| |
| Presentación |
|
| |
|
|
| |
|
A evolución nas relacións entre Turquía e
a Unión Europea semella que chegaron a un momento decisivo. Por mais de 40 anos, os diversos gobernos turcos
intentaron infructuosamente formar parte do proceso europeo, culminando a integración. Dende o ano 1995
funciona unha Unión Aduaneira entre Bruxelas e Ankara coma marco de referencia para unha eventual negociación
de admisión. É a primeira vez que a UE asina un convenio deste tipo cun país non membro.
A chegada dun goberno de corte islamista moderado en Ankara nas eleccións lexislativas do 2002 foi visto
cunha mestura de preocupación e expectativas ambigüas. Diversos políticos e analistas consideran
este escenario como unha oportunidade clave para medir as verdadeiras intencións europeístas de Turquía.
Deixando atrás os receos de tipo relixioso e cultural, o goberno de Recep Tayyip Erdogan enfatizou a necesidade
de cumprimentar os requisitos de Bruxelas en materia de dereitos humanos (sobre todo as relacións coa minoría
kurda), democratización, reformas de mercado, resolución da cuestión de Chipre e diminución
do poder da elite militar. O obxectivo de Erdogan fíxase para decembro de 2004, cando a Comisión
Europea emita o seu informe sobre os avances de Ankara no eventual proceso de admisión e decida ou non concederlle
a Turquía unha data preliminar de adhesión, que para moitos sería despois do 2010.
A “cuestión turca” viuse reflictida abertamente no recente Cumio da OTAN celebrado en Istambul os días
28 e 29 de xuño. O decidido apoio do presidente norteamericano George W. Bush á admisión turca
en Europa deuse de fronte cos intereses do presidente francés Jacques Chirac, quen rexeitou as declaracións
de Bush por consideralas unha intromisión nos asuntos europeos. A puxa Bush-Chirac con respecto a Turquía
relembrou a de hai un ano entre Washington e Paris a propósito de Iraq. Países como Alemaña,
Holanda, Gran Bretaña e Italia parecen favorecer a opción turca de admisión, mentres Austria
oponse de manera mais decidida e Francia e España manteñen certa cautela, ata que Ankara non cumpra
os requisitos da Comisión.
Independentemente da resolución final que tome a UE en decembro, a dinámica histórica da relación
entre Turquía e Europa pón a proba a esencia natural da Unión Europea nun momento en que Bruxelas
intenta dotarse dunha Constitución formal. Do mesmo xeito, Turquía é un reto para Europa non
só cultural e político senón xeográfico e civilizatorio, ata o punto de constituirse
no cerne da xa clásica pregunta: ¿ata onde chega Europa? |
| |
|
|
| |
|
|
| Índice |
|
| |
|
|
| 1 |
|
“¿Turquía
en la UE?”, editorial en La Vanguardia,
30 de xuño de 2004.
Aunque el presidente Bush fue amonestado
por su homólogo francés, Jacques Chirac, por volver a insistir en un tema que no es de su incumbencia
–la conveniencia de la integración de Turquía en la UE–, es evidente que estuvo en lo cierto cuando
afirmó que esa adhesión contribuiría poderosamente a desmontar el mito del choque de civilizaciones. |
| |
|
|
| 2 |
|
“Turkey
should build bridges”, por Ilnur Cevik,
en Turkish
Daily News, 29 de xuño de 2004.
Turkey needs to bolster its position in
the Western world by taking new steps to consolidate its position in the EU by at least getting a date for the
start of its accession talks. This cannot be done when some leaders of the Western world still question if Turkey
is really a part of the Western system. Some Turks rightfully feel we were being used during the Cold War. Also,
these same leaders are now quite simply trying to sideline us. |
| |
|
|
| 3 |
|
“That's
all good but”, por Gunduz Aktan,
en Turkish
Daily News, 29 de xuño de 2004.
Turkey, in some respect, is at its highest
level of prestige. The European Union, which tried to voice every possible excuse not to give Turkey a date to
start membership negotiations, has at last given up. If we listen to what German Prime Minister Gerhard Shroeder
is saying, it appears that Germany and France have reached an agreement on giving Turkey a date. Actually, this
is the miracle we have been waiting years for. Those who know how entrenched the objections were against our membership
cannot fail to accept the importance of the steps the ruling Justice and Development Party (AK Party) have taken. |
| |
|
|
| 4 |
|
“Cumbre
en Estambul”, editorial en La Vanguardia,
28 de xuño de 2004.
Los elogios que Bush dirigió a Turquía
–“muestra cómo un país puede ser musulmán y, al mismo tiempo, abrazar la democracia, el Estado
de derecho y la libertad”– reflejan la apuesta de Washington por su rápida adhesión a la Unión
Europea. La Europa ampliada a 25 miembros debería tomar al pie de la letra las declaraciones de Bush y reclamar,
efectivamente, que la democracia turca acabe todos sus deberes en materia de derechos humanos para poder abrazar
la nueva ciudadanía europea. Ésta, y no otra, ha de ser la frontera. |
| |
|
|
| 5 |
|
“Turkey:
The Slow Pulling Away”, en Stratfor, 24 de xuño de 2004.
The Turkish government is steadily altering
its geopolitical alignments away from the United States, with the goal of increasing its influence in the Arab
world and finally gaining admission to the European club. There is no formal rupture in relations with the United
States on the horizon -- geography and the country's pro-U.S. military dictate that the two states retain their
cooperative relations at some level -- but Turkey's mildly Islamist government is well into an evolution that will
make it a much more independent player. |
| |
|
|
| 6 |
|
“A Istanbul, George Bush fait l'éloge de
la Turquie... et essuie les reproches du gouvernement Erdogan”,
por Patrick Jarreau, en Le Monde,
28 de xuño de 2004.
Aux frustrations turques, le président
américain a répondu par un plaidoyer insistant en faveur de la candidature d'Ankara à l'entrée
dans l'Union européenne. "Je pense que l'Union européenne devrait vous fixer une date pour votre
entrée future dans l'Union", a-t-il dit à M. Erdogan. Le commissaire européen aux relations
extérieures, Chris Patten, avait ironisé, la veille, en Irlande, devant les journalistes accrédités
à la Maison Blanche, sur la façon dont M. Bush avait déjà "offert plusieurs fois
-à la Turquie- l'appartenance à l'Union européenne". |
| |
|
|
| 7 |
|
“Turkey's unrequited EU love”, por Oana
Lungescu, BBC,
28 de xuño de 2004.
EU politicians face one of the toughest
decisions they have ever had to take. If they say no to Turkey, they risk alienating a key ally in the Muslim world
with unpredictable consequences. If they say yes, they may upset many voters at home who are already unhappy about
where the EU is going. |
| |
|
|
| 8 |
|
“Chirac
ouvre la porte de l'Europe à la Turquie”,
por Luc de Barochez, en Le Figaro,
29 de xuño de 2004.
Cette pique ne doit pas cacher qu'au moins
sur ce point, Chirac et Bush sont d'accord sur le fond. Les deux dirigeants reconnaissent que la Turquie a vocation
à devenir membre de l'UE. La nuance introduite par le président français, c'est qu'il ne faut
pas se hâter. «Il ne faut pas se faire d'illusions, (les négociations) seront lentes et difficiles»,
a-t-il prévenu. Il a rappelé que le Conseil européen devait encore attendre l'avis de la Commission,
attendu au mois d'octobre, avant de prendre, en décembre prochain, une décision sur le lancement
des pourparlers avec la Turquie. |
| |
|
|
| 9 |
|
“Bush
insiste pour une Turquie en Europe”, por
Philippe Gélie, en Le Figaro,
30 de xuño de 2004.
Les islamistes modérés qui
dirigent la Turquie ne pouvaient espérer un soutien plus total de George W. Bush : «Faire entrer la
Turquie dans l'Union européenne prouverait que l'UE n'est pas le club exclusif d'une seule religion et ramènerait
«l'affrontement des civilisations» au rang de mythe en train de disparaître de l'histoire. |
|
