| |
| Presentación |
|
| |
|
|
| |
|
A cidade mexicana de Monterrey acolleu a Conferencia Internacional
sobre a Financiación para o Desenvolvemento, primeira reunión ó máis alto nivel organizada
pola ONU para tratar sobre as necesidades financeiras que prantexa o desenvolvemento mundial. O obxectivo fundamental
do cumio era a búsqueda dos fondos que permitan acadar as cotas de desenvolvemento propostas en setembro
de 2000, durante o "Cumio do Milenio", de cara a 2015. Para iso, no proxecto de consenso elaborado nas
comisións preparatorias prantéxanse seis áreas fundamentais: a mobilización de recursos
financeiros nacionais nos propios países en desenvolvemento, a mobilización de inversións
estranxeiras directas, o comercio internacional, a Axuda Oficial ó Desenvolvemento, o alivio da débeda
externa e as aportacións dos sistemas financeiro, monetario e comercial internacionais.
O consenso de Monterrey, criticado pola coordinadora española de ONGs por carecer de contido, de compromisos
concretos e incluso de ideas innovadoras, ven a establecer un fráxil equilibrio que pón o acento
na importancia de políticas internas adecuadas, non soamente económicas, para sair da pobreza pero,
á súa vez, sinala a necesidade da axuda externa para logralo. Este equilibrio tamén se demanda
para a xestión do desenvolvemento, xa que os países beneficiarios queren participar na toma de decisións.
España estancou as súas partidas de AOD de forma que achega actualmente o 0,24 por cento do seu PNB,
cifra idéntica á de 1995 e que únicamente foi superada puntualmente en 1998 por un 0,25 por
cento. A mesma situación obsérvase no resto do mundo desenvolvido, e incluso o enviado especial do
Secretario Xeral da ONU para a Conferencia de Monterrey, o francés Michel Camdessus, chegou a solicitar
durante o último mes ós Quince que lideren o aumento do fluxo internacional de AOD, xa que Xapón
(0,27 por cento), "polos seus problemas económicos", e Estados Unidos (0,1 por cento), "por
estar centrado nos seus propios intereses", renunciaron a ese papel. Entre a Comisión Europea (11 por
cento) e os Estados membros (44 por cento), a UE aporta o 55 por cento do fluxo mundial de AOD, pese a só
supor o 0,33 por cento do seu PNB total. Estados Unidos, a pesar de apostar pola indefinición, finalmente
aumentará a súa aportación anual dos 10.000 millóns de dólares actuais ata os
15.000, daquí a tres anos (outro tema son as condicións, aínda por concretar para administrar
ese incremento). |
| |
|
|
| |
|
|
| Índice |
|
| |
|
|
| 1 |
|
Sin
respuestas de Monterrey, por José Antonio Alonso,
en El País, 22 de marzo de 2002.
A lo largo de la década de los noventa,
Naciones Unidas puso en marcha una activa dinámica de cumbres y conferencias internacionales en la que,
de modo gradual, se definieron los componentes de una agenda consensuada de desarrollo. Lamentablemente, gran parte
de aquellos acuerdos quedaron relegados al capítulo de las buenas intenciones. |
| |
|
|
| 2 |
|
Las
verdades de Monterrey, por Carlos Nadal,
en La
Vanguardia, 24 de marzo de 2002.
A fuerza de hablar y debatir sobre la globalización
deja de percibirse lo que en ella hay de eufemismo. Existe una creciente mundialización si por esto se entiende
la creación de interconexiones... Pero al mismo tiempo crecientes distanciamientos. |
| |
|
|
| 3 |
|
La
pauvreté dans le monde, por Philippe Rekacewicz, en Le Monde Diplomatique,
maio de 2000.
Un informe gráfico sobre o tema que
resalta o grave estado da Africa subsahariana. |
| |
|
|
| 4 |
|
Bush
in Monterrey, Speaks of Conditional Global Aid,
por Elisabeth Bumiller, en The New York Times,
23 de marzo de 2002.
President Bush called today for a "new
compact" for global development by insisting that rich nations give foreign aid to poor nations only if poor
nations undertake a broad range of political, legal and economic reforms. |
| |
|
|
| 5 |
|
On
est sur le ventre, on négocie pour se mettre à genoux,
entrevista con Chérif Salif, conselleiro económico do presidente de Senegal,
por Christian Losson, en Libération,
23 de marzo de 2002.
Pays riches et institutions internationales
nous ont dicté les modèles. A nous retrouver de l'autonomie. Il faut être exigeant et dénoncer,
par exemple, les subventions américaines et européennes qui ruinent nos filières de coton,
de sucre ou de lait ... |
| |
|
|
| 6 |
|
Un
dictateur porte-parole des pauvres, en
Courrier
International, 23 de marzo de 2002.
En claquant la porte de la conférence
de Monterrey après avoir dénocé l'éxploitation des pauvres pour les riches, Fidel Castro
secoue l'atmosphère consensuelle du sommet et ouvre la boîte de Pandore d'une contestation jusque-là
réfrénée. |
| |
|
|
| 7 |
|
L'axe
du Mal... économique, por Samir Gharbi,
en J.A.
/ L'Intelligent nº 2150, 25 a 31
de marzo de 2002.
Un peu plus d'aide, mais seulement aux bons
gouvernements. C'est ce qui a été décidé à Monterrey. |
| |
|
|
| 8 |
|
Sin
un lugar en la cumbre, por Oscar Raúl Cardoso, en Clarín, 23 de marzo de 2002.
En Monterrey, en la reunión mundial
contra la pobreza, los organismos internacionales siguen mostrando que, para la Argentina, sólo tienen reproches
y advertencias. |
| |
|
|
| 9 |
|
Globalización
tolerante, editorial de El Universal, 23 de marzo de 2002.
Las relaciones entre México y Cuba,
siempre fraternales incluso en momentos difíciles, no deben empañarse por una torpeza diplomática,
cualquiera que haya sido su origen. Si hubo error, es preciso corregirlo. |
|
