| |
| Presentación |
|
| |
|
|
| |
|
India e Paquistán se disputan a rexión de Cachemira
dende os tempos da desintegración do Imperio británico. O interese porCachemira é de tipo
estratéxico, debido a que este val é unha ruta cara o subcontinente enteiro a través do Himalaia.
Por outra banda, Paquistán contempla en Cachemira unha solución aos seus problemas de dependencia
de auga, xa que por esta rexión pasan os ríos Indo, Chenab e Jhelum.
O segundo elemento presente no conflicto é o relixioso. O hinduismo, relixión maioritaria na India,
diferenciase en puntos fundamentais da relixión maioritaria en Paquistán, o Islam. Paquistán
milita na unidade islámica e se atribúe o dereito a integrar a rexión de Cachemira no seu
territorio, xa que a relixión musulmana é a maioritaria na rexión en disputa. Pola súa
banda, India afirma que sendo un Estado laico, non pode aceptar que unha parte do seu territorio poida ser obxecto
de reivindicación externa en función da confesión relixiosa dos seus habitantes.
India aspira a construír unha estabilidade política na rexión para prever a aparición
dun vasto espacio islámico que se extenda cara as repúblicas de Asia central baixo as consignas de
Islamabad. Rusia comparte o punto de vista indio ao igual que China, se ben esta última prestou a Islamabad
unha axuda crucial para adquirir a bomba atómica, co que adopta ademais un papel decisivo na situación
de equilibrio entre India e Paquistán. Nas novas coordenadas de loita internacional contra o terrorismo,
Islamabad atópase nunha situación incómoda e difícil de manexar: no seu territorio
abundan os campamentos de entrenamento de grupos armados responsables de boa parte da violencia reinante en Cachemira,
no Xingjiang chinés como tamén no Afganistán talibán.
Dende 1999, Estados Unidos relativiza a importancia do seu tradicional aliado na rexión, voltando a súa
mirada tamén cara a India. Derrotado o poder talibán en Afganistán, que supón unha
notable perda estratéxica para Islamabad dado que a Alianza do Norte mantén privilexiadas relacións
con Nova Delhi, con bases propias na rexión e no Golfo Pérsico, pola India pasa tamén para
a diplomacia americana a redefinición da rexión cunha potencia dominante cada vez máis indiscutible
pero aínda difícil de asumir polos países veciños. |
| |
|
|
| |
|
|
| Índice |
|
| |
|
|
| 1 |
|
“A Tremor
at The Fault Line”, por Joanna
Slater, en Far Eastern Economic Review,
27 de decembro de 2001.
An attack on India’s parliament pushes two
nuclear neighbours to the brink. The US walks a tightrope to hold its coalition together. |
| |
|
|
| 2 |
|
“US’
misdirected South Asia policy”, por Hassan Abbas,
en The
News (Pakistan), 30 de decembro de 2001.
The crisis in South Asia poses a very serious
dilemma for US policy makers at this critical juncture in the war against terrorism. Instead of trying to tackle
it through a diplomatic balancing act, the situation demands a definitive US stance favouring either India or Pakistan. |
| |
|
|
| 3 |
|
“Washington
Seeks Improved Relations With New Delhi”,
por Nirmala George, en News India Times,
30 de decembro de 2001.
Washington is also seeking to intensify
collaboration with India on a whole range of issues that currently confront the international community. |
| |
|
|
| 4 |
|
“Cachemira,
conflicto envenenado”, editorial en El Mundo, 30 de decembro de 2001.
Un conflicto entre ambos tendría
unas repercusiones mucho mayores que la guerra de Afganistán, lo que exige una intervención de la
ONU para sentar a los dos antagonistas a negociar una solución duradera y respetuosa con los derechos de
la población. |
| |
|
|
| 5 |
|
“Face
à l’Inde, le Pakistan est en position de faiblesse”,
por Bruno Philip, en Le Monde,
28 de decembro de 2001.
Cette attaque -qui a fait quatorze morts,
les membres du commando et des policiers indiens- vient en tout cas de fournir l’occasion à l’Inde d’utiliser
à son profit le contexte de lutte globale contre le terrorisme: plus que jamais, les Indiens ont beau jeu
de désigner le “coupable” pakistanais, cet allié de l’Amérique qui serait incapable de contrôler
ses propres extrémistes. |
| |
|
|
| 6 |
|
“Pakistan,
India and the United States”, en Stratfor.com, 27 de decembro de 2001.
With Al Qaeda and Taliban elements fleeing
Afghanistan, the United States will continue to grapple with strategic problems concerning its traditional ally,
Pakistan. There are significant differences between what President Pervez Musharraf has said he will do to fight
terrorism, what he intends to do and what he actually can accomplish. The threat of an imminent Indo-POakistani
war may be just the lever Washington needs to move Islamabad. |
| |
|
|
| 7 |
|
“Inde-Pakistan,
le bras de fer”, por Philip S. Golub,
en Manière
de Voir 49/2000.
Durant l’été 1999, le troisième
conflit Inde-Pakistan au cachemire a opposé deux puissances nucléaires, dans une Asie à la
géopolitique bouleversée. D’où l’humiliation subie par Islamabad. Et le coup d’Etat. |
| |
|
|
| 8 |
|
“Les
relations Inde-Pakistan”, por Christophe Jaffrelot, en Les conflits dans le monde, Cahiers français nº 290/1999.
Après une partition violente et trois
guerres, l’Inde et le Pakistan continuent d’entretenir des relations tendues que l’accession des deux États
au rang nucléaire n’a pas améliorées... Pour autant le différend qui les oppose sur
le Cachemire reste entier, aucune des deux parties ne pouvant se permettre, pour des raisons intérieures,
une attitude de conciliation. |
|
