| |
| Presentación |
|
| |
|
|
| |
|
O candidato do Kremlim nas eleccións presidencias celebradas
en Chechenia, o administrador pro-ruso Ajmad Kadírov, obtivo o 83% dos sufraxios, cunha participación
cifrada polas autoridades no 81,3% dos 545.000 habitantes aptos para votar, nun padrón que inclúe
a 30.000 soldados rusos estacionados na zona. O antigo presidente Aslan Masjadov, ó que Moscova lle negou
sempre toda representatividade, confirmaba, a finais de xullo, que non participaría nestas eleccións,
xa que non houbera negociacións nin proceso de normalización, pero a propia celebración das
eleccións é, para o presidente ruso, Vladimir Putin, a proba da normalización da situación
chechena, algo non moi entendible para a maioría dos rusos nin para a opinión pública internacional.
Con carácter previo, a Duma rusa aprobou unha lei de amnistía para os combatentes chechenos non vencellados
a crimes atroces ou secuestros, cun engadido que extende ou aplica o perdón ás forzas armadas federais
rusas que veñen combatendo en Chechenia. Isto significa tamén que ás forzas de seguridade
rusas se lles perdoarán os abusos e violacións dos dereitos humanos, cando se considere que non se
tratou de crimes atroces.
As eleccións veñen precedidas do referendo constitucional que o pasado 23 de marzo, con abraiante
nivel de participación tamén, soldou Chechenia á Federación Rusa. No entanto, nunha
das repúblicas ex-soviéticas do Báltico, Lituania, se deu a coñece-la iniciativa dun
grupo de parlamentarios, que propón leva-lo problema checheno á ONU. A iniciativa non foi recollida
por ningún outro país, pero os medios de cobertura rusos lle adicaron ampla cobertura, e foi finalmente
aplaudida polo expresidente da Duma e líder pacifista checheno Ruslam Jasbulatov. A idea de Putin, e de
Kadirov, é ben distinta. O exército ruso vén de adopta-la doutrina do ataque preventivo na
súa zona de influencia contra ameazas que o presidente Putin define coma “externas”, “internas” e “transfronteirizas”.
Kadírov, pola súa banda, indica que está disposto a utiliza-la súa experiencia no mundo
islámico para socava-lo apoio que aínda poidan ter os separatistas chechenos no mundo árabe,
e xa o 3 de setembro se entrevistou en Moscova co príncipe herdeiro de Arabia Saudí, algo que pon
aínda máis de relevo que Chechenia é xa parte da “guerra ó terrorismo internacional”. |
| |
|
|
| |
|
|
| Índice |
|
| |
|
|
| 1 |
|
“Teatro
en Chechenia”, Editorial de El País,
7 de outubro de 2003.
Con las elecciones presidenciales celebradas
el domingo, el presidente ruso, Vladímir Putin, aspira a avanzar en lo que llama "normalización"
de Chechenia. Pero hay truco. Lo que Putin entiende por "normalización" se asemeja a un regreso
al viejo orden, con una Chechenia completamente sumisa a los deseos de Moscú y poca o nula satisfacción
del deseo de muchos de sus habitantes de ejercer algún tipo de autogobierno, en correspondencia con las
señas de identidad peculiares de esta república caucásica. |
| |
|
|
| 2 |
|
“Votar
en Chechenia”, Editorial de La Vanguardia, 6 de outubro de 2003.
Las elecciones celebradas ayer en Chechenia
no parecen tener otra virtualidad que la de legitimar a Ahmed Kadirov, el candidato propiciado desde Moscú
y actual jefe de la administración impuesta por Rusia pero no es probable que contribuyan a terminar con
la resistencia de los independentistas, que se niegan a aceptar los resultados del referéndum celebrado
el pasado marzo, a partir del cual Chechenia quedaba prácticamente integrada en la Federación Rusa. |
| |
|
|
| 3 |
|
“Cuatro
años de guerra y silencio”, por
Carlos Taibo, en El Correo,
1 de outubro de 2003.
Es innegable, por lo demás, que el
presidente ruso, Vladímir Putin, ha ganado la batalla mediática allende las fronteras de su país.
Para ello se ha servido de una nada sutil combinación de fáciles simplificaciones -el conflicto de
Chechenia no remite a otra circunstancia que al terrorismo más abyecto, con Al-Qaida moviendo sus peones
en el Cáucaso septentrional- y de medidas de cara a la galería entre las que despuntan el fantasmagórico
referéndum celebrado la primavera pasada y las elecciones de este otoño. |
| |
|
|
| 4 |
|
“Las
elecciones en Chechenia son una farsa”, entrevista con
Ruslan Jasbulatov,
en El País, 3 de outubro de 2003.
Porque no se dan las condiciones mínimas
para unas elecciones. Allíe está el ejército de ocupación, unos 100.000 hombres, más
la banda armada de Kadirov, que son casi 10.000 personas. Todo está destruído. A Kadirov no le apoya
ni un 1%. |
| |
|
|
| 5 |
|
“Looking
the other way”, en The Guardian, 2 de outubro de 2003.
There are reasons why Russia's oppressive
policy in Chechnya receives relatively little high-level attention these days. The Bush administration wants President
Vladimir Putin's help, and if not his help, his acquiescence over Iraq. It is also increasingly interested in Russia
as a non-Opec supplier of cheap oil. Russian support for the US "war on terror" is another factor. |
| |
|
|
| 6 |
|
“Presidential
Elections in Chechnya And Russian Human Rights Organizations”,
por Ella Pamphilova, en Pravda,
25 de setembro de 2003.
However, this notwithstanding, I consider
the behaviour of some of the Russian human rights organisations that refused to send observers to Chechen polling
stations to be a moral defeat of the Russian human rights movement. We in our human rights movement have got "hawks"
and "doves" of our own and at this moment "the hawks," who are actually calling for the presidential
elections in Chechnya to be postponed, are gaining the upper hand. |
| |
|
|
| 7 |
|
“Bush's
Sellout on Chechnya”, por Matt Bivens,
en The
Moscow Times, 3 de outubro de 2003.
Once upon a time, George W. Bush was outraged
at the Russian government's hellish, brutal and stupid rape of Chechnya. Listen to his ire: "[T]he Russian
government attacks civilians [in Chechnya,] killing women and children, leaving orphans and refugees ...". |
| |
|
|
| 8 |
|
“Chechnya:
Elections Go According To Kremlin's Plan”,
por Sophie Lambroschini, en Radio Free Europe-Radio Liberty.
Chechen political analyst Yuri Khanzhin
told RFE/RL's Russian Service that he expects little to change in the wake of the election. "These are elections
that will change practically nothing in Chechnya. What will the federal center ask of administration head Akhmed
Kadyrov now that he has changed the name of his function and become President Akhmed Kadyrov? They will ask for
what they have asked for all along: absolute obedience and submissiveness". |
| |
|
|
| 9 |
|
“Une
terreur dirigée contre les civils”,
en Libération, 4 de outubro de 2003.
Pour l'extérieur, il s'agit de créer
un mirage. On voit bien que les Européens et les Américains ne désirent qu'être trompés.
Ils jouent un jeu où Poutine dit : «Nous faisons des élections», et eux répondent
: «C'est un pas vers la démocratie». L'objectif interne pour Poutine est de prendre ses distances
avec la Tchétchénie à laquelle l'opinion le lie aujourd'hui. |
| |
|
|
| 10 |
|
“Chechen
Elections”, Opinión en Aljazeerah, 14 de setembro de 2003.
Russian planners cannot abandon Chechnya
without triggering further would-be breakaways among other ethnic groups within Russia. The days when Russia could
countenance large parts of the former Soviet Union going their own ways are over. There are strategic and economic
—oil and gas— reasons for maintaining a strong position in the Caucasus. |
| |
|
|
| 11 |
|
“Chechen
Election: A Time Bomb for Russia?”, en
Stratfor, 4 de outubro de 2003.
Akhmat Kadyrov, the current head of the
pro-Moscow administration in Chechnya, likely will be elected president of the breakaway republic on Oct. 5, with
Russia's backing. Russian President Vladimir Putin seeks to turn the war in Chechnya into an internal Chechen conflict,
in which Kadyrov's security forces would play a major role in fighting Islamic militants. However, legitimizing
the power of Kadyrov —who already is working quietly to push Russian authorities out of Chechnya— eventually could
severely diminish Moscow's control over the region and increase the odds that it will secede from Russia entirely. |
|