado, recrutado a mediados de febreiro, o maior empresario do textil brasileiro, posúe unha notoria influencia sobre a Igrexa Universal de Deus.

Lula deberá manter as distancias co seu principal rival, o oficialista José Serra, que desempeñou o cargo de ministro da saúde no gabinete de Cardoso, protagonista dunha sonada pelexa coa Administración norteamericana por defender unha lei de medicamentos xenéricos.

O medo ao probable trunfo de Luiz Inacio desencandea o “efecto Lula”: a Bolsa cae en picado, o dólar repunta ata un 2,80 e o risco país disparase ata os 1.326 puntos, situando ao Brasil no terceiro lugar mundial, despois de Arxentina e Nixeria. Preocupado polos efectos desta situación, Lula lanza mensaxes tranquilizadoras a empresarios, banqueiros, investidores financeiros e analistas de mercados.

As posibilidades de Lula son reais e tanxibles. Quen mellor o sabe é o seu contrincante, José Serra, que aspira a mellorar as súas opcións coa pantasma dunha hipotética deriva de Brasil cara o modelo venezolano ou arxentino. O candidato do PT non nega a súa vocación de cambio, que debe ser, asegura, “equilibrado e responsable”.
     
     
Índice

     
1   Lula avanza y se mantiene como favorito para elecciones en Brasil”, en CNN en español, 14 de xuño de 2002.

El candidato favorito para las elecciones presidenciales de octubre en Brasil, el izquierdista Luiz Inacio Lula da Silva, avanzó ligeramente en la más reciente encuesta de opinión de la firma Toledo & Asociados divulgada el viernes.
     
2   Lula cada vez mais próximo do Palácio do Planalto”, por Manuel Carvalho, en Público, 14 de xuño de 2002.

Depois da desistência de Roseana Sarney por suspeitas de corrupçao, nem o delfim de Fernando Henrique Cardoso, José Serra, nem o populista Anthony Garotinho conseguem travar a ascençao do líder do PT nas intençoes de voto.
     
3   Os candidatos na recta final”, en Público, 14 de xuño de 2002.

Radiografía dos candidatos: Lula, José Serra, Anthony Garotinho, Ciro Gomes e Enéas Carneiro.
     
4   ¿Quién teme a Lula?”, por Francesc Relea, El País, 9 de xuño de 2002.

El eterno candidato del Partido de los Trabajadores suaviza su discurso para optar con garantías a la presidencia de Brasil.
     
5   El pánico de las consultoras al "efecto Lula" hunde a Brasil en un torbellino económico”, por Ramy Wurgaft, en El Mundo, 14 de xuño de 2002.

Francamente asustados por una crisis que adquiere dimensiones alarmantes, los organismos tasados de la banca internacional se lamentan del pánico que desataron al predecir el triunfo electoral de Inazio Lula da Silva significaría la ruina para Brasil.
     
6   El "lulómetro", ¿broma pesada de la banca o sabotaje?”, por Ramy Wurgaft, en El Mundo, 14 de xuño de 2002.

Basándose en su modelo, el dúo de expertos ha vaticinado, por ejemplo, que si Lula gana las elecciones, el dólar se dispararía hasta alcanzar una cotización-techo de 3,5 reales, algo que envolvería al país suramericano en la vorágine de una hiperinflación.
     
7   Wall Street evalúa el riesgo de una presidencia de Lula en Brasil”, en CNN en español, 7 de xuño de 2002.

El riesgo país de Brasil, como lo mide el índice de mercados emergentes de JP Morgan, ha subido y está próximo a los 1.200 puntos base, lo que indica que se percibe un mayor riesgo de invertir en ese país que en Venezuela, cuyo presidente estuvo brevemente fuera del poder en abril por un golpe de Estado.
     
8   Brincando com fogo”, por Lula, en Instituto Cidadanía, 17 de xuño de 2002.

Somos responsáveis e nao rasgamos nem dinheiro nem contratos. Temos consciência da importáncia do Brasil. Sabemos o significado dos acordos internacionais e nâo somos crianças para brincar con isso. Mas nâo podemos nem vamos capitular.
     
9   O legado de FHC”, por Manuel Carvalho, en Público, 14 de xuño de 2002.

Nos últimos anos o Brasil modernizouse, mas 34 por cento dos seus cidadâos vivem ainda baixo do limiar da pobreza.
     
10   Politics, Currency Worries Create Vicious Cycle in Brazil”, en Stratfor.com, 5 de xuño de 2002.

The currency slide is likely to continue through the year. The Moody's cut signals to the markets -which already are nervous about a possible socialist victory in October's presidential elections- that Brazil's debt problems are a legitimate concern. A sustained currency slide, in turn, will make the servicing of foreign debt even more expensive.
     
11   De la crisis argentina a la carioca”, por Manel Pérez, en La Vanguardia, 16 de xuño de 2002.

Ese tifón incontrolable que es la crisis de la deuda externa parece querer situar su foco de descarga sobre la mayor economía de Latinoamérica, Brasil. El hecho no es nuevo, pues ese país ya sufrió lo suyo tras la crisis financiera internacional de 1998-99, que se llevó por delante el cambio fijo del real con el dólar, y también estuvo sometido a fuerte presión cuando Argentina comenzó a adentrarse en la espiral sin fin de crisis en la que ahora está instalada.
     
12   Brasil pone paños calientes al mercado”, por Eric Nepomuceno, en El País, 16 de xuño de 2002.

El recurso a un mayor endeudamiento va a hipotecar aún más la política del sucesor de Cardoso, obligándole a un mayor ajuste fiscal.
     
13   Los nuevos esclavos brasileños”, por Manuel Bengoechea, en El Mundo Sindical, maio de 2002.

Brasil abolió la esclavitud en 1888 pero ahora se están desarrollando en su territorio nuevas formas de trabajo forzoso. Primer plano en ese problema endémico y comentarios de Kjeld Jakobsen, encargado de relaciones internacionales de la CUT (Central Unica dos Trabalhadores), una de las centrales sindicales brasileñas afiliadas a la CIOSL.
Volver ó índice

Volver ó principio


Ir á páxina de inicio
Instituto Galego de Análise e
Documentación Internacional
www.igadi.org

ÚLTIMA REVISIÓN: 21/06/2002