| |
| Presentación |
|
| |
|
|
| |
|
Italia comparecerá ante as urnas o próximo día
13 de Maio. Será a elección entre dous grandes agrupamentos. Na dereita, o Polo das Liberdades, liderada
por Silvio Berlusconi. Na esquerda, o Olivo, liderada por Francesco Rutelli. Berlusconi, cabeza de Forza Italia,
está sendo investigado en España por un suposto fraude a Facenda cometido por ex directivos de Tele
5. O xuíz Baltasar Garzón solicitou á Asemblea Parlamentaria do Consello de Europa (Berlusconi
forma parte da representacón italiana) o suplicatorio para poder procesalo, pero a pesar de que transcorreron
case nove meses dende a petición, non hai resposta. Pese a estas e outras acusacións, “Il Cavaliere”
parte inicialmente como favorito, nucleando unha ampla coalición na que participan dende representantes
da Alianza Nacional ata a Liga Norte de Umberto Bossi.
O outro gran debate político que sacude Italia, menos conxuntural, é a reforma do titulo quinto da
segunda parte da Constitución para dar maior poder aos municipios, ás provincias e ás rexións,
tanto en materia lexislativa como fiscal. Recentemente, o Senado deu vía libre ao novo federalismo italiano,
se ben a reforma será sometida a referendo.
O artigo 117 da Constitución foi totalmente reescrito. Non se trata dun mero alargamento de competencias,
afirma la Repubblica, senón un cambio radical de enfoque que reserva ao Estado un abano de competencias
exclusivas e todo o demáis será competencia rexional. As rexións terán posibilidade
de intervir no proceso lexislativo da Unión Europea cando a normativa comunitaria afecte a materias que
sexan de competencia rexional. Igualmente, no artigo 119 introduce o concepto de “federalismo fiscal” que dará
maior soporte ó exercicio das competencias administrativas e políticas.
Se entre o Olivo e o Polo existen coincidencias, por exemplo, na defensa do principio de subsidiariedade, no seu
conxunto os matices a respecto da reforma gozan da mesma pluralidade que o mapa político italiano. No Senado,
por exemplo, os representantes do Polo non participaron na votación, mentres que os de Refundación
Comunista votaron en contra. Asi pois, igual que nas eleccións lexislativas, na reforma federalista italiana,
todo aínda está aberto. |
| |
|
|
| |
|
|
| Índice |
|
| |
|
|
| 1 |
|
“That's
Italian poster politics, signori”, en
The
Economist, 3 de febreiro de 2001.
With three months to go before its general
election, Italy is turning into Saddam Hussein’s Iraq. Not in terms of freedom or variety, just visually. For Italian
cities these days are peppered with enormous posters of the rival leaders, Silvio Berlusconi (for the right) and
Francesco Rutelli (for the left). |
| |
|
|
| 2 |
|
“I'll
divest, then”, en The Economist, 24 de febreiro de 2001.
He might sell, after all. Silvio Berlusconi,
Italy’s opposition leader, this week surprised many but convinced few when he declared that, if forced by a “monstrous”
new law to choose between his business empire and the job he covets as prime minister, he would shed his empire. |
| |
|
|
| 3 |
|
“La
batalla italiana”, editorial de diario
El País, 10 de marzo de 2001.
La legislatura que acaba de terminar en
Italia con la disolución de las Cámaras ha sido la más larga en 33 años. Prácticamente
ha agotado el quinquenio previsto. Es también una de las de mayor éxito en el plano de las reformas
políticas y económicas. Italia, que pareció querer tirar la toalla, acabó cumpliendo
las condiciones de Maastricht y entrando en el euro. |
| |
|
|
| 4 |
|
“Berlusconi,
le retour?”, por Gian Paolo Accardo,
en Courrier
International, 8 de marzo de 2001.
Donné favori aux législatives,
le magnat de l’audiovisuel et leader de la droite se prépare à revenir au pouvoir, grâce à
une campagne menée tambour battant et à une gauche qui a perdu l’occasion de changer les très
décadents moeurs politiques nationaux. |
| |
|
|
| 5 |
|
“E
Amato disse: Ora basta!”, por Augusto
Minzolini, en La Stampa, 10 de marzo de 2001.
Eh già, pure in America si sono accorti
che il centro-sinistra ha due anime che la pensano su tutto in maniera diversa. Da una parte i democratici, quelli
che puntano ad uno schieramento sempre pù integrato in una nuova identità forgiata sul sistema bipolare
(Rutelli e Veltroni), dall’altra quelli che ancora sognano la nascita di un grande partito socialdemocratico di
stampo europeo e magari nutrono una nostalgia per il vecchio sistema proporzionale (D’Alema e Amato). |
| |
|
|
| 6 |
|
“In
apertura di campgana elettorale Ciampi esorta: confrontatevi con lealtà, correttezza, rispetto reciproco”, en Il Manifesto,
11 de marzo de 2001.
Prima di partire per la visita di stato
in uruguay e Argentina, il capo dello stato ha rivolto un apello alle forze politiche. In vista della campagna
elettorale. |
| |
|
|
| 7 |
|
“La
civilta' del confronto”, por Angelo Panebianco, en Corriere
de la Sera, 11 de marzo de 2001.
... Come l’apello, sconcertante, firmato
da alcuni illustri intellettuali di sinistra, Norberto Bobbio, Paolo Sylos Labini e altri, secondo cui, testualmente,
“é necessario battere col voto il cosiddetto Polo delle Libertà. Destra e sinistra non c’entrano:
è in gioco la democrazia”. |
| |
|
|
| 8 |
|
“Apello
di Bobbio, Galante Garrone e Sylos Labini contro il Polo”,
en Diario, 12 de marzo de 2001.
Una vittoria del Polo minerebbe le basi
stesse della democrazia. |
| |
|
|
| 9 |
|
“Liberta'di
satira solo se contro Berlusconi”, en
Giornale, 13 de marzo de 2001.
Cos'anche per la satira in Italia si sta
imponendo il censo unico. Vietata quella rivolta alla sinistra, va bene solo quella che attaca la destra. |
| |
|
|
| 10 |
|
“In
Lega non ci sono candidati di facciata”, por Stefano
Stefani, en La Padania, 13 de marzo de 2001.
Non voglio entrare nella polemica sulla
opportunità che si tappezzino le città con i volti sorridenti dei candidati premier (un giornale
straniero, addirittura, ha paragonato questo tipo di pubblicità politica a quella di Saddam Houssein in
Iraq), perché, questo ci può anche stare. Vorrei invece spendere qualche parola sul meccanismo che
si mette in moto quando le elezioni stanno avvicinandosi e magari le scelte importanti non sono state prese. |
| |
|
|
| 11 |
|
“Federalismo,
s'del Senato ma si va verso il referendum”,
en La
Repubblica, 11 de marzo de 2001.
La legge sul federalismo ha finito il suo
iter in Parlamento... Ma la riforma non sarà immediatamente operativa. La maggioranza, l’opposizione, ma
anche il governo, pero bocca del ministro delle Riforme Antonio Maccanico, hanno infati annunciato che sarà
indetto lo speciale referendum costituzionale. |
| |
|
|
| 12 |
|
“Federalismo,
il tormentato iter della legge”, en La Repubblica, 11 de marzo de 2001.
Reseña das diferentes etapas da lei
que reforma o Estado italiano nunha perspectiva federalizante. |
| |
|
|
| 13 |
|
“Referendum,
Cdl e Ulivo depositano le firme”, en La Repubblica, 13 de marzo de 2001.
I federalismo arriva davanti alla Cassazione,
il Polo vuole bocciarlo, il centrosinistra chiede la conferma. |
| |
|
|
| 14 |
|
“Nessun
federalismo può venire dall'Ulivo”,
en La
Padania, 13 de marzo de 2001.
“Quella dell'Ulivo è una tentata
costituzione. Non c’entra niente con il federalismo”. Parte così l’attaco di Giulio Tremonti ai provvedimenti
dell'Ulivo in tema di federalismo. |
|