| |
| Presentación |
|
| |
|
|
| |
|
Iugoslavia vive unha grave crise política por mor do traslado
de Sloboan Milosevic a La Haya. Practicamente ninguén cuestiona que o ex xefe de estado debe responder dos
seus crimes ante a xustiza, pero esa unanimidade esváese de xeito consideable cando se avalían as
conductas dos principais dirixentes do país a respecto da propia legalidade interna. Mentres o Presidente
Kostunica era partidario da entrega sen alterar por iso a normalidade institucional e legal do país, Djindjic,
o primeiro ministro serbio, optou polo sacrificio da dignidade e soberanía para ceder ás presións
internacionais a cambio dunha axuda de 250.000 millóns de dólares.
A ruptura interna do movemento que derrubou a Milosevic é irremediable, pero poida que tamén esta
acción defenestre o pouco que queda da antiga Iugoslavia. O pulso entre Kostunica e Djindjic é o
pulso tamén entre un decoro nacionalista e centrista e un compromiso sen matices coas pretensións
de Occidente que lembra o papanatismo inicial dos países do Leste ao asumir unhas terapias de choque para
a transición ó mercado que empobreceron substancialmente as súas economías e sociedades;
e un pulso tamén entre unha Iugoslavia federada e unha Serbia e un Montenegro que poden recibir con esta
decisión o empurrón agardado para emprender o seu futuro por separado. A ruptura entre Kostunica
e Djindjic debe resolverse a curto prazo ben con eleccións anticipadas, ben coa disolución da Federación.
¿Actuou debidamente a “comunidade internacional”? ¿A fin xustifica os medios? Resulta difícil
xustificar a necesidade da conculcación da legalidade para supostamente facer xustiza. Esa “compra” do procesado
lembra os mellores momentos do western. Nada impedía que en poucos meses, quizáis semanas, se poidera
atopar algunha fórmula idónea para acadar o mesmo obxectivo sen por iso violentar esa minima legalidade
garantista que existe nos países democráticos. Os autodenominados demócratas deben ser os
primeiros en facer respectar a legalidade, reformándoa cando non se axusta aos seus intereses.
¿Absolverá a historia a Milosevic? Sen dúbida que non, pero as torpezas que se advirten na
conducta de gobernos e líderes occidentais e balcánicos poderían conducir a unha condena menos
severa do agardado de atopar cuns xuices minimamente imparciais e independentes. Tempo ao tempo. O proceso será
longo. |
| |
|
|
| |
|
|
| Índice |
|
| |
|
|
| 1 |
|
“Avancée
historique”, por Jacques Amalric,
en Libération, 29 de xuño de 2001.
...l’ex-maître en xénophobie
de Belgrade n’a pas été capturé au coin d’un bois par quelque commando de l’Otan mais a été
remis au TPI par le gouvernement serbe. Même si ce geste a été en grande partie imposé
par les Etats-Unis... et même si le transfèrement de Milosevic déstabilise sérieusement
la coalition au pouvoir à Belgrade. |
| |
|
|
| 2 |
|
“Extradición
de Milosevic”, editorial en La Tercera (Chile), 30 de xuño de 2001.
La deportación de Milosevic constituye
un significativo avance para el derecho supraestatal, por cuanto legitima la jurisdicción de tribunal internacional
para juzgar crímenes que atentan contra la humanidad. La Corte de la Haya por primera vez desde que fuera
creada en 1992 tendrá la responsabilidad de dictaminar la condena de un ex presidente acusado de horrendos
y masivos crímenes. |
| |
|
|
| 3 |
|
“Extradición
de Milosevic no es legal y pone en peligro al país”,
en Gramma
Internacional, La Habana, 30 de xuño
de 2001.
El presidente yugoslavo, Vojislav Kostunica,
afirmó que la extradición de Slobodan Milosevic... no se puede considerar “legal y constitucional”
porque “pone seriamente en peligro el orden constitucional de Yugoslavia... E propio Kostunica había advertido
la posibilidad de convocar a elecciones anticipadas debido a la fractura en la coalición gubernamental. |
| |
|
|
| 4 |
|
“Velvet
Coup: Serb Rivals Gain Power Over Kostunica”,
en Stratfor.com, 28 de xuño de 2001.
Behind the sudden extradition of former
Yougoslav President Slobodan Milosevic, lies another event: the demise of the fragile coalition in Belgrade. It
is clear that the Yougoslav president was locked out of the decision to extradite Milosevic. In Belgrade, Kostunica
stands isolated. Instead, the Serbian government appears to be increasing its control, turning on both Milosevic
and Kostunica. After nearly a century, the nation of Yugoslavia is reaching the beginning of its end. |
| |
|
|
| 5 |
|
“Milosevic
en La Haya: alegría y perplejidad”,
por Predag Marvejevic, en El País,
30 de xuño de 2001.
El caso de Milosevic presenta un fenómeno
nuevo en el que debe cuestionarse la idea misma de justicia. Por desgracia, las diferentes etapas de ese proceso
-la detención, el interrogatorio, el traslado al Tribunal Internacional- se han visto condicionadas por
un chantaje económico, financiero y político que cuestiona la idea misma de justicia, aproximándola
a un canje mercantil y al regateo de un bazar. |
| |
|
|
| 6 |
|
“Opinion
Is Divided in Serbia Over Handover of Milosevic”,
por Ian Fisher, en The New York Times,
30 de xuño de 2001.
The Yugoslav prime minister and his cabinet
resigned today over the transfer of Mr. Milosevic, calling the handling of the case an affront to the country’s
dignity. |
| |
|
|
| 7 |
|
“As
one war ends”, por Ian Black,
en The
Guardian, 2 de xullo de 2001.
Rousing cheers in Brussels as Slobodan Milosevic
arrives in the Hague, paving the way for regional reconciliation and the sticky embrace the wider European family. |
| |
|
|
| 8 |
|
“La
demolición de Yugoslavia”, por
Rafael Poch, en La Insignia,
2 de xullo de 2001.
El secuestro y entrega de un ex jefe de
estado yugoslavo al Tribunal Internacional de la Haya, con nocturnidad, al margen del Presidente Kostunica, contra
la resolución del propio tribunal constitucional yugoslavo, y a cambio del dinero occidental que el país
necesita para paliar los daños infringidos por la Otan, ha causado en Rusia una amplia y profunda indignación. |
|
