| |
| Presentación |
|
| |
|
|
| |
|
En 1999, o Presidente montenegrino Milo Djukanovic anunciaba a
próxima celebración dun referendo sobre a independencia da súa República. En xaneiro
de 2000 calificaba, sen embargo, esa mesma iniciativa de “prematura” e amósabase disposto a negociar con
Belgrado (Milosevic) unha saída á crise da Federación. Nese cambio de criterio pesaron entón
as presións de Washington e Bruxelas para que contribuíse coa súa permanencia no seo da Federación
a unha democratización en Serbia. A cambio, recibiu un xeneroso financiamento (18 millóns de dólares
o pasado ano, 55 millóns no último bienio) que segundo as forzas da oposición foi malversado
polos seus partidarios.
A cuestión da independencia divide profundamente ao país. En xaneiro de 2000, un 42 por cento dos
montenegrinos interrogados eran partidarios dela, mentres que un 40 por cento se opoñían. Outras
fontes falan de que en tres anos o apoio popular á independencia pasou do 25 ao 57 por cento. Nas eleccións
municipais de xuño de 2000, a alianza “Vivir Mellor” de Djukanovic superaba a barreira do 50 por cento na
capital, pero en Herceg Novi, na costa, o bloque rival “Iugoslavia-Momir Boulatovic” do entón primeiro ministro
federal, orixinario de Montenegro e partidario de Milosevic, resultaba vencedor. Djukanovic gañou as presidenciais
de 1997 gracias ao apoio das mimorías albanesa e musulmana que representan o 21 por cento da poboación
de Montenegro.
A saída de Milosevic do poder en Belgrado non mellorou as relacións bilaterais. As diferencias entre
ambas Repúblicas son importantes. Serbia é 17 veces máis grande que Montenegro. Son realidades
ben coñecidas. Pero a nova situación dos Balcáns e o relevo na administración norteamericana
poden facer fracasar as expectativas independentistas de Djukanovic. O calendario presidencial debía ser
o seguinte: eleccións lexislativas anticipadas en marzo, referendo en xuño. Pero de Bruxelas a Washington,
a mensaxe é outra: deben atopar unha solución no marco federal para organizar a súa convivencia.
Na súa recente visita a Estados Unidos, Djukanovic non foi recibido nin por Bush nin por Colin Powell. O
fracaso do proxecto independentista de Djukanovic pode significar o comezo da súa morte política. |
| |
|
|
| |
|
|
| Índice |
|
| |
|
|
| 1 |
|
“Monténégro:
l’avenir après Milosevic”, por
Jasmina Tatar, en Diagonales Est-Ouest, nº 67, octobre-novembre 2000.
Les opinions au Monténégro
sont partagées. Les uns disent que ces élections ne font que confirmer le caractère artificiel
de la “Fedération” dont une unité a 10 millions et l’autre 650 000 habitants. D’autres disent, par
contre, qu’il suffit que Milosevic parte pour trouver un nouvel accord avec la Serbie. |
| |
|
|
| 2 |
|
“Montenegro
Seeks Independence from the Federal Republic of Yugoslavia”,
en Stratfor.com, 28 de novembro de 2000.
President Milo Djukanovic is testing the
will of the international community to resist independent status for Montenegro. Djukanovic’s approach is to find
European Union members to advocate Montenegro’s independence. But Djukanovic will find support in short supply
and will not be able to call for a referendum for independence before spring. |
| |
|
|
| 3 |
|
“Monténégro:
Le Monténégro a les yeux fixés sur Bush”,
por Srdjan Darmanovic, Rapport nº 209, The Institute for War & Peace
Reporting, 15 de xaneiro de 2001.
A Podgorica, les autorités espèrent
que le gouvernement américain ne va pas tenter de dissuader le Monténégro de poursouivre sa
route vers l’independance. |
| |
|
|
| 4 |
|
“Monténégro:
La Fédération a provoqué des tensions”,
por Sladjana Manojlovic, en Reporter, 16 de xaneiro de 2001.
Nous sommes conscients que la Serbie et
le Monténégro ne peuvent pas fonctionner dans un Etat fédéral avec de telles divergeances
territoriales et en nombre d’habitants. Nous pensons que la communauté que nous proposons correspond au
nouveau contenu qui rendrait nos rapports plus durables et plus stables. |
| |
|
|
| 5 |
|
“Monténégro:
Djukanovic réclame des élections anticipées”,
por Zeljko Ivanovic, Rapport nº 210, Institute for War & Peace Reporting, 22
de xaneiro de 2001.
Le parti dirigeant favorable à l’indépendance
tente d’éviter un boycott de l’opposition du référendum prévu sur l’indépendance. |
| |
|
|
| 6 |
|
“Monténégro:
Restez loin”, por Bozo Nikolic,
en Monitor, 26 de xaneiro de 2001.
Même si elle ressemble à une
menace, la position de l’Union Européene (UE) n’est qu’une recommandation. les Européens ont formellment
critiqué les demandes des Croates, des Slovènes, des Bosniaques et des Macédoniens. En effet,
si les citoyens du Monténégro décident dans une procédure démocratique d’avoir
un Etat, il sera difficile de s’y oposser. |
| |
|
|
| 7 |
|
“Monténégro:
tempête politique au sommet du Parti nationaliste populaire”,
por Branko Vojicic, en Monitor, 2 de febreiro de 2001.
Le départ de Momir Bulatovic sera
décisif dans la restructuration politique du plus important parti d’opposition au Monténégro,
et pourrait même influencer la destinée du Monténégro et la forme éventuelle
de l’association politique avec la Serbie. |
| |
|
|
| 8 |
|
“Monténégro:
visite du président Djukanovic à Washington”,
por Drasko Djuranovic, en Monitor, 9 de febreiro de 2001.
La réserve avec laquelle a été
accueilli le président monténégrin par l’administration américaine annonce un changement
d’attitude envers le Monténégro: après la chute de Milosevic, le Monténégro
n’est plus le “point de mire balkanique” et devra lutter en force pour défendre ses intérêts
à l’étranger et chez lui. |
| |
|
|
| 9 |
|
“RFY:
le retour des douanes serbo-monténégrines”,
por Zoran Radulovic, en Monitor, 16 de febreiro de 2001.
La situation dans laquelle les représentants
de l’État fédéral, à la demande d’un seul membre de la fédération, effectuent
le dédouanement des marchandises d’une république à l’autre est si paradoxale qu’elle peut
avec un égal succès être contestée ou défendue. |
|