| |
| Presentación |
|
| |
|
|
| |
|
O histórico acordo acadado polo secretario xeral da ONU,
Kofi Annan, cos líderes das comunidades turco e grego-chipriotas o pasado xoves 12 de marzo en Nova York,
outorga a Turquía unha privilexiada posición para negocia-la súa futura admisión na
Unión Europea -as roldas de negociacións comezarían a partir do próximo mes de decembro-
pero ademais, abre o camiño para a solución do conflicto na illa de Chipre, que ingresará
formalmente na Unión Europea o vindeiro 1º de maio, a través da realización dun referendo
o 24 de abril, que determinaría o futuro constitucional da illa.
O diferendo sobre Chipre afondou a tradicional ruptura entre Grecia e Turquía e converteuse nun dos máis
ásperos obstáculos para as pretensións turcas de ingresar na Unión Europea. As negociacións
en torno ó status da illa chipriota, dividida en dúas comunidades, unha turca ó norte (a proclamación
da República en 1983 só foi recoñecida por Turquía) e outra grega ó sur (recoñecida
internacionalmente, é a que, en primeira instancia, ingresaría na UE en maio), atopábanse
estancadas dende que en marzo de 2003 o líder turco-chipriota Rauf Denktash, rexeitara o plan de Annan e
provocara unha nova crise nas relacións turco-europeas. De igual maneira, a excesiva presencia militar na
illa provoca un balance preocupante que en calquera momento podería facer estoupar un conflicto rexional:
Turquía posúe 35.000 soldados ó norte da illa, por 12.000 gregos ó sur e 1.200 efectivos
militares da ONU na chamada “liña verde” limítrofe entre ambas comunidades dende 1964.
Pero o actual panorama internacional invitaba ó cambio. O novo goberno islamista e pro-occidental de Recep
Tayyip Erdogan en Turquía, a nova configuración da orde política mundial tralo 11/S e a guerra
en Iraq, e o feito de que Chipre ingresará na UE en maio próximo, aceleraron os acontecementos que
posibilitaron o acordo acadado na sede da ONU, acordo que ben podería pór fin nun futuro próximo
ó poder exercido polo octoxenario presidente Denktash, o líder que guiou os destinos turco-chipriotas
durante os últimos 40 anos e que apreciou nas últimas semanas numerosas protestas populares esixindo
un achegamento a Europa e unha aceptación do plan de paz. As presións para acepta-lo plan de paz
viñeron igualmente de mans do secretario de Estado, Colin Powell, do presidente da Comisión Europea,
Romano Prodi e do chanceler británico, Jack Straw. |
| |
|
|
| |
|
|
| Índice |
|
| |
|
|
| 1 |
|
“Le sale
plan de l’ONU”, por Alexia
Kefalas, en Courrier International, 5 de abril de 2004.
Après l’échec de toutes les
négotiations, les Nations Unies imposent leur plan de réunification, qui sera soumis à un
référendum dans chaque partie de l’île le 24 avril prochain. |
| |
|
|
| 2 |
|
“Forty years on my isle of heartbreak”, por Peter
Preston, en The Guardian, 23 de febreiro de 2004.
History and symmetry fit eerily together.
Forty years ago, as Cyprus imploded, I arrived on the island for the first time, a callow Guardian reporter coverinf
a world crisis. Almost simultaneously, the remnants of British control evaporated and the UN’s blue berets –Indian
generals and Finns and French-Canadians barely speaking English, let alone Greek or Turkish- arrived, too. |
| |
|
|
| 3 |
|
“La
ocasión de Chipre”, editorial en
El País, 4 de abril de 2004.
Que el acuerdo prospere es no sólo
importante para la UE y para la candidatura de Turquía a la Unión. Lo es también para el conjunto
de Oriente Próximo, pues demostraría que los procesos de paz son posibles aun en los temas más
enquistados. |
| |
|
|
| 4 |
|
“Le choix
est entre cette solution et pas de solution du tout”,
por Marc Semo, en Libération, 4 de abril de 2004.
Jamais les Nations unies ne se sont aussi
directement engagées pour un plan de paix conçu par leurs propres experts afin de recréer
à Chypre un Etat unitaire rassemblent Grecs et Turcs après trente ans de division de l’île. |
| |
|
|
| 5 |
|
“Cyprus’s
future in its people’s hands”, en The Economist, 4 de abril de 2004.
Politicians have failed to reach agreement
in internationally backed talks to reunite the island of Cyprus. The United Nations will now put its peace plan
directly to the people. |
| |
|
|
| 6 |
|
“Versagen
der Politiker auf Zypern”, en NZZ, 2 de abril de 2004.
Wieder einmal sind Verhandlungen zwischen
griechisch – und türkischzpiotischen Politikern über eine Weidervereinigung der seit 1974 geteilten Mittelmeerinsel
ohne eine Einigung zu Ende gegangen. |
| |
|
|
| 7 |
|
“Dirty
deeds”, editorial en The Cypruss Weekly, 4 de abril de 2004.
It is a shame that these perfectly clear
legal demands for the respect of the human rights of the Greek Cypriot refugees are ignored for the sake of political
expediency in order to satisfy Turkey. |
| |
|
|
| 8 |
|
“Wich
way will Tassos jump?”, por Stefanos Evripidou, en Cyprus Mail,
4 de abril de 2004.
Political parties, the government and Greece
must now decide which side of the fence they wish to sit, amid signs of serious division within decision-making
circles. |
|
