Actualidade Exterior / nº 73-08/2002 de 1 de abril, número extraordinario Volver ๓ ํndice
Portugal: Lexislativas 2002
 
 
Presentación

     
    As eleccións do 17 de marzo en Portugal constitúen un punto de partida para unha nova fase na vida nacional, tanto no político como no económico. No primeiro aspecto, a minoría maioritaria do PSD aproxima posicións ao CDS/PP para formar un goberno de coalición de signo liberal conservador comprometido coa recuperación do dinamismo que Portugal caracterizou nos anos oitenta e noventa.

O mal estado da economía portuguesa, cunha probable caída do PIB e un déficit fiscal descontrolado, esixirá importantes sacrificios da sociedade lusa. Algúns proxectos emblemáticos como o novo aeroporto de Lisboa e outras infratestructuras se poderían ver sacrificados. As dificultades abarcan todos os sectores, dende a sanidade pública ata as previsións da Eurocopa 2004 ou as penurias dos navíos daquela Armada portuguesa que noutro tempo fixera súa a voz de Camoes: "... e se máis houvera, lá chegara".

A estratexia dos Portas resultou a gañadora. Os socialdemócratas venceron e regresarán ao poder despois de seis anos de goberno socialista, como lembra Maria de Lurdes Vale no Diário de Noticias, pero a conquista de Durao Barroso non foi completa, como a derrota do PS foi relativa. Quen máis motivos teñen para festas son os dous Portas, os irmáns Paulo e Miguel que dende o CDS/PP e o Bloco de Esquerda, respectivamente, conseguiron transformar nun dato substancial a súa minoría, a dereita e a esquerda. No caso de Paulo e o CDS/PP, aínda perdendo un deputado (en Viana do Castelo), situaronse como terceira forza no Parlamento, por diante da CDU, consolidando unha oferta política que moitos daban por fenecida a seguir destas eleccións. Portas resistiu e o seu concurso vai ser decisivo para a gobernabilidade nos próximos anos. No caso de Miguel, o ascenso do Bloco de Esquerda, con ser cativo (18 mil votos e un 13,5 en porcentaxe), implica un deputado máis (Joao Teixeira, no Porto) e representa a única forza de esquerda que consigue incrementar lixeiramente o seu respaldo electoral.

Portugal é hoxe un país sorprendido do mal estado da súa economía. Durao Barroso deberá realizar notables esforzos para que a opinión pública recupere a súa confianza e a vella Lusitania retome a senda de nivelarse con Europa.
     
     
Índice

     
1   Resume dos resultados das eleccións lexislativas, global e por distritos, con indicación da variación de mandatos, de Publico, 20 de marzo de 2002.
     
2   “Viraje portugués”, editorial de El País, 19 de marzo de 2002.

Los ciudadanos portugueses han dado por concluido un ciclo socialista de seis años con el ajustado triunfo de los socialdemócratas (PSD) de José Manuel Durao Barroso, que pese a su nombre ocupan el espacio liberal conservador.
     
3   “Repetir Cavaco?”, por José Antonio Saraiva, en Expresso, 19 de marzo de 2002.

É preferível, portanto, partir já para um acordo com o PP e para um governo maioritário, que garanta uma base estável no Parlamento.
     
4   “Maioría a negociar”, por María de Lurdes Vale, en Diário de Notícias, 18 de marzo de 2002.

Os portugueses deram a vitória eleitoral ao PSD mas evitaram a maioria absoluta de um só partido. O centro-direita sai vitorioso e a próxima soluçao governativa pode ter de passar por um entendumento entre sociais-democratas e populares.
     
5   “O novo ciclo”, por Joaquim Pina Moura, en Diário de Notícias, 19 de marzo de 2002.

Em meu entender, ele confirma uma bipolarizaçao incompleta do sistema político, bem patente no facto de, pela terceira vez consecutiva, o partido vencedor alcançar uma maioria relativa, aliás, muito próxima do número de mandatos alcançados pelo principal partido da oposiçao (sete deputados a mais).
     
6   “Na hora da verdade”, por Edgar Correia, en Publico, 19 de marzo de 2002.

O regresso da direita ao poder, em condiçoes distantes da maioría absoluta monopartidária reclamada pelo PSD, se é irrecusável do ponto de vista da legitimidade democrática, nem por isso terá que ser considerado, de um ponto de vista político, como positivo para o país.
     
7   “A mudança”, por Nicolau Santos, en Expresso, 19 de marzo de 2002.

Por isso, um governo que dê estabilidade ao país passa, incontornavelmente, por uma coligaçao governativa entre PSD e PP. Mas isso nao chega. O sucesso desta soluçao depende ainda da existência de um primeiro-ministro forte e decicido e do homem que ocupar a pasta das Finanças, que será um cargo-chave no próximo executivo.
     
8   “A viragem à dereita”, por Vital Moreira, en Publico, 19 de marzo de 2002.

O grande derrotado das eleiçoes é outra vez o PCP. Perdeu mais dois pontos porcentuais no seu "score" eleitoral, ficando agora reduzido a sete por cento dos votos e a 12 deputados somente, uma descida de cinco, quase um terço dos que tinha no anterior parlamento.
     
9   “CDS-PP seguro no governo para jornais estrangeiros”, por Sonia Trigueirao, en Correio da Manhã, 19 de marzo de 2002.

Os jornais de referência da imprensa estrangeira sublinham a vitória do PSD "sem maioria absoluta" e noticiam que Durao Barroso terá de constituir governo em coligaçao com o PP.
     
10   “España como ejemplo”, en ABC, 19 de marzo de 2002.

Durao, que tiene a Aznar como ejemplo, tiene una papeleta parecida a la que se encontró el PP cuando desalojó al PSOE del Ejecutivo.
     
11   “Mandate for an odd couple”, en The Economist, 23 de marzo de 2002.

Mr Durao Barroso campaigned promising to give the sluggish economy a "fiscal shock": he would cut corporation tax, over time, from today's 28% to 20%, and the top rate of income tax from 40% to 35%.
Volver ๓ ํndice

Volver ๓ principio


Ir แ pแxina de inicio
Instituto Galego de Análise e
Documentación Internacional
www.igadi.org

ÚLTIMA REVISIÓN: 27/03/2002