| |
| Presentación |
|
| |
|
|
| |
|
Mentres o escrutinio realizado por algúns medios de comunicación
segue a insistir na victoria de Al Gore e se apagan os ecos da profunda división vivida pola sociedade americana
nas últimas eleccións, o xa electo Presidente Bush comezou a evidenciar algúns dos principais
sinais que marcaran o seu mandato: reducción de impostos -aínda que probablemente menor da anunciada-,
privatización das pensións, reforma do ensino público primario, apertura dunha oficina na
Casa Branca para fomentar o papel dos relixiosos, retirada de fondos públicos ás organizacións
non gobernamentais que se dedican á planificación familiar e que promoven o aborto fóra de
Estados Unidos, etc.
No plano interior debe afrontar unha economía en fase de enfriamento e baixo ameaza de recesión,
circunstancia que inquieta en América Latina polos seus efectos sobre as exportacións, e preocupa
en Europa, se ben aquí poderíase compensar un hipotético deterioro comercial co aumento da
demanda interna na área euro. Na súa intervención ante o Senado, Alan Greenspan, presidente
da Reserva Federal e principal cerebro da prosperidade da era Clinton, respaldou as propostas económicas
de Bush pero advertindo que o actual crecemento económico é moi próximo a cero.
A política exterior non é a prioridade de Bush polo momento, pero xa están anunciadas as visitas
de Jean Chrétien, primeiro ministro de Canadá, e de Tony Blair, primeiro ministro británico.
O próximo día 16 de Febreiro efectuará a súa primeira visita oficial ao estranxeiro,
a México. Gran ausente do Foro de Davos, a incertidume planea sobre os líderes do resto do mundo
que ven con moita cautela a pretensión estadounidense de por en marcha o seu proxecto de defensa contra
míseis balísticos. Nas súas primeiras declaracións, o secretario de Estado, Colin Powell,
adiantou a proposta de que se levanten as sancións de Estados Unidos ao mundo ¿tamén a Cuba?
Na actualidade, arredor de 75 países dun total de 193 son obxecto dalgunha sanción por parte da Administración
norteamericana.
Para os que afirmaban con toda rotundidade que tanto tiña Bush ou Gore, é hora de ir recoñecendo
que entre ambos existen matices diferenciais de importancia. Non semella estar ahí a raíz do seu
empate técnico nas recentes e reñidas eleccións presidenciais americanas. |
| |
|
|
| |
|
|
| Índice |
|
| |
|
|
| 1 |
|
“Estados
Unidos, SA, da la bienvenida a su nuevo presidente ejecutivo”,
por William Pfaff, en El País,
19/01/2001.
Hoy día, si un candidato no es aceptable
para las empresas, no es elegible. El dinero empresarial determina la política nacional y hasta la política
exterior. |
| |
|
|
| 2 |
|
“¿El
declive de Occidente o sólo un nuevo presidente?”,
por Timothy Garton Ash, en El País,
20/01/2001.
Ya estamos otra vez. Llega un nuevo presidente
estadounidense y Europa se echa a temblar de miedo. ¿Distingue el Arlés del Elba? ¿Implicará
el sistema de Defensa Nacional contra Misiles que ha propuesto, hijo de la Guerra de las Galaxias, una “desvinculación”
de la defensa europea y estadounidense?. |
| |
|
|
| 3 |
|
“Bush’s
America: One nation, fairly divisible, under God”,
en The
Economist, 20/01/2001.
American are divided abouth whether their
country is itsef divided. Some see a yawning culture gap between conservatives and liberals. Others see a soggy
moderate centre. |
| |
|
|
| 4 |
|
“News
Analysis: Tradition and Legitimacy”, por
R. W. Apple Jr., en The New York Times,
21/01/2001.
Inevitably, a question mark hung over George
W. Bush as he raised his right hand in the chill, damp air of the capital today and swore to “preserve, protect
and defend the Constitution of the United States”. But at that very moment, through that very act, the new president
started to dispel the challenges to his legitimacy. |
| |
|
|
| 5 |
|
“Estados
Unidos-América Latina, ofensiva comercial de Washington”,
en Informe
Semanal de Política Exterior, 22/01/2001.
Aunque George W. Bush es uno de los presidentes
estadounidenses que menos ha viajado al extranjero, como gobernador de Tejas, visitó tres veces México,
donde conoció al actual presidente, Vicente Fox, por entonces gobernador de Guanajato... Bush ha sido el
primer presidente en incorporar un hispano a su gabinete, el cubano Mel Martínez. |
| |
|
|
| 6 |
|
“Estados
Unidos, el unilateralismo que viene”,
en Informe
Semanal de Política Exterior, 29/01/2001.
Nadie duda de la experiencia profesional
y política del nuevo secretario de Defensa de EEUU, Donald Rumsfeld, antiguo jefe de gabinete de Gerald
Ford, también titular de defensa con este último, y embajador en la OTAN. Pero los nombramientos
en los segundos escalones del Pentágono lleva a muchos a preguntarse si Rumsfeld no es una elección
equivocada. |
| |
|
|
| 7 |
|
“La
política como espectáculo”,
por Fernando Delage, en Política Exterior
nº 79, xaneiro-febreiro/2001.
La realidad siempre supera a la ficción.
Ni siquiera Jack Ryan, el presidente de las novelas de Tom Clancy, hubiera llegado a la Casa Blanca por un puñado
de votos de diferencia en un solo Estado respecto a su contrincante. con su permanente capacidad de sorpresa, la
política se ha vengado de los “expertos” y, sobre todo, de los candidatos. En un mundo repleto de escenarios
conflictivos, ¿quién iba a pensar en una crisis política interna en Estados Unidos? Por otra
parte ¿de qué han servido a George W. Bush y a Al Gore sus docenas de asesores de imagen y los miles
de millones de pesetas gastados en una campaña interminable? |
| |
|
|
| 8 |
|
“Les
trois leçons des élections américanes”,
entrevista a André Kaspi, en Géopolitique nº 72, decembro/2000.
Pour l’Europe en construction, les États-Unis
peuvent être un exemple -pas nécessairement à suivre- mais en aucun cas un modèle!. |
|