Actualidade Exterior / nº 69-04/2002 de 18 de febreiro Volver ๓ ํndice
A in-defensa América de George W. Bush
 
 
Presentación

     
    O presidente Bush presentou un proxecto de orzamentos que medra nun 12% no apartado de defensa en un 111% no de seguridade interior. Orzamentos de guerra para un longo combate contra o terrorismo e o eixe do mal (Irán, Iraq, Corea do Norte). En datos absolutos, os gastos do Pentágono ascenderán a 379.000 millóns de d´lares (440.000 millóns de euros), esto é, 48.000 millóns de dólares máis que o pasado exercicio.

Bush fixo coincidir a entrega do proxecto orzamentario no Congreso cun discurso nunha base militar. Ao tempo, o xefe da Oficina Orzamentaria da Casa Branca indicaba que as partidas de defensa e seguridade interior eran innegociables. Os demócratas apresuráronse a indicar que o incremento orzamentario suporía unha diminución das axudas sociais e afectaría ás reservas da Seguridade Social, aínda que en ningún momento criticaron o aumento dos gastos de defensa e seguridade interior, aspecto no que non están dispostos a enfrontarse co Presidente. Este retrucoulles que a situación é extraordinaria e polo tanto xustifica a ruptura do compromiso electoral de non meter man na caixa da Seguridade Social. Outro aspecto sorprendente do proxecto é a asunción dun déficit de 106.000 millóns de dólares, que situaría a débeda en 3,6 billóns no 2004, ao tempo que se reducen os impostos en 591.000 millóns en dez anos.

O poder bélico de Estados Unidos é e será aínda máis incontestable; a súa capacidade tecnolóxica é producto dun nivel de gasto militar que ascende ao 40 por cento de canto adican a este fin todas as nacións do mundo xuntas. E segue en aumento. Washington é consciente desa abrumadora supremacía e cada día que pasa aumenta o risco de interiorizar unha conducta que pode pasar a ser norma de comportamento: ¿é posible a substitución da diplomacia polo Pentágono para acadar obxectivos políticos?

A loita contra ese terrorismo que todos condenamos é a coartada perfecta para materializar esta estratexia que fai táboa rasa doutros problemas, non precisamente menores, como a fame, a pobreza, as desigualdades, tantos e tantos que están no cerne do fundamento de tanta violencia desesperada e para os que nunca se habilitan orzamentos nin medidas extraordinarias. Pero imponse unha visión reduccionista do problema: o terrorismo é un problema de seguridade. E iso significa un novo empurrón ao gasto en defensa.
     
     
Índice

     
1   “EEUU busca la hegemonía militar total”, por Xavier Mas de Xaxás, en La Vanguardia, 7 de febreiro de 2002.

Washington está dando pasos para garantizar la hegemonía militar de EE.UU. a largo plazo. El Ejército será capaz de cambatir en cualquier parte del mundo sin ayuda de nadie. Los caza sin piloto, las telecomunicaciones y los comandos especiales serán la seña de identidad del nuevo militarismo americano.
     
2   “EEUU, hacia el poder militar absoluto”, por Enric González, en El País, 10 de febreiro de 2002.

Las Fuerzas Armadas de EE UU ya son, con mucha diferencia, las más potentes del mundo. Lo que se plantea ahora es la posibilidad de que, en aproximadamente una década, sean más fuertes que la suma de todos los demás ejércitos del mundo.
     
3   “Washington revoluciona su capacidad bélica con nuevas armas de alta tecnología”, por Luis Prados, en El País, 10 de febreiro de 2002.

El nuevo presupuesto de defensa de Estados Unidos, superior al total de los siguientes 15 países con mayor gasto militar incluyendo a Rusia, China y a los aliados de la OTAN, dotará a este país de una superioridad bélica nunca vista antes en la historia.
     
4   “El poder de EEUU no tiene precedentes en la historia”, entrevista a Paul Kennedy, en El País, 10 de febreiro de 2002.

Estados Unidos necesita a la Alianza Atlántica fundamentalmente por razones políticas, para proyectos en los que el Ejército norteamericano se sentiría incómodo.
     
5   “El final del atlantismo”, por Hermann Tertsch, en El País, 5 de febreiro de 2002.

Pero las decisiones de Washington no sólo tienden a la militarización de la sociedad norteamericana y a la lógica de que el castigo es la única arma a utilizar frente a ciertas y múltiples amenazas. También están echando por la borda las oportunidades que la tragedia del 11 de septiembre ofrecían al mundo libre para afrontar los riesgos en común.
     
6   “El desarrollo es más importante que las bombas inteligentes”, por Jonathan Freeland, en El Mundo, 10 de febreiro de 2002.

O comisario europeo de Exteriores, Chris Patten, critica o enfoque "absolutista" da Administración Bush na loita contra o terrorismo.
     
7   “Bush: la force, rien que la force”, por Paul-Marie de la Gorce, en Jeune Afrique/L'intelligent, nº 2.143, do 4 ao 10 de febreiro de 2002.

Les dépenses militaires américaines sont passées de 259 milliards de dollars en 1998 á 328 pour l'année 2001-2002.
     
8   “Unfurl the fuzzy mats”, en The Economist, 9 de febreiro de 2002.

Far from using the Social Security surplus to pay down debt or restructure America's pension system -a goal both parties claimed to be overriding only nine months ago- Mr Bush's budget uses the surplus to pay for defence spending and, particularly, tax cuts.
     
9   “Nasty, Brutish, and Long: America's War on Terrorism”, por Ivo H. Daalder e James M. Lindsay, en Current History, decembro 2001.

A critical question as the United States enters this new "cold war" is whether it has learned the lessons of the last -or whether it is destined to repeat its mistakes.
     
10   “Waging Postindustrial Warfare on the Global Battlefield”, por Michael T. Klare, en Current History, decembro 2001.

Much about (September 11), and the larger terror campaign of which it is a part, distinguishes it from similar episodes in the past. This is not the work of a localized insurgency against a particular ruler or authority; it is a global assault on the very structure of modern, Western society. And yet, for all of its anti-Western ideology, it is a campaign that is thoroughly grounded in the hightech, transnational processes of globalization.
     
11   “2002 Annual Forecast: New Priorities Reshuffle the Global Deck”, en Stratfor.com, 25 de xaneiro de 2002.

The Bush administration entered office deeply divided over strategic priorities. One faction advocated pursuit of the globalization paradigm that guided U.S. policy for a decade; another placed priority on U.DS. global security and power.
Volver ๓ ํndice

Volver ๓ principio


Ir แ pแxina de inicio
Instituto Galego de Análise e
Documentación Internacional
www.igadi.org

ÚLTIMA REVISIÓN: 13/02/2002