Actualidade Exterior / nº 45-5/2001 de 28 de febreiro Volver ó índice
Montenegro, ¿cara á independencia?
 
 
Presentación

     
    En 1999, o Presidente montenegrino Milo Djukanovic anunciaba a próxima celebración dun referendo sobre a independencia da súa República. En xaneiro de 2000 calificaba, sen embargo, esa mesma iniciativa de “prematura” e amósabase disposto a negociar con Belgrado (Milosevic) unha saída á crise da Federación. Nese cambio de criterio pesaron entón as presións de Washington e Bruxelas para que contribuíse coa súa permanencia no seo da Federación a unha democratización en Serbia. A cambio, recibiu un xeneroso financiamento (18 millóns de dólares o pasado ano, 55 millóns no último bienio) que segundo as forzas da oposición foi malversado polos seus partidarios.

A cuestión da independencia divide profundamente ao país. En xaneiro de 2000, un 42 por cento dos montenegrinos interrogados eran partidarios dela, mentres que un 40 por cento se opoñían. Outras fontes falan de que en tres anos o apoio popular á independencia pasou do 25 ao 57 por cento. Nas eleccións municipais de xuño de 2000, a alianza “Vivir Mellor” de Djukanovic superaba a barreira do 50 por cento na capital, pero en Herceg Novi, na costa, o bloque rival “Iugoslavia-Momir Boulatovic” do entón primeiro ministro federal, orixinario de Montenegro e partidario de Milosevic, resultaba vencedor. Djukanovic gañou as presidenciais de 1997 gracias ao apoio das mimorías albanesa e musulmana que representan o 21 por cento da poboación de Montenegro.

A saída de Milosevic do poder en Belgrado non mellorou as relacións bilaterais. As diferencias entre ambas Repúblicas son importantes. Serbia é 17 veces máis grande que Montenegro. Son realidades ben coñecidas. Pero a nova situación dos Balcáns e o relevo na administración norteamericana poden facer fracasar as expectativas independentistas de Djukanovic. O calendario presidencial debía ser o seguinte: eleccións lexislativas anticipadas en marzo, referendo en xuño. Pero de Bruxelas a Washington, a mensaxe é outra: deben atopar unha solución no marco federal para organizar a súa convivencia. Na súa recente visita a Estados Unidos, Djukanovic non foi recibido nin por Bush nin por Colin Powell. O fracaso do proxecto independentista de Djukanovic pode significar o comezo da súa morte política.
     
     
Índice

     
1   Monténégro: l’avenir après Milosevic”, por Jasmina Tatar, en Diagonales Est-Ouest, nº 67, octobre-novembre 2000.

Les opinions au Monténégro sont partagées. Les uns disent que ces élections ne font que confirmer le caractère artificiel de la “Fedération” dont une unité a 10 millions et l’autre 650 000 habitants. D’autres disent, par contre, qu’il suffit que Milosevic parte pour trouver un nouvel accord avec la Serbie.
     
2   Montenegro Seeks Independence from the Federal Republic of Yugoslavia”, en Stratfor.com, 28 de novembro de 2000.

President Milo Djukanovic is testing the will of the international community to resist independent status for Montenegro. Djukanovic’s approach is to find European Union members to advocate Montenegro’s independence. But Djukanovic will find support in short supply and will not be able to call for a referendum for independence before spring.
     
3   Monténégro: Le Monténégro a les yeux fixés sur Bush”, por Srdjan Darmanovic, Rapport nº 209, The Institute for War & Peace Reporting, 15 de xaneiro de 2001.

A Podgorica, les autorités espèrent que le gouvernement américain ne va pas tenter de dissuader le Monténégro de poursouivre sa route vers l’independance.
     
4   Monténégro: La Fédération a provoqué des tensions”, por Sladjana Manojlovic, en Reporter, 16 de xaneiro de 2001.

Nous sommes conscients que la Serbie et le Monténégro ne peuvent pas fonctionner dans un Etat fédéral avec de telles divergeances territoriales et en nombre d’habitants. Nous pensons que la communauté que nous proposons correspond au nouveau contenu qui rendrait nos rapports plus durables et plus stables.
     
5   Monténégro: Djukanovic réclame des élections anticipées”, por Zeljko Ivanovic, Rapport nº 210, Institute for War & Peace Reporting, 22 de xaneiro de 2001.

Le parti dirigeant favorable à l’indépendance tente d’éviter un boycott de l’opposition du référendum prévu sur l’indépendance.
     
6   Monténégro: Restez loin”, por Bozo Nikolic, en Monitor, 26 de xaneiro de 2001.

Même si elle ressemble à une menace, la position de l’Union Européene (UE) n’est qu’une recommandation. les Européens ont formellment critiqué les demandes des Croates, des Slovènes, des Bosniaques et des Macédoniens. En effet, si les citoyens du Monténégro décident dans une procédure démocratique d’avoir un Etat, il sera difficile de s’y oposser.
     
7   Monténégro: tempête politique au sommet du Parti nationaliste populaire”, por Branko Vojicic, en Monitor, 2 de febreiro de 2001.

Le départ de Momir Bulatovic sera décisif dans la restructuration politique du plus important parti d’opposition au Monténégro, et pourrait même influencer la destinée du Monténégro et la forme éventuelle de l’association politique avec la Serbie.
     
8   Monténégro: visite du président Djukanovic à Washington”, por Drasko Djuranovic, en Monitor, 9 de febreiro de 2001.

La réserve avec laquelle a été accueilli le président monténégrin par l’administration américaine annonce un changement d’attitude envers le Monténégro: après la chute de Milosevic, le Monténégro n’est plus le “point de mire balkanique” et devra lutter en force pour défendre ses intérêts à l’étranger et chez lui.
     
9   RFY: le retour des douanes serbo-monténégrines”, por Zoran Radulovic, en Monitor, 16 de febreiro de 2001.

La situation dans laquelle les représentants de l’État fédéral, à la demande d’un seul membre de la fédération, effectuent le dédouanement des marchandises d’une république à l’autre est si paradoxale qu’elle peut avec un égal succès être contestée ou défendue.
Volver ó índice

Volver ó principio


Ir á páxina de inicio
Instituto Galego de Análise e
Documentación Internacional
www.igadi.org

ÚLTIMA REVISIÓN: 27/02/2001