| |
| Presentación |
|
| |
|
|
| |
|
Na II Cimeira da UE-AL, os presidentes latinoamericanos abriron
un oco na axenda da seguridade internacional e do terrorismo para laiarse do desequilibrio existente entre o grao
de apertura que se lle demanda a América Latina e os proteccionismos que os EEUU e a UE exercen sobre sectores
sensibles da súa economía.
Alén do terrorismo, dende o sur do Río Grande tamén se poñen enriba das mesa outros
temas tan vitais para a súa supervivencia. Nos informes da CEPAL, durante a Conferencia Rexional Gobernamental
de Lima de 2001, constatouse que nas últimas décadas existe un parón económico e un
afondamento nas diferencias entre ricos e pobres. Se temos en conta que América Latina é considerada,
segundo o criterio de distribución da riqueza, como unha das zonas máis inxustas do planeta; se cotexamos
que en América Latina e o Caribe, o número de pobres pasou de 136 millóns en 1980 a 266 millóns
en 1992, isto é, do 41% da poboación ao 62%, se na década dos 90 acentuouse esta tendencia....
enténdese mellor a preocupación dos presidentes latinoamericanos. Cómpre atallar os problemas
estructurais da miseria para que non se incremente o número de desencantados coa democracia.
Entre o 17 e 19 de maio, os mandatarios reunidos en Madrid, non demandaron esmolas, non pediron paquetes de axudas
ao desenvolvemento, só esixiron a equidade no comercio internacional. Isto é, rematar coas políticas
proteccionistas que aplican tanto EEUU como a UE sobre aqueles productos nos que América Latina posúe
vantaxes comparativas. Aínda así, a apertura de mercados non significaría necesariamente crecemento
económico. México, que posúe o Tratado de Libre Comercio de América do Norte con Canadá
e os EEUU, que dende que asinou un tratado semellante coa UE, aumentou o seu comercio co vello continente nun 30%,
entrou en leve recesión (0,1% no 2001).
Dende México cara ao sur existe unha boa predisposición para incrementar cos segundos "partenaires"
mundiais, eses 50.000 millóns de euros que cada ano circulan en ambos sentidos nos intercambios comerciais.
Sábese apreciar que Europa forneza o 60% da axuda á cooperación que recibe América
Latina. O unilateralismo do goberno de George W. Bush na política internacional, a dureza mostrada con Arxentina,
os escuros fíos que manexou no golpe venezolano, as hipócritas esixencias de apertura de mercados
alleos mentres levanta barreiras proteccionistas diante do aceiro ou os productos agrícolas, facilitan o
camiño para practicar boas artes diplomáticas dende Europa, para ensaiar outra forma de entender
as relacións internacionais. |
| |
|
|
| |
|
|
| Índice |
|
| |
|
|
| 1 |
|
“Europa
y América Latina: una relación muy especial”,
por Pascal Lamy,
en El País, 16 de maio de 2002.
Los lazos entre Europa y Latinoamérica
son antiguos y profundos. Nuestra relación es única y particular: entre iguales, entre familias,
entre culturas. Y se refleja cada vez más en el ámbito comercial y económico, así como
en nuestro diálogo político. |
| |
|
|
| 2 |
|
“Political
Success But Little Trade in Sight After Madrid Summit”,
en Stratfor.com, 17 de maio de 2002.
Politically, the summit likely will be hailed
as a great success. However, Latin American presidents who arrived in Madrid with a long list of petitions -incluiding
greater European market access for their mainly agricultural exports and more European investment and financial
assitance for their region- will probably fly home empty-handed. |
| |
|
|
| 3 |
|
“Condenados
a la crisis perpetua”, por Juan Jesús Aznárez, en El País,
12 de maio de 2002.
Las democracias latinoamericanas han sobrevivido
sin apenas impuestos a los ricos, con hiperinflación, catástrofes económicas, asonadas, narcotráfico... |
| |
|
|
| 4 |
|
“Tiempos
de fríos intereses económicos”,
por Peru Egurbide, en El País,
12 de maio de 2002.
Las relaciones entre España y América
Latina se estructuran sobre un arco voltaico que tiene su polo positivo en México y el negativo en Argentina. |
| |
|
|
| 5 |
|
“Chile-UE:
un paso histórico”, editorial en
La Tercera, 19 de maio de 2002.
Con este acuerdo, que abre mayores oportunidades
comerciales y de desarrollo, Chile ha ganado liderazgo en la región y presencia en el contexto europeo.
El voto de confianza que esto implica debiera ayudar, a su vez, a la eventual concreción del TLC con Estados
Unidos. |
| |
|
|
| 6 |
|
“El
país 16”, por Jorge Edwards,
en El País, 17 de maio de 2002.
En todo caso, después de la firma
del Acuerdo de Asociación Política y Económica, cuyo camino ya está despejado, habrá
dos polos en América Latina dotados de una relación institucional con la UE: México y Chile. |
| |
|
|
| 7 |
|
“Países
Andinos se fueron con las manos vacías”,
editorial en El
Tiempo, 18 de maio de 2002.
Europa dejó muy claro el mensaje
de que a la Comunidad Andina -que ni siquiera tiene un arancel externo común- le falta mucho por hacer en
términos de coincidencias mínimas en lo macroeconómico; en los marcos jurídicos y en
garantías para la inversión, entre otros puntos. |
| |
|
|
| 8 |
|
“Rechazan
jefes de Estado y Gobierno medidas económicas unilaterales de carácter extraterritorial”, por Elson
Concepción e Jorge Luis González, en Granma
Internacional, 18 de maio de 2002.
En el documento, denominado Compromiso de
Madrid, los 43 Estados participantes se pronunciaron por “rechazar con firmeza todas las medidas de carácter
unilateral y efecto extraterritorial que son contrarias al derecho internacional y las reglas del libre comercio”,
al tiempo que concordaron en que “este tipo de práctica constituye una seria amenaza contra el multilateralismo”. |
| |
|
|
| 9 |
|
“EU-Latin
American Summit Focuses on US Over Trade”,
en Stratfor.com, 20 de maio de 2002.
The most interesting statements coming out
of this past weekend's EU-Latin American summit in Madrid were the numerous subtle digs against U.S. foreign policy.
Vague complaints over U.S. unilateralism and protectionism were the main forces that united the two region's leader
-while issues covering bilateral trade were left on the back burner. |
|